Poronienia nawracające

O poronieniach nawracających (nawykowych) mówimy wtedy, gdy do straty ciąży doszło 3 lub więcej razy z rzędu. Poronienia nawracające są wskazaniem do przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki. Pozwala ona ustalić przyczynę niepowodzeń ciążowych. Ponadto pomaga określić ryzyko poronienia kolejnej ciąży.

Poronienia nawracające

Poronienia nawracające – przyczyny

Wśród czynników wywołujących poronienia nawracające wymienia się czynniki genetyczne, anatomiczne, immunologiczne, hormonalne i infekcyjne.

Wady genetyczne mają znaczący udział w poronieniach nawracających. Statystycznie 1 z partnerów spośród 3-5% par zmagających się z nawracającymi poronieniami jest nosicielem zrównoważonej aberracji chromosomowej. Może ona stanąć na drodze do poczęcia dziecka. Tego typu nieprawidłowości są dziedziczne, dlatego jeśli kobieta albo mężczyzna jest nosicielem takiej mutacji, to może ona doprowadzić do utraty następnej ciąży. Wystąpienie poronień nawracających może również świadczyć o tym, że kobieta ma trombofilię wrodzoną. Dlatego Polskie Towarzystwo Ginekologiczne zaleca, aby u wszystkich kobiet z powtarzającymi się poronieniami przeprowadzić wywiad właśnie w kierunku trombofilii wrodzonej.

Badanie ultrasonograficzne narządów rodnych (USG) jest podstawowym badaniem wykonywanym, u kobiet, których dotyczą poronienia nawracające. Podczas takiego badania można stwierdzić wady w budowie macicy, które uniemożliwiają utrzymanie kolejnych ciąż (obecność przegrody w jamie macicy, macica dwurożna czy jednorożna).

Wśród autoimmunologicznych czynników nawracających poronień najczęściej wymienia się tzw. zespół antyfosfolipidowy. Zespół ten wiąże się z występowaniem przeciwciał antyfosfolipidowych, które atakują tkanki organizmu. Jest bezpośrednią przyczyną nie tylko nawracających poronień, ale również zmian zakrzepowych.

Od 20 do 40% kobiet z nawracającymi poronieniami ma zaburzenia hormonalne w postaci niewydolności ciałka żółtego lub zaburzeń fazy lutealnej cyklu menstruacyjnego. Poronienia mogą się powtarzać w kolejnych ciążach również na skutek nieprawidłowego poziomu niektórych hormonów, np. hormonów tarczycy: TSH, FT3 i FT4. Kolejnym zaburzeniem endokrynologicznym, który może wywołać poronienia nawracające jest zespół policystycznych jajników, czyli PCOS.

Udział czynników infekcyjnych w nawracających poronieniach jest niewielki. Zakażenia wirusowe i bakteryjne są częstszą przyczyną poronień sporadycznych. Polskie Towarzystwo Ginekologiczne, aby rutynowe badania u kobiet z nawracającymi poronieniami przeprowadzać tylko w kierunku Chlamydiozy.

Skryning i leczenie bakteryjnej waginozy oraz zakażenia Chlamydia trachomatis we wczesnej ciąży u kobiet, które wcześniej doświadczyły utraty ciąży w drugim trymestrze lub przedwczesnego porodu może zmniejszyć ryzyko tych powikłań.

Natomiast rutynowe badania w kierunku toksoplazmozy, różyczki, cytomegalowirusa i wirusa opryszczki nie są pomocne w procesie diagnostyczno-terapeutycznym u kobiet z nawracającymi poronieniami.

 

Poronienia nawracające – badania

W przypadku badań na obecność wad wrodzonych oboje rodzice powinni poddać się badaniu kariotypu. Wykonuje się je z krwi obwodowej. Badaniem warto objąć również poronionego zarodka (badanie materiału z poronienia). Do zdiagnozowania trombofilii wrodzonej wykorzystuje się badania molekularne (badania DNA), które wykrywają mutacje określonych genów – czynnika V Leiden, genu protrombiny i MTHFR. Próbką do badania może być zarówno wymaz z policzka, jak i krew. Przeczytaj bezpłatny poradnik o badaniach DNA po poronieniu [PDF]

Wady anatomiczne narządów rodnych bada się tradycyjnym USG, z kolei badania w kierunku zaburzeń hormonalnych, immunologicznych i infekcyjnych wykonuje się najczęściej z krwi.


Zobacz też:

Przeczytaj więcej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *