Spis treści
Poronienie w 8 tygodniu ciąży zdarza się często. Szansa na utratę ciąży w ciągu pierwszego trymestru może wynieść około 10 – 15%. By łatwiej pogodzić się ze stratą, a także lepiej przygotować do kolejnych starań o malucha, warto zastanowić się, jaki związek mają ze sobą trombofilia wrodzona a poronienie. Dzięki nowoczesnym badaniom i odpowiednio wcześnie postawionej diagnozie można bowiem uniknąć przykrych konsekwencji trombofilii, takich jak np. wczesne poronienie.
Trombofilia wrodzona a poronienie
Szukając przyczyny poronienia, warto się zastanowić, jaki związek mają ze sobą trombofilia wrodzona a poronienie. Ta uwarunkowana genetycznie skłonność do powstawania w organizmie zmian zakrzepowych może bowiem zakłócić przebieg ciąży i przyczyniać się do poronień.
Trombofilia wrodzona nie daje widocznych objawów. Ponieważ jest ona coraz częściej uznawana za przyczynę utraty dziecka, badanie DNA w kierunku trombofilii jest rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne, by wykonać je u kobiet, które planują ciążę. W szczególności wtedy, gdy doszło do poronienia przed 12 tygodniem ciąży, a także, gdy u kobiety występują poronienia nawykowe [1].
Badanie na trombofilię wrodzoną jest bardzo proste, wykonuje się je tylko raz w życiu, na podstawie wymazu z wewnętrznej strony policzka. Wynik badania DNA w kierunku trombofilii daje lekarzowi wskazówkę, co do sposobu postępowania z pacjentką w czasie ciąży tak, by zmniejszyć ryzyko poronienia. Dzięki odpowiedniej diagnozie i możliwości wdrożeniu leczenia, para ma zdecydowanie większe szanse na to, że ciąża zakończy się szczęśliwym rozwiązaniem.
Dlaczego przy poronieniach badanie genetyczne na trombofilię może być ważne?
Badanie na trombofilię pozwala sprawdzić, czy kobieta ma wrodzoną skłonność do tworzenia zakrzepów, które mogą zaburzać prawidłowy rozwój ciąży (w tym powodować poronienia). Wczesne rozpoznanie daje lekarzowi możliwość odpowiedniego prowadzenia kolejnej ciąży i wdrożenia postępowania, które może zmniejszyć ryzyko poronienia.
Poronienie w 8 tygodniu ciąży – co jeszcze mogło wpłynąć?
Do poronienia w 8 tygodniu ciąży dochodzi stosunkowo często. Najczęstszą przyczyną utraty ciąży na wczesnym etapie są wady genetyczne zarodka, takie jak np. zespół Downa, Edwardsa, czy zespół Patau. Zaburzenia w strukturze DNA, które doprowadziły do poronienia, mogą dotyczyć zarówno zarodka (60-80% przypadków poronień), jak i jego rodziców.
Jeśli mamy do czynienia z chorobami genetycznymi płodu, takie zmiany w genach są zupełnie losowe i niestety nie mamy wpływu na ich pojawienie się. Natomiast jeśli nieprawidłowości wystąpiły w kariotypie rodziców, mogą być one dalej przekazywane dzieciom.
Poronienie w 8 tygodniu ciąży – co jeszcze może je wywołać?
Poza czynnikami genetycznymi, inne przyczyny poronienia w 8 tygodniu ciąży to:
- czynniki anatomiczne – do poronienia może dojść np. wskutek wad anatomicznych macicy,
- czynniki immunologiczne – poronienie w 8 tygodniu ciąży może wynikać z nadreaktywności kobiecego układu odpornościowego,
- infekcje bakteryjne lub wirusowe – do poronienia może doprowadzić np. zakażenie chlamydią,
- niezdrowy tryb życia – ryzyko poronienia wzrasta, gdy ciężarna ma złe nawyki żywieniowe lub jest narażona na nadmierny stres,
- zaawansowany wiek ciężarnej – po 35 roku życia wzrasta prawdopodobieństwo utraty ciąży.
Poronienie w 8 tygodniu ciąży – kiedy można ponownie starać się o dziecko?
Poronienie w 8 tygodniu ciąży wcale nie przekreśla szans na zdrowe potomstwo w przyszłości. Patrząc na to z biologicznego punktu widzenia, po poronieniu kobiecy organizm potrzebuje jedynie kilku tygodni, by być znów gotowym do zajścia w ciążę. Ze względu jednak na to, że utrata dziecka to ogromna trauma dla pary, lekarze zalecają, by po poronieniu w 8 tygodniu ciąży odczekać przynajmniej 3 – 6 miesięcy i dopiero wtedy wznowić starania o dziecko. Czas ten jest konieczny, by odzyskać wewnętrzny spokój oraz w pełni pogodzić się ze stratą.
Źródła:
- Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego w zakresie wybranych patologii ciąży oraz postępowania w ciąży po zapłodnieniu in vitro, 2004, s. 10.
