Przy niedoborach kwasu foliowego mózg i rdzeń kręgowy dziecka mogą nie rozwijać się prawidłowo. Chociaż witamina jest tak istotna, nie wszyscy zwracają uwagę na odpowiednią jej suplementację: dawkę i formę. Kwas foliowy – 8 faktów, które powinnaś wiedzieć o tej witaminie po poronieniu i na etapie starań o dziecko.
Archiwum kategorii: Bez kategorii
Profilaktyka po poronieniu – jak dobrze przygotować się na kolejne dziecko?
Problem poronień dotyka aż 40 tysięcy kobiet w Polsce i ok. 15- 20% wszystkich rozpoznanych ciąż. Nie jest to więc wcale takie rzadkie zjawisko. Wiele kobiet, które doświadczyły w swoim życiu poronienia jest przekonanych, że kolejnej ciąży również nie dadzą rady szczęśliwie donosić. To nie prawda! Spełnienie marzeń o dziecku jest jak najbardziej osiągalne, nawet po przebytym poronieniu. Każda przedwcześnie zakończona ciąża potrzebuje jednak specjalnego traktowania i odpowiedniej profilaktyki. Kluczem do rozwiązania problemu jest przede wszystkim poznanie rzeczywistej przyczyny poronienia? Jak to zrobić?
Symboliczny pochówek dziecka po poronieniu
Każdego roku dochodzi w Polsce do ok. 60 tys. poronień. Sposobem na poradzenie sobie ze stratą nienarodzonego dziecka jest jego pochówek. Często jest to pogrzeb symboliczny, jednak bardzo potrzebny by pożegnać się z maleństwem.

Spis treści
1. Symboliczny pochówek po poronieniu – co w momencie, gdy nie mamy ciała?
2. Zdjęcie USG, zabawka czy ubranko – jako symbol po utraconym dziecku
Czytaj dalej
Standardy opieki okołoporodowej 2019 – po poronieniu
1 stycznia 2019 roku wejdą w życie nowe standardy opieki okołoporodowej. Tak jak w poprzednim dokumencie i tym razem ich część dotyczy traktowania kobiet po poronieniu przez personel medyczny. Strata dziecka (razem m.in. z narodzinami dziecka chorego) określana jest jako sytuacja szczególna. Standardy opieki okołoporodowej 2019 – co zawierają?
Choroby tarczycy dieta – jak wspomóc pracę tarczycy?
Poronienie może być związane z nieprawidłową pracą tarczycy, np. niedoczynnością tego organu i Hashimoto. Jak wspomóc pracę tarczycy? Ogromnie ważne jest odpowiednie żywienie. Dobrze dopasowana do organizmu dieta może mieć bowiem wpływ nie tylko na przebieg schorzenia, ale też skuteczność terapii. Istotne są przede wszystkim racjonalne zasady zdrowego odżywiania, jednak w niektórych przypadkach dieta wymaga szczególnej modyfikacji [1]. Pojawia się też pytanie: czy wszystkie osoby z chorobami tarczycy powinny odstawić gluten i laktozę?

- Choroby tarczycy dieta – co jeść, a czego nie?
- Co dodatkowo jeść w chorobie Hashimoto?
- Hashimoto i… nietolerancje pokarmowe
Choroby tarczycy dieta – co jeść, a czego nie?
W tym przypadku – tak jak u osób bez żadnych problemów z tarczycą – dieta powinna być przede wszystkim różnorodna i dobrze zbilansowana. Rozkład białek, tłuszczy i węglowodanów również jest podobny jak w ogólnej populacji [1].
Choroby tarczycy dieta – nie powinno zabraknąć przede wszystkim:
- pełnowartościowego białka,
- pełnoziarnistych produktów zbożowych,
- kwasów tłuszczowych n-3,
- odpowiednich ilości selenu, jodu, witaminy D, żelaza i błonnika.
Należy jednocześnie unikać:
- produktów wysokoprzetworzonych,
- nasyconych kwasów tłuszczowych [1],
- żywności bogatej w sztuczne barwniki, konserwanty i ulepszacze.
To może Cię zainteresować: Hashimoto objawy – co powinno Cię zaniepokoić?
Co dodatkowo jeść w chorobie Hashimoto?
Niedoczynność tarczycy bardzo często związana jest z chorobą Hashimoto, czyli zapaleniem tarczycy. Dieta osób z tym schorzeniem powinna być dodatkowo wzbogacona o składniki o właściwościach przeciwzapalnych. Warto dodać do diety:
- witaminy antyoksydacyjne,
- witaminę B12,
- kwasy omega-3,
- witaminę D.
Zaleca się też, aby osoba ze zdiagnozowanym zapaleniem tarczycy Hashimoto dostarczała ok. 25% kalorii z białka [1].

Hashimoto i… nietolerancje pokarmowe
Badania naukowe wskazują, że nawet 50% osób z Hashimoto może mieć też geny związane z celiakią (trwałą nietolerancją glutenu) [2]. Oba te schorzenia mają bowiem podłoże autoimmunologiczne. U osób z celiakią niezbędne jest stosowanie diety bezglutenowej przez całe życie, od momentu zdiagnozowania choroby – w przeciwnym razie podawane leki mogą nieprawidłowo się wchłaniać, mogą wystąpić też różnego rodzaju objawy i powikłania.
Warto zwrócić uwagę także na nietolerancję laktozy – źródła naukowe podają, że u osób z nietolerancją laktozy spożywających ten cukier pogarsza się wchłanianie tyroksyny [3]. To może oznaczać konieczność zwiększenia dawki leku.
Czy jednak wszystkie osoby z chorobami tarczycy (m.in. Hashimoto) powinny eliminować gluten i laktozę? Nie! Mówią o tym publikacje naukowe:
„Wśród pacjentów z autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy należy rozważyć poszerzenie diagnostyki w kierunku celiakii, a w przypadku jej występowania zastosować dietę bezglutenową. Z kolei wśród pacjentów z rozpoznaną nietolerancją laktozy korzyści przynieść może wprowadzenie diety bezlaktozowej. Nie ma jednak wystarczających dowodów skłaniających do rutynowego stosowania diet eliminacyjnych w tej grupie chorych” [1].
Tym bardziej, że diety eliminacyjne (bezlaktozowa, bezglutenowa) powodują również eliminację innych składników zawartych w danych produktach, m.in. witamin i minerałów, a w produktach glutenowych również błonnika.
Poczytaj też: Celiakia i poronienia – 4 najważniejsze fakty
Choroby tarczycy dieta – podsumowanie
Dieta stosowana przez osoby z chorobami tarczycy powinna byś różnorodna, zbilansowana i dobrze skomponowana. Warto skonsultować się z dietetykiem, który pomoże ułożyć odpowiedni jadłospis. Diety eliminacyjne – bezglutenowa, bezlaktozowa – rzeczywiście mogą poprawić jakość życia i przyczynić się do poprawy stanu zdrowia, jednak zaleca się ich stosowanie jedynie u osób z celiakią i/lub nietolerancją laktozy.
Źródła:
[1] K. Pastusiak, J. Michałowska, P. Bogdański, Postępowanie dietetyczne w chorobach tarczycy, „Forum Zaburzeń Metabolicznych” 2017, 8, 4, s. 159.
[2] I. Wentz, Hashimoto. Jak w 90 dni pozbyć się objawów i odzyskać zdrowie, Kraków 2017.
[3] A. Ratajczak, M. Moszak, M. Grzymisławski, Zalecenia żywieniowe w niedoczynności tarczycy i chorobie Hashimoto, „Pielęgniarstwo i Zdrowie Publiczne” 2017, 7 (4), s. 309.
autor: Agnieszka | zdjęcie: dbreen/pixabay.com | Ten artykuł jest chroniony prawami autorskimi.