Poronienie potrafi zostawić w głowie i w sercu dużo więcej, niż widać na zewnątrz. Możesz czuć pustkę, złość, lęk, winę, odrętwienie… albo wszystko naraz. I możesz mieć wrażenie, że nikt nie rozumie, jak bardzo to dotyka Ciebie – Twojego ciała, emocji, relacji i poczucia bezpieczeństwa. W tym artykule znajdziesz spokojne, konkretne wyjaśnienie, co może dziać się z psychiką po stracie ciąży i dlaczego żałoby nie da się „przyspieszyć”. Opisujemy, jak zwykle wygląda ten proces, jakie etapy może mieć i co może pomóc w odzyskiwaniu równowagi – krok po kroku, bez presji i bez oceniania.
Przygotowanie psychiczne
Odzyskanie równowagi psychicznej po poronieniu jest bardzo ważne. Tylko po pogodzeniu się ze stratą rodzice są tak naprawdę gotowi na pojawienie się kolejnego dziecka. Procesu żałoby nie da się przyspieszyć, każdy człowiek przechodzi go w swoim własnym tempie. Czasami może być potrzebna pomoc specjalisty.
By przeżyć żałobę potrzebny jest czas
Pełny okres żałoby trwa najczęściej od ok. 6 miesięcy do 2 lat. Jest to kwestia bardzo indywidualna, której nie da się (i nie można) przyspieszyć. Ten czas dzieli się na 4 etapy: od szoku i trudności w zaakceptowaniu sytuacji, przez tęsknotę i żal oraz poczucie beznadziejności aż po stopniowy powrót do normalnego funkcjonowania i pogodzenie się ze stratą.
Co więcej, warto zdawać sobie sprawę, że kolejne dziecko nie może być traktowane jako „lekarstwo” na to, co się stało. Może to doprowadzić do bardzo przykrych sytuacji w przyszłości. Rola „dziecka zastępczego” może na zawsze odcisnąć piętno na psychice dziecka. Rodzice mogą mieć bowiem problem z odpowiednim okazaniem miłości, a dziecko może poczuć się odrzucone czy niekochane.
Polecamy: „Pomagam moim pacjentkom przejść przez żałobę”
Ważna pomoc bliskich i grup wsparcia
Po stracie dziecka bardzo ważna jest obecność innych osób – bliskich czy rodziców, którzy doświadczyli podobnej straty. Spotkanie, rozmowa czy nawet milczenie z innymi to ważny czynnik umożliwiający szybsze pogodzenie się ze stratą i wyrażenie swoich emocjo. Nie warto bowiem zamykać się, udawać, że nic się nie stało czy uważać poronienia za temat tabu. Istnieje wiele grup wsparcia, for, rekolekcji czy stron internetowych dla rodziców po poronieniu. Warto skorzystać z ich pomocy i podzielić się swoim doświadczeniem.
Zobacz też: Grupy wsparcia dla rodziców po stracie dziecka
Kiedy warto skorzystać z pomocy psychologa?
Należy zrobić to przede wszystkim wtedy, kiedy żałoba nie zostaje odpowiednio przepracowana i kiedy pojawiają się zakłócenia w tym procesie. Objawiają się one m.in. niechęcią posiadania kolejnego dziecka (z powodu strachu przed stratą), depresją i zaniechaniem dotychczasowych zainteresowań, izolacją od społeczeństwa czy unikaniem współżycia ze względu na obawy przed ciążą.
Z pomocy specjalisty dobrze jest skorzystać również wtedy, gdy pojawiają się coraz częstsze i pogłębiające się konflikty w związku. Psycholog może zaproponować wtedy specjalną terapię dla par.
Czytaj więcej: Pomoc psychologiczna po poronieniu
Przeczytaj też:
