Poronienie niezupełne – objawy i dalsze postępowanie

Poronienie niezupełne oznacza, że poronienie już się rozpoczęło, ale macica nie opróżniła się całkowicie. Część tkanek została wydalona, a część nadal znajduje się w jej wnętrzu. Jeśli właśnie usłyszałaś takie rozpoznanie, możesz zastanawiać się przede wszystkim: co teraz będzie się działo, czy potrzebny jest zabieg i co powinnam zrobić? Poniżej przeprowadzimy Cię przez to krok po kroku. Dowiesz się: czym jest poronienie niezupełne, jakie masz możliwości dalszego postępowania przy poronieniu niezupełnym, co możesz zrobić, jeśli chcesz poznać możliwą przyczynę straty, jak zabezpieczyć materiał z poronienia do badania, jakie prawa przysługują Ci po poronieniu niezupełnym.

Poronienie niezupełne

 

Jesteś teraz w szpitalu albo właśnie przechodzisz poronienie?

Badanie materiału z poronienia to zwykle pierwszy krok, który może pomóc sprawdzić możliwą przyczynę straty. Jeśli chcesz zachować taką możliwość, powiedz o tym lekarzowi lub położnej, najlepiej zanim zaczną się leki albo zabieg. Nie musisz teraz decydować, czy zrobisz badanie. Chodzi tylko o to, żeby materiał został zachowany. Decyzję podejmiesz spokojnie później.

Nie wiesz, co powiedzieć albo jak zabezpieczyć próbkę? Skontaktuj się z nami. Podpowiemy Ci krok po kroku, co możesz zrobić w Twojej sytuacji.

537 883 952 

Czym jest poronienie niezupełne?

Poronienie niezupełne, nazywane też poronieniem niekompletnym lub niecałkowitym, oznacza, że część tkanek ciążowych została już wydalona, ale część nadal znajduje się w macicy. Może temu towarzyszyć:

  • krwawienie,
  • skurczowy ból podbrzusza,
  • rozwarta szyjka macicy,
  • obecność pozostałości po ciąży widocznych w USG.

W dokumentacji medycznej możesz spotkać również skrót RPOC (retained products of conception), oznaczający pozostałości tkanek po ciąży [1,2].

Czym różni się poronienie niezupełne od innych rodzajów poronienia?

Najważniejsza różnica dotyczy tego, czy poronienie już się rozpoczęło i czy macica opróżniła się całkowicie.

Rodzaj poronieniaCo się dzieje?Jak można je rozpoznać?
Poronienie niezupełneCzęść tkanek została wydalona, a część pozostała w macicyKrwawienie może nadal trwać, a w USG widoczne są pozostałości
Poronienie zatrzymaneCiąża przestała się rozwijać, ale organizm nie rozpoczął jej wydalaniaCzęsto rozpoznawane dopiero podczas USG
Poronienie zupełneMacica opróżniła się całkowicieKrwawienie słabnie, a USG nie pokazuje pozostałości
Poronienie w tokuProces poronienia właśnie trwaMogą występować skurcze, krwawienie i rozwieranie szyjki

To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ od tego, czy w macicy pozostały jeszcze tkanki po ciąży, zależy dalsze postępowanie.

Jak rozpoznaje się poronienie niezupełne?

Rozpoznanie opiera się przede wszystkim na:

  • Twoich objawach,
  • badaniu ginekologicznym,
  • obrazie USG przezpochwowego.

Lekarz sprawdza, czy w jamie macicy nadal znajdują się pozostałości tkanek po ciąży [1,2]. Podczas USG mierzy się między innymi grubość błony śluzowej macicy, czyli warstwy wyściełającej ją od środka. Sam pomiar nie przesądza jednak o konieczności wykonania zabiegu. Pogrubiona błona śluzowa może oznaczać pozostałości tkanek, ale może być również związana ze skrzepami albo z naturalnym obrazem macicy po poronieniu [1,3]. Dlatego możesz spotkać się z sytuacją, w której jeden lekarz proponuje jeszcze obserwację, a drugi rozważa zabieg. Masz prawo zapytać o wszystko, co budzi Twoje wątpliwości. Możesz powiedzieć:

  • „Co dokładnie widać w moim USG?”
  • „Jakie mam teraz możliwości dalszego postępowania?”

Jakie są objawy poronienia niezupełnego?

Najczęściej pojawiają się:

  • krwawienie lub plamienie,
  • skurczowy ból podbrzusza,
  • ból przypominający silną miesiączkę,
  • stopniowe ustępowanie objawów ciąży [1].

Kiedy jechać do szpitala?

Nie czekaj i skontaktuj się z lekarzem albo jedź do szpitala, jeśli:

  • krwawienie staje się bardzo obfite,
  • przemakasz więcej niż jedną dużą podpaskę na godzinę przez około 2 godziny,
  • pojawia się bardzo silny lub narastający ból,
  • masz gorączkę powyżej 38°C albo dreszcze,
  • wydzielina z dróg rodnych ma nieprzyjemny zapach,
  • masz silne zawroty głowy, znaczne osłabienie lub mdlejesz.

Takie objawy mogą wskazywać między innymi na krwotok lub infekcję i wymagają szybkiej oceny lekarskiej [1,2].

Co dalej po rozpoznaniu poronienia niezupełnego?

Jeśli Twój stan jest stabilny i nie występuje silne krwawienie ani objawy infekcji, lekarz może zaproponować kilka możliwości dalszego postępowania:

  • poczekanie, aż macica opróżni się samodzielnie,
  • leczenie farmakologiczne,
  • zabieg.

Wybór zależy m.in. od obrazu USG, nasilenia krwawienia i Twojego stanu zdrowia.

  • Postępowanie wyczekujące (poczekanie)

W tym przypadku czekasz, aż macica opróżni się samodzielnie. Lekarz powinien ustalić z Tobą termin kontroli oraz powiedzieć, jakie objawy powinny skłonić Cię do wcześniejszego zgłoszenia się do szpitala. Krwawienie i plamienie mogą utrzymywać się przez kilka lub kilkanaście dni. Przy niepowikłanym poronieniu niezupełnym takie postępowanie może być skuteczne [3,4,6].

Jeśli dalsza część poronienia ma odbywać się w domu, możesz skontaktować się z nami: 537 883 952  Spokojnie wyjaśnimy Ci krok po kroku, jak zabezpieczyć materiał i co będzie potrzebne.

  • Leczenie farmakologiczne

Lekarz może zaproponować leki, które wywołują skurcze macicy i pomagają jej się opróżnić [2,3]. Po ich podaniu krwawienie i skurcze mogą się nasilić. Jeżeli chcesz zachować możliwość wykonania badania genetycznego materiału z poronienia, powiedz o tym personelowi przed rozpoczęciem leczenia. Jeśli dalsza część poronienia ma odbywać się w domu, warto wcześniej wiedzieć, jak rozpoznać i prawidłowo zabezpieczyć materiał, który może nadawać się do badania. [Sprawdź, jak zabezpieczyć materiał z poronienia →] .

  • Zabieg oczyszczenia macicy (łyżeczkowanie)

Jeśli krwawienie jest obfite, pojawiają się objawy infekcji albo wcześniejsze postępowanie nie przyniosło efektu, lekarz może zaproponować zabieg łyżeczkowania macicy. Polega on na usunięciu z macicy pozostałych tkanek [1,2]. Poniżej wyjaśniamy, jak wygląda i o czym warto pamiętać, jeśli chcesz zachować materiał do badania.

Dlaczego sposób postępowania przy poronieniu niezupełnym może być różny?

Możesz spotkać się z tym, że inna kobieta po poronieniu otrzymała inne zalecenia niż Ty albo przeczytać w internecie o leczeniu, którego Tobie nie zaproponowano. Sposób postępowania zależy od tego, jak przebiega poronienie i co widać w USG. Znaczenie ma również nasilenie krwawienia, obecność infekcji i Twój stan zdrowia [2,3,5]. Dlatego dwie kobiety po poronieniu mogą otrzymać inne zalecenia – sposób postępowania dobiera się do indywidualnej sytuacji.

Łyżeczkowanie przy poronieniu niezupełnym – jak wygląda zabieg?

Łyżeczkowanie to zabieg, podczas którego lekarz usuwa z macicy pozostałe tkanki. Wykonuje się go zwykle w krótkim znieczuleniu i trwa kilkanaście minut [1,2]. W niektórych placówkach stosuje się aspirację próżniową, czyli odessanie zawartości macicy. Jeśli chcesz wykonać badanie genetyczne materiału z poronienia, powiedz o tym lekarzowi lub położnej jeszcze przed zabiegiem. Możesz poprosić o zabezpieczenie materiału z poronienia, najlepiej kosmówki w soli fizjologicznej. Przeczytaj więcej: Łyżeczkowanie macicy po poronieniu

Możesz powiedzieć:

„Chcę zabezpieczyć materiał z poronienia do badania genetycznego. Proszę, aby próbka do tego badania nie trafiła do formaliny.”

Dzięki badaniu materiału z poronienia możesz:

  • sprawdzić, czy możliwą przyczyną poronienia była wada genetyczna dziecka,
  • ustalić płeć dziecka.

Badanie materiału z poronienia – czy pozwala poznać przyczynę?

Po poronieniu wraca zwykle jedno pytanie: „Dlaczego to się stało?” Badanie materiału z poronienia jest jedynym badaniem, które dotyczy bezpośrednio tej konkretnej ciąży. Sprawdza DNA dziecka w tkankach, które z niej pochodzą.

  • Co sprawdza badanie?

Badanie sprawdza, czy u dziecka występowała wada genetyczna, która mogła uniemożliwić dalszy rozwój ciąży. Takie wady powstają najczęściej przypadkowo, już w chwili poczęcia. Dziecko dostaje wtedy za dużo albo za mało materiału genetycznego i ciąża nie może rozwijać się dalej. To najczęstsza przyczyna wczesnych poronień. W badaniach materiału z poronień wady genetyczne wykrywano nawet w około dwóch na trzy przypadki [10]. Nie zależą one od tego, co robiłaś w ciąży.

Czego możesz dowiedzieć się z materiału z poronienia?

1. Czy wada genetyczna mogła być przyczyną straty
Badanie materiału z poronienia może wykazać, czy u dziecka występowała wada genetyczna, np. zbyt duża lub zbyt mała liczba któregoś z chromosomów. Jeśli taka zmiana zostanie wykryta, może wyjaśnić, dlaczego ta konkretna ciąża przestała się rozwijać.

2. Jak szeroki może być zakres badania
W zależności od wybranego zakresu badanie może objąć wszystkie 46 chromosomów dziecka, nie tylko te, w których zmiany występują najczęściej.

3. Czy badana próbka rzeczywiście zawiera DNA dziecka
To ważniejsze, niż się wydaje. W materiale z poronienia obok tkanek dziecka znajdują się także Twoje własne komórki. Jeśli do analizy trafiłyby głównie one, wynik opisywałby Ciebie, a nie dziecko i nie odpowiedziałby na Twoje pytanie [7,8,9]. Dlatego w testDNA badanie zaczyna się od sprawdzenia, od kogo pochodzi próbka. Jeśli wynik wskazuje na płeć żeńską, laboratorium porównuje go dodatkowo z Twoim DNA, pobranym zwykłym wymazem z policzka. Dzięki temu można odróżnić DNA dziecka od Twojego. Ten pierwszy etap pomaga też dobrać metodę dalszego badania do konkretnej próbki

4. Jaka była płeć dziecka
Płeć można ustalić z tej samej próbki. Informacja ta może być potrzebna m.in. do rejestracji dziecka w USC lub w związku ze świadczeniem z polisy. Od 6 sierpnia 2025 r. ustalenie płci nie jest już potrzebne do skorzystania z urlopu macierzyńskiego ani zasiłku pogrzebowego.

5. W jakim kierunku prowadzić dalszą diagnostykę
Jeśli wynik wskaże możliwą przyczynę tej konkretnej straty, możesz dostać ważną odpowiedź już na początku diagnostyki. Może to ograniczyć liczbę kolejnych badań, skrócić czas szukania przyczyny i zmniejszyć koszty. Jeśli badanie nie wykryje szukanych zmian, to również jest ważna informacja, wtedy razem z lekarzem możesz zdecydować, w jakim kierunku szukać dalej.

6. Informację, której później nie da się już odzyskać
Badania kobiety i partnera można wykonać także później. W przypadku materiału z tej konkretnej ciąży czas ma znaczenie, można go pobrać i przygotować do badania tylko podczas poronienia lub bezpośrednio po nim.

Jak możemy Ci teraz pomóc?

Chcesz poznać możliwą przyczynę poronienia?

Badanie materiału z poronienia może pomóc sprawdzić, czy przyczyną straty była wada genetyczna dziecka. Badanie dotyczy tej konkretnej ciąży i może pomóc wyjaśnić, dlaczego doszło do poronienia.

Sprawdź badanie materiału z poronienia

Nie wiesz co zrobić z zabezpieczoną próbką?

Jeśli masz materiał po poronieniu, zabiegu albo bloczek parafinowy i nie wiesz, jakie są możliwości badania, skontaktuj się z nami. Podpowiemy Ci, co możesz zrobić dalej.

Zadzwoń: 537 883 952

Czy badanie histopatologiczne pokaże przyczynę poronienia?

Badanie histopatologiczne ocenia tkanki pod mikroskopem. Zwykle nie wskazuje bezpośredniej przyczyny poronienia, ale może wykazać m.in. zmiany zapalne lub ciążową chorobę trofoblastyczną. To inne badanie niż badanie genetyczne materiału z poronienia.

HistopatologiaBadanie genetyczne
Na jakie pytanie odpowiada?Czy w tkankach są nieprawidłowości?Czy przyczyną straty mogła być wada genetyczna dziecka?
Co może wykazać?Zmiany zapalne i inne nieprawidłowości w tkankach, np. ciążową chorobę trofoblastycznąWadę genetyczną, np. zbyt dużą lub zbyt małą liczbę chromosomów
Czy pozwala ustalić płeć dziecka?NieTak, jeśli wybierzesz badanie obejmujące płeć
Jak zabezpiecza się materiał?Najczęściej w formalinieKosmówka w soli fizjologicznej

Materiał trafił już do histopatologii?

To nie zawsze oznacza, że jest za późno na badanie genetyczne. Po badaniu histopatologicznym szpital zwykle przechowuje tkanki w bloczku parafinowym. W części przypadków nadal można wykonać z nich badanie genetyczne. Jeśli masz pytania, jak wypożyczyć bloczek parafinowy ze szpitala i przekazać go do badania, skontaktuj się z nami: 537 883 952. Przeprowadzimy Cię przez cały proces krok po kroku i podpowiemy, co będzie potrzebne.

Jakie prawa przysługują po poronieniu niezupełnym?

Twoje prawa nie zależą od tego, czy poronienie było zupełne, niezupełne czy zatrzymane. Nie zależą też od tygodnia ciąży. Mogą przysługiwać Ci między innymi:

  • 8 tygodni urlopu macierzyńskiego z zasiłkiem w wysokości 100% podstawy [17]
  • prawo do pochówku dziecka, bez względu na tydzień ciąży,
  • zasiłek pogrzebowy – od 1 stycznia 2026 roku wynosi 7000 zł, jeśli ponosisz koszty pochówku [18],
  • dobrowolna rejestracja dziecka w USC i nadanie mu imienia,
  • świadczenie z polisy, jeśli przewidują je jej zapisy,
  • zabezpieczenie materiału do badań genetycznych na Twoje życzenie [13,14],
  • opieka położnej POZ po stracie [14].

Od 6 sierpnia 2025 roku ustalenie płci dziecka nie jest konieczne do skorzystania z urlopu macierzyńskiego ani zasiłku pogrzebowego, wystarczy zaświadczenie od lekarza lub położnej [15,16].

Płeć pozostaje jednak potrzebna, jeśli chcesz:

  • zarejestrować dziecko w USC i nadać mu imię,
  • ubiegać się o świadczenie z polisy: ubezpieczyciele zwykle wymagają aktu urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu, który wydaje USC po rejestracji.

W obu przypadkach droga jest ta sama: szpital wystawia kartę martwego urodzenia tylko wtedy, gdy płeć dziecka jest znana. Bez tej karty USC nie zarejestruje dziecka. Jeśli na danym etapie ciąży płci nie udało się ustalić inaczej, można ją sprawdzić w badaniu genetycznym materiału z poronienia.

Chcesz wykonać badanie materiału z poronienia?

Badanie możesz wykonać w jednym z punktów pobrań albo ustalić z konsultantką odbiór zabezpieczonej próbki ze szpitala lub z Twojego domu. Dzięki temu nie musisz samodzielnie jej nigdzie zawozić.

Zobacz dostępne placówki

Czy poronienie niezupełne ma wpływ na kolejną ciążę?

Sam fakt, że poronienie było niezupełne, nie oznacza, że kolejna ciąża również zakończy się stratą. Większe znaczenie ma przyczyna poronienia oraz Twój indywidualny stan zdrowia. Nie musisz podejmować tych decyzji teraz. Kiedy poczujesz się gotowa, możesz omówić z lekarzem, czy w Twojej sytuacji potrzebne są dalsze badania. Diagnostykę można rozpocząć również po pierwszej stracie, szczególnie jeśli zależy Ci na szukaniu możliwej przyczyny. Jeśli udało się zabezpieczyć materiał z tej ciąży, jego badanie może dostarczyć jednej z pierwszych informacji pomocnych w dalszej diagnostyce. Kolejne kroki zależą już od wyniku, Twojej historii i zaleceń lekarza. Po jednej stracie szanse na prawidłową kolejną ciążę pozostają wysokie [12]. Jeśli chcesz szukać przyczyny już po pierwszym poronieniu, możesz to zrobić,  decyzja należy do Ciebie.

FAQ – najczęstsze pytania o poronienie niezupełne

Ile trwa krwawienie przy poronieniu niezupełnym?

Przy poronieniu niezupełnym krwawienie może utrzymywać się dłużej, ponieważ część tkanek nadal znajduje się w macicy. Czasem organizm usuwa je samodzielnie, a czasem potrzebne jest leczenie farmakologiczne lub zabieg.

Czy poronienie niezupełne zawsze wymaga łyżeczkowania?

Nie, poronienie niezupełne nie zawsze wymaga łyżeczkowania. Jeśli stan kobiety na to pozwala, lekarz może zaproponować inne postępowanie, np. poczekanie, leczenie farmakologiczne albo aspirację próżniową. Wybór zależy m.in. od tego, co widać w USG, nasilenia krwawienia i ogólnego stanu zdrowia.

Czy podczas zabiegu po poronieniu niezupełnym można zabezpieczyć materiał do badania genetycznego?

Tak. Przy zabiegu po poronieniu niezupełnym można zabezpieczyć materiał do badania genetycznego. Najważniejsze, żeby powiedzieć o tym personelowi przed zabiegiem. Próbka do badania genetycznego powinna zostać zabezpieczona osobno i nie powinna trafić do formaliny. Jeśli materiał został już przekazany do histopatologii, czasem możliwe jest jeszcze wykonanie badania z bloczka parafinowego.

Poronienie niezupełne zaczęło się w domu, czy materiał można jeszcze zbadać?

 Tak. Jeśli udało Ci się zabezpieczyć materiał z poronienia, nadal może być możliwe wykonanie badania genetycznego. Nie musisz sama oceniać, czy próbka nadaje się do badania. Sprawdź, jak zabezpieczyć materiał z poronienia do badania >> Jeśli nie masz pewności, co zrobić z materiałem po poronieniu, zadzwoń do nas: 537 883 952 Porozmawiamy z Tobą spokojnie, wyjaśnimy kolejne kroki i podpowiemy, jak zabezpieczyć próbkę w Twojej sytuacji.

Czy poronienie niezupełne zwiększa ryzyko kolejnej straty?

Sam fakt, że poronienie było niezupełne, nie mówi, dlaczego doszło do straty ani czy sytuacja powtórzy się w kolejnej ciąży. Jeśli chcesz szukać możliwej przyczyny, możesz omówić z lekarzem dostępne kierunki diagnostyki. W części przypadków jednym z pierwszych kroków może być badanie materiału z tej konkretnej ciąży.

Bibliografia

  1. ACOG. Early Pregnancy Loss. Practice Bulletin No. 200. Obstet Gynecol. 2018;132(5):e197–e207.
  2. NICE. Ectopic pregnancy and miscarriage. NG126. London: NICE; 2019 (akt. 2023).
  3. SOGC. Guideline No. 460: Diagnosis and Management of Intrauterine Early Pregnancy Loss. J Obstet Gynaecol Can. 2025.
  4. Nanda K, Lopez LM, Grimes DA, Peloggia A, Nanda G. Cochrane Database Syst Rev. 2012;(3):CD003518.
  5. Chu JJ, Devall AJ, Beeson LE, et al. (MifeMiso). Lancet. 2020;396(10253):770–778.
  6. Trinder J, Brocklehurst P, Porter R, et al. (MIST trial). BMJ. 2006;332(7552):1235–1240.
  7. Jarrett KL, Michaelis RC, Phelan MC, et al. Am J Obstet Gynecol. 2001;185(1):198–203.
  8. Bell KA, Van Deerlin PG, Haddad BR, Feinberg RF. Fertil Steril. 1999;71(2):334–341.
  9. Lathi RB, Gustin SLF, Keller J, et al. Fertil Steril. 2014;101(1):178–182.
  10. Ouyang Y, Tan Y, Yi Y, et al. Front Genet. 2022;13:1058261.
  11. ESHRE Guideline Group on RPL. Hum Reprod Open. 2023;2023(1):hoad002.
  12. RCOG. Recurrent Miscarriage. Green-top Guideline No. 17. BJOG. 2023;130(12):e9–e39.
  13. Rozporządzenie MZ z 23.10.2025 r. (obowiązuje od 7 maja 2026 r.).
  14. Rozporządzenie MZ z 16.08.2018 r. (Dz.U. 2018 poz. 1756, z późn. zm.).
  15. Rozporządzenie MRPiPS (obowiązuje od 6 sierpnia 2025 r.).
  16. Rozporządzenie MPiPS z 11.10.2011 r. (Dz.U. 2011 nr 237 poz. 1412), § 16–17.
  17. Kodeks pracy, art. 180¹ § 1 (Dz.U. 2025 poz. 277, z późn. zm.).
  18. ZUS. Wyższy zasiłek pogrzebowy od 1 stycznia 2026 r.; Ustawa z 17.12.1998 r., art. 77–81.

Zobacz też:

Informacje w artykule mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Stan prawny na wrzesień 2026 r.

Na czym polega zabieg łyżeczkowania macicy po poronieniu?

Autorzy: testDNA Laboratorium Sp. z o.o. 

Jeśli usłyszałaś, że po poronieniu czeka Cię łyżeczkowanie macicy, prawdopodobnie masz wiele pytań: na czym dokładnie polega ten zabieg, ile trwa i czego możesz spodziewać się w szpitalu. To naturalne, szczególnie jeśli pierwszy raz znajdujesz się w takiej sytuacji. Łyżeczkowanie macicy po poronieniu polega na usunięciu z macicy tkanek, które pozostały po stracie ciąży. Zabieg zwykle trwa kilka–kilkanaście minut i odbywa się w znieczuleniu. Najczęściej po kilku godzinach obserwacji wraca się do domu tego samego dnia.

Warto wiedzieć jeszcze o jednej rzeczy.

Około połowy wczesnych poronień ma związek z przypadkową zmianą w liczbie chromosomów dziecka, która powstaje już na początku ciąży. Może wtedy zabraknąć jednego chromosomu albo pojawić się dodatkowy i ciąża przestaje się prawidłowo rozwijać. Dzieje się to samo z siebie,  nie jest skutkiem tego, co robiłaś, i nie miałaś na to wpływu. Takiej zmiany nie wykryje badanie wykonane u Ciebie ani u partnera, żeby ją sprawdzić, trzeba zbadać materiał z poronienia. Jeśli czeka Cię łyżeczkowanie, materiał pobrany podczas zabiegu można zabezpieczyć do badania genetycznego. Dlatego dobrze wiedzieć o tym jeszcze przed zabiegiem i powiedzieć personelowi, że chcesz zachować próbkę.

W tym artykule krok po kroku wyjaśniamy, jak wygląda łyżeczkowanie, kiedy jest wykonywane i jak przygotować się do zabiegu. Dowiesz się też, jak zabezpieczyć materiał z poronienia, jakie badania można z niego wykonać, co może pokazać wynik oraz co zrobić, jeśli materiał trafił już do standardowego badania w szpitalu.

zabieg łyżeczkowania macicy po poronieniu

Czym jest łyżeczkowanie macicy po poronieniu?

Łyżeczkowanie to zabieg, podczas którego lekarz usuwa z wnętrza macicy tkanki, które w niej zostały po poronieniu. Robi to niewielkim narzędziem w kształcie łyżeczki i stąd wzięła się nazwa. Gdy dochodzi do poronienia, organizm zwykle sam wydala zawartość macicy. Czasem jednak część tkanek w niej pozostaje. Jeśli zostaną tam zbyt długo, mogą powodować przedłużające się krwawienie albo zakażenie. Zabieg polega na tym, żeby je usunąć. Zabieg wykonuje się przez pochwę i szyjkę macicy, nie ma żadnego nacięcia ani rany na brzuchu, nie zostaje blizna. To drobny zabieg ginekologiczny, nie operacja.

Czy abrazja i kiretaż oznaczają to samo co łyżeczkowanie?

Tak. W dokumentacji albo podczas rozmowy z lekarzem możesz spotkać się z nazwami: łyżeczkowanie, wyłyżeczkowanie jamy macicy, abrazja lub kiretaż. To różne określenia tego samego zabiegu.

KROK 1. Kiedy wykonuje się łyżeczkowanie macicy po poronieniu?

Nie każde poronienie kończy się zabiegiem. W poronieniu wczesnym macica często oczyszcza się sama. W dokumentacji możesz zobaczyć określenia opisujące rodzaj poronienia, np. poronienie niezupełne, gdy część tkanek pozostała w macicy, albo poronienie zatrzymane, nazywane też poronieniem chybionym, gdy ciąża przestała się rozwijać, ale nie doszło jeszcze do jej samoistnego wydalenia.

W takich sytuacjach lekarz ocenia, czy macica może oczyścić się sama, czy potrzebne będzie dalsze postępowanie. Może zaproponować jedno z trzech rozwiązań [1]:

Może zaproponować jedno z trzech rozwiązań:

  • czekanie – macica oczyszcza się sama, z kontrolnym USG,
  • leki – pomagają macicy się oczyścić,
  • zabieg – oczyszczenie macicy w szpitalu.

Łyżeczkowanie bierze się pod uwagę najczęściej wtedy, gdy w macicy pozostały tkanki i nie wydalają się samoistnie, krwawienie jest bardzo obfite lub przedłużające się, pojawiają się objawy zakażenia albo leczenie farmakologiczne nie przyniosło oczekiwanego efektu. Zabieg bywa też wyborem samej pacjentki, która woli nie czekać kilku dni na samoistne zakończenie poronienia.Twoje zdanie również ma znaczenie [1]. Możesz zapytać lekarza, dlaczego proponuje właśnie takie postępowanie i jakie inne możliwości są dostępne w Twojej sytuacji.

Krok 2. Czy zamiast łyżeczkowania można wykonać metodę próżniową?

Tak. Macicę można oczyścić także metodą próżniową, w której tkanki są odsysane przez cienką rurkę, zamiast być usuwane łyżeczką. Jest to metoda łagodniejsza dla śluzówki macicy i zalecana przez Światową Organizację Zdrowia. W Polsce wykonuje ją jednak tylko część szpitali.

Czym jest metoda próżniowa po poronieniu?

Metoda próżniowa to sposób oczyszczenia jamy macicy po poronieniu. Zamiast łyżeczki lekarz wykorzystuje cienką rurkę, przez którą przy pomocy podciśnienia usuwa tkanki pozostałe w macicy. Rurkę wprowadza się przez szyjkę macicy, bez nacinania brzucha. W porównaniu z klasycznym łyżeczkowaniem metoda próżniowa w mniejszym stopniu narusza błonę śluzową macicy. Możesz spotkać się też z nazwami aspiracja próżniowa, MVA lub EVA. MVA oznacza ręczną aspirację próżniową, a EVA – aspirację z użyciem pompy elektrycznej.

Kiedy można zastosować metodę próżniową zamiast łyżeczkowania macicy po poronieniu?

Metodę próżniową można zastosować w większości sytuacji, w których rozważa się łyżeczkowanie, jeśli lekarz uzna ją za odpowiednią w danej sytuacji.

  • w poronieniach wczesnych, mniej więcej do 12.-14. tygodnia ciąży [2],
  • gdy tkanek pozostało niewiele i nie trzeba szeroko rozszerzać szyjki macicy,
  • gdy chcesz uniknąć znieczulenia ogólnego – odmianę ręczną można wykonać w znieczuleniu miejscowym, bez usypiania [2],
  • gdy zależy Ci na krótszym pobycie w szpitalu.

Kiedy metody próżniowej nie można zastosować?

Metoda próżniowa raczej nie będzie brana pod uwagę przy bardzo obfitym krwawieniu wymagającym natychmiastowego działania oraz przy bardziej zaawansowanej ciąży. W takich sytuacjach lekarz wybierze metodę pozwalającą zadziałać szybciej i pewniej.

Od czego jeszcze zależy wybór metody?

Nie tylko od Twojej sytuacji medycznej. O wyborze decyduje też to, czy dany szpital w ogóle dysponuje odpowiednim sprzętem i personelem przeszkolonym w tej technice. W Polsce nie jest to jeszcze standardem. Dlatego może się zdarzyć, że metoda próżniowa byłaby w Twoim przypadku możliwa, a mimo to nie zostanie zaproponowana, po prostu dlatego, że dany oddział jej nie wykonuje.

Czy metoda próżniowa jest lepsza od łyżeczkowania macicy po poronieniu?

Obie metody są skuteczne i obie są bezpieczne. Różnią się przebiegiem zabiegu, a nie tym, czy działają. Łyżeczkowanie jest zabiegiem wykonywanym od wielu lat i u większości kobiet przebiega bez powikłań. Metoda próżniowa to po prostu inny sposób oczyszczenia macicy. Przy niej czas zabiegu może być krótszy, a utrata krwi i nasilenie bólu mniejsze [2,4]. Dlatego Światowa Organizacja Zdrowia oraz FIGO zalecają ją tam, gdzie jest dostępna i może być zastosowana u danej pacjentki [2,3].

Jeśli masz mieć łyżeczkowanie macicy po poronieniu, nie oznacza to, że wybrano dla Ciebie gorsze rozwiązanie. O wyborze metody decyduje z jednej strony Twoja sytuacja, etap ciąży, ilość tkanek pozostałych w macicy, nasilenie krwawienia i stan zdrowia,  a z drugiej to, czym dysponuje dany szpital. W wielu polskich placówkach metoda próżniowa nie jest jeszcze wykonywana i nie ma to związku z Twoim przypadkiem. Jeśli chcesz wiedzieć więcej, możesz po prostu zapytać lekarza, dlaczego w Twojej sytuacji proponuje łyżeczkowanie. To normalne pytanie i nie musisz się tłumaczyć, dlaczego je zadajesz.

Gdzie w Polsce wykonuje się metodę próżniową po poronieniu?

Nie istnieje oficjalny wykaz placówek wykonujących ten zabieg. NFZ nie rozlicza go jako osobnego świadczenia, dlatego trudno sprawdzić w jednej bazie, w których szpitalach metoda próżniowa jest dostępna. Dlatego tworzymy własną listę na podstawie zgłoszeń kobiet, które przeszły taki zabieg. Udostępnimy ją tutaj, gdy zbierzemy wystarczająco dużo informacji.

Jeśli szukasz takiego szpitala już teraz, możesz zapytać inne kobiety po stracie.

Prowadzimy zamkniętą grupę, do której należy ponad 18 tysięcy kobiet z całej Polski. Możesz zapytać o konkretną placówkę lub miasto i sprawdzić, czy ktoś z grupy miał tam zabieg metodą próżniową. Możesz napisać na przykład:

„Czy któraś z Was miała zabieg metodą próżniową w [miasto/województwo]? Szukam szpitala, w którym wykonuje się taki zabieg.”.

Grupa jest zamknięta, więc publikowane w niej posty są widoczne dla jej członkiń. Jeśli nie chcesz opisywać swojej historii, możesz zadać tylko krótkie pytanie o placówkę.

Więcej informacji o grupie wsparcia po poronieniu znajdziesz tutaj: Grupy wsparcia dla rodziców po poronieniu

Krok 3. Jak zabezpieczyć materiał z poronienia do badania genetycznego?

Moment poronienia to jedyna możliwość, żeby zabezpieczyć materiał pochodzący z tej ciąży. Jeśli czeka Cię łyżeczkowanie, warto powiedzieć personelowi jeszcze przed zabiegiem, że chcesz zachować próbkę do badania genetycznego. Nie musisz od razu decydować się na samo badanie. Najważniejsze jest zabezpieczenie próbki, decyzję o jej zbadaniu możesz podjąć później.

Co można dzięki temu sprawdzić?

Około połowy wczesnych poronień ma związek z przypadkową zmianą w liczbie chromosomów dziecka. Może zabraknąć jednego chromosomu albo pojawić się dodatkowy, przez co ciąża przestaje się prawidłowo rozwijać [8]. Nie wykryje jej badanie wykonane u Ciebie ani u partnera, ponieważ dotyczy materiału genetycznego tej konkretnej ciąży. Żeby sprawdzić, czy taka zmiana mogła być przyczyną poronienia, trzeba zbadać materiał z poronienia. Z tego samego materiału można też ustalić płeć genetyczną dziecka – piszemy o tym niżej.

Dlaczego trzeba o tym powiedzieć przed zabiegiem?

Tkanki usunięte podczas zabiegu trafiają standardowo do badania histopatologicznego, czyli oceny pod mikroskopem. Sprawdza ono, jak wyglądają tkanki, nie odpowiada natomiast na pytanie, co było przyczyną poronienia. Zanim tkanki trafią pod mikroskop, zanurza się je w formalinie, czyli płynie utrwalającym. Formalina może pogorszyć jakość materiału genetycznego i ograniczyć możliwość wykonania badania przyczyny poronienia [6]. Dlatego jeśli chcesz wykonać badanie genetyczne materiału z poronienia, najlepiej jeszcze przed zabiegiem poprosić o zabezpieczenie osobnej próbki bez formaliny. Jeśli materiał został już utrwalony, nie zawsze oznacza to, że badania nie da się wykonać. Po badaniu histopatologicznym może powstać bloczek parafinowy i z takiego materiału również można czasem przeprowadzić określone badania genetyczne. W takiej sytuacji warto skontaktować się z laboratorium i sprawdzić, jakie możliwości są dostępne.

Co powiedzieć w szpitalu. Nie musisz nic wiedzieć o badaniach. Wystarczy jedno zdanie:

„Proszę o zabezpieczenie materiału z poronienia do badania genetycznego  w sterylnym pojemniku, w soli fizjologicznej np. kosmówki, kosmki kosmówki, pępowiny, przypępowinowe fragmenty łożyska, pęcherzyka płodowy lub tkanki płodu. „.

Prośbę możesz zgłosić przy obu metodach zabiegu. Warto zrobić to jak najwcześniej i poprosić o odnotowanie jej w dokumentacji medycznej. Od 7 maja 2026 roku szpital ma obowiązek odpowiednio zabezpieczyć materiał poronny na życzenie pacjentki [7]. Jeśli spotkasz się z odmową, możesz powołać się na ten przepis lub poprosić o rozmowę z pełnomocnikiem do spraw praw pacjenta.

A co z badaniem płci dziecka?

Z materiału z poronienia można ustalić płeć genetyczną dziecka niezależnie od tego, na którym etapie ciąży doszło do straty. Dla części rodziców to ważna informacja, która pomaga nadać dziecku imię i pożegnać się. Do aktu urodzenia, zasiłku pogrzebowego i urlopu badanie płci nie jest już potrzebne, przepisy zmieniły się w 2025 roku. Piszemy o tym w dziale „Twoje prawa„. Inaczej bywa przy prywatnych polisach ubezpieczeniowych, gdzie świadczenie wypłaca się zwykle na podstawie aktu urodzenia. Warunki każdej umowy są inne.

Krok 4. Jak przygotować się do łyżeczkowania macicy po poronieniu?

Zabieg wykonuje się najczęściej w znieczuleniu ogólnym, dlatego trzeba być na czczo, zwykle przez około 6 godzin nie je się i nie pije. Przed zabiegiem pobiera się krew, rozmawiasz z anestezjologiem i podpisujesz zgodę. To dobry moment na pytania.  Co spakować i czego spodziewać się na oddziale, opisujemy w artykule Pobyt w szpitalu przy poronieniu — najczęstsze pytania.

Krok 5 .Jak przebiega łyżeczkowanie macicy po poronieniu?

Sam zabieg trwa zwykle kilka–kilkanaście minut i odbywa się w znieczuleniu. Dzięki temu podczas łyżeczkowania nie powinnaś odczuwać bólu. Zabieg wygląda zwykle tak:

  1. Otrzymujesz znieczulenie i zasypiasz.
  2. Lekarz delikatnie rozszerza szyjkę macicy, żeby uzyskać dostęp do jej wnętrza.
  3. Następnie usuwa tkanki, które pozostały w macicy po poronieniu.
  4. Na końcu sprawdza, czy jama macicy została prawidłowo oczyszczona.

Po zabiegu trafiasz na salę, gdzie wybudzasz się ze znieczulenia i przez pewien czas pozostajesz pod obserwacją.

Czy łyżeczkowanie macicy po poronieniu boli?

Podczas samego zabiegu nie powinnaś odczuwać bólu, ponieważ łyżeczkowanie wykonuje się w znieczuleniu. Po wybudzeniu mogą pojawić się skurcze lub ból podobny do miesiączkowego. Jeśli dolegliwości są silniejsze, powiedz o tym personelowi, możesz otrzymać leki przeciwbólowe.

Krok 6. Jak będziesz się czuła po łyżeczkowaniu i kiedy możesz wrócić do domu?

Po zabiegu trafisz na salę, gdzie będziesz wybudzać się ze znieczulenia i przez kilka godzin pozostaniesz pod obserwacją. Możesz czuć senność, osłabienie, chłód lub nudności po znieczuleniu. Mogą też pojawić się skurcze podobne do miesiączkowych oraz krwawienie lub plamienie. Jeśli odczuwasz ból, powiedz o tym personelowi,  możesz otrzymać leki przeciwbólowe. Jeśli wszystko przebiega prawidłowo, najczęściej można wrócić do domu jeszcze tego samego dnia. Po znieczuleniu ogólnym nie powinnaś samodzielnie prowadzić samochodu, dlatego dobrze wcześniej ustalić, kto może Cię odebrać.

O co warto zapytać przed wyjściem ze szpitala?

  • odbierz kartę informacyjną i sprawdź, jakie informacje wpisano o wykonanym zabiegu,
  • zapytaj o termin wizyty kontrolnej i dalsze zalecenia,
  • jeśli potrzebujesz, zapytaj o zwolnienie lekarskie,
  • jeśli chcesz skorzystać z prawa do skróconego urlopu macierzyńskiego, zapytaj o zaświadczenie o martwym urodzeniu. Od 6 sierpnia 2025 roku nie musisz ustalać płci dziecka, aby otrzymać taki dokument. Tutaj —> pobierzesz wzór zaświadczenia o martwym urodzeniu,
  • jeśli chcesz zarejestrować dziecko w Urzędzie Stanu Cywilnego, zapytaj o kartę martwego urodzenia. Do jej wystawienia konieczne jest określenie płci dziecka. Po rejestracji otrzymasz akt urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu, który może być także potrzebny do ubiegania się o świadczenie z polisy,  zależy to od warunków Twojego ubezpieczenia,
  • zapytaj, kiedy i gdzie odbierzesz wynik badania histopatologicznego,
  • jeśli prosiłaś o zabezpieczenie materiału z poronienia, zapytaj, gdzie znajduje się próbka, jak została zabezpieczona i kiedy możesz ją odebrać.

Jeśli odbierasz próbkę, skontaktuj się z laboratorium, w którym chcesz wykonać badanie, i zapytaj, jak ją przechowywać i dostarczyć. Jeśli nie wiesz, od czego zacząć, możesz napisać do nas lub się z nami skontaktować

Chcesz uzyskać więcej informacji o badaniu materiału z poronienia? Skontaktuj się z nami

Pomożemy Ci ustalić kolejne kroki, jeśli:

  • jesteś przed zabiegiem i chcesz wiedzieć, jak zabezpieczyć materiał do badania,
  • masz już zabezpieczoną próbkę i nie wiesz, co zrobić dalej,
  • materiał trafił do badania histopatologicznego lub masz bloczek parafinowy i nie wiesz, czy da się jeszcze coś zbadać,
  • chcesz sprawdzić, czy przyczyną poronienia mogła być wada genetyczna u dziecka.
zadzwoń i porozmawiaj z konsultantem z testDNA na temat badania materiału z poronienia+48 537 883 952

lub napisz maila info@poronilam.pl

Masz pytania? Skontaktuj się z nami.

Pomożemy Ci uporządkować informacje i sprawdzić, jakie możliwości są dostępne w Twojej sytuacji.

Krok 7. Jak wygląda powrót do siebie po łyżeczkowaniu?

Jak długo trwa krwawienie po łyżeczkowaniu?

Krwawienie lub plamienie zwykle utrzymuje się przez kilka do kilkunastu dni i stopniowo słabnie. Przez pierwsze dni mogą też pojawiać się skurcze podobne do miesiączkowych oraz zmęczenie.

Czego unikać po zabiegu łyżeczkowania macicy po poronieniu?

Przez pewien czas lekarz może zalecić unikanie basenu, kąpieli w wannie, tamponów i współżycia, aby zmniejszyć ryzyko zakażenia.Pierwsza miesiączka pojawia się najczęściej po 4–6 tygodniach.

Kiedy pilnie zgłosić się do lekarza po zabiegu łyżeczkowania macicy?

Skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś do szpitala, jeśli pojawi się:

  • bardzo obfite krwawienie,
  • gorączka powyżej 38°C lub dreszcze,
  • silny ból brzucha, który nie ustępuje po lekach,
  • nieprzyjemnie pachnąca wydzielina.

Rzadkim powikłaniem mogą być też zrosty wewnątrz macicy, ale u większości kobiet po pojedynczym zabiegu nie dochodzi do problemów z kolejną ciążą.

Krok 8. Co konkretnie daje wynik badania materiału z poronienia?

Badanie daje Ci coś, czego często najbardziej brakuje po poronieniu: konkretną informację, czy w materiale z tej ciąży wykryto zmianę chromosomową, która mogła być przyczyną straty.

  • Jeśli badanie wykryje zmianę chromosomową

Wiesz wtedy, że ciąża przestała się rozwijać z powodu zmiany w liczbie chromosomów dziecka. To jedna z najczęstszych przyczyn wczesnych poronień [8].

Taki wynik:

  • pomaga wyjaśnić możliwą przyczynę straty, zamiast pozostawiać Cię z pytaniem „dlaczego?”,
  • może wskazywać, że ryzyko powtórzenia dokładnie tej samej przyczyny w kolejnej ciąży jest niskie,
  • daje lekarzowi konkretną informację do rozmowy o kolejnej ciąży,
  • w niektórych sytuacjach pozwala uniknąć części badań wykonywanych bez wyraźnego kierunku.

Takie zmiany najczęściej powstają przypadkowo na bardzo wczesnym etapie ciąży. Nie są skutkiem tego, co robiłaś na co dzień, i nie miałaś na nie wpływu. Dla wielu kobiet taka odpowiedź pomaga zakończyć ciągłe zastanawianie się, co mogło być przyczyną straty.

  • Jeśli badanie nie wykryje badanych zmian

To również jest ważna informacja. Oznacza, że w zakresie wykonanego badania nie znaleziono zmiany chromosomowej, która wyjaśniałaby poronienie.Lekarz może wtedy ocenić, czy w Twojej sytuacji warto szukać przyczyny w innym kierunku i jakie badania rzeczywiście rozważyć. Nie zaczynasz więc od zera,  masz wynik, który pomaga zawęzić dalsze możliwości.

  • A jeśli wyniku nie uda się uzyskać?

Czasem materiału jest za mało albo jego jakość nie pozwala na wykonanie pełnej analizy. Wtedy badanie nie daje odpowiedzi na pytanie o możliwą przyczynę straty.Dlatego tak ważne jest prawidłowe zabezpieczenie próbki, gdy materiał jest jeszcze dostępny.

Dlaczego warto zabezpieczyć materiał właśnie teraz?

Materiał z poronienia pochodzi z tej konkretnej ciąży. Później nie da się pobrać go ponownie.Jeśli chcesz sprawdzić, czy przyczyną straty mogła być zmiana chromosomowa u dziecka, warto zabezpieczyć próbkę wtedy, kiedy jest dostępna. Decyzję o wykonaniu samego badania możesz podjąć później.

Jak możemy Ci teraz pomóc?

Nie wiesz, czy badanie ma sens w twojej sytuacji?

Zastanawiasz się, czy warto badać materiał z poronienia i czego można się z niego dowiedzieć? Porozmawiaj z nami. Pomożemy Ci sprawdzić, jaki materiał został zabezpieczony i jakie badanie można z niego wykonać.

Zadzwoń: 537 883 952

Masz zabezpieczony materiał z poronienia?

Sprawdź, jakie badanie można z niego wykonać i jak dostarczyć próbkę do laboratorium.

Sprawdź badanie i dostępne opcje

 

Łyżeczkowanie macicy po poronieniu – najczęściej zadawane pytania (FAQ)

1. Czy abrazja, kiretaż i łyżeczkowanie to to samo?

Tak.To różne określenia tego samego zabiegu. W dokumentacji możesz spotkać się z nazwami: łyżeczkowanie, wyłyżeczkowanie jamy macicy, abrazja lub kiretaż.

2. Ile trwa pobyt w szpitalu po łyżeczkowaniu?

Najczęściej pobyt trwa jeden dzień. Po przyjęciu i przygotowaniu wykonywany jest zabieg, a następnie przez kilka godzin pozostajesz pod obserwacją. Jeśli wszystko przebiega prawidłowo, zwykle możesz wrócić do domu tego samego dnia. W niektórych szpitalach przyjęcie może odbyć się dzień wcześniej.

3. Czy będę pamiętać łyżeczkowanie?

Przy znieczuleniu ogólnym podczas zabiegu śpisz. Po wybudzeniu możesz przez pewien czas czuć senność, osłabienie lub nudności związane ze znieczuleniem.

4. Czy łyżeczkowanie boli?

Podczas zabiegu nie powinnaś odczuwać bólu, ponieważ wykonywany jest w znieczuleniu. Po wybudzeniu mogą pojawić się skurcze i ból podobny do miesiączkowego. Jeśli dolegliwości są silniejsze, powiedz o tym personelowi.

5. Czy po łyżeczkowaniu będę mogła zajść w ciążę?

U większości kobiet łyżeczkowanie nie uniemożliwia kolejnej ciąży. Rzadkim powikłaniem mogą być zrosty wewnątrz macicy, które w niektórych przypadkach mogą wpływać na płodność.

6. Kiedy można starać się o kolejną ciążę po łyżeczkowaniu?

To zależy od przebiegu poronienia, zabiegu i Twojego stanu zdrowia. Najlepiej omówić to z lekarzem podczas wizyty kontrolnej.

7. Czy podczas łyżeczkowania można zabezpieczyć materiał z poronienia do badania genetycznego?

Tak. Jeśli chcesz zachować możliwość wykonania badania genetycznego materiału z poronienia, powiedz o tym personelowi jeszcze przed zabiegiem. Warto zapytać, w jaki sposób próbka zostanie zabezpieczona i kiedy będzie można ją odebrać.

8. Co zrobić, jeśli materiał z poronienia trafił już do badania histopatologicznego?

Nie zawsze oznacza to, że wykonanie badania genetycznego jest niemożliwe. Jeśli z materiału powstał bloczek parafinowy, z takiej próbki w niektórych przypadkach można jeszcze wykonać określone badania genetyczne. Warto zapytać szpital, w jakiej postaci znajduje się materiał, a następnie skontaktować się z laboratorium.

9. Czy badanie genetyczne płci dziecka jest potrzebne do uzyskania urlopu macierzyńskiego lub zasiłku pogrzebowego?

Nie. Po zmianie przepisów ustalenie płci dziecka nie jest konieczne do skorzystania z części praw po stracie. Badanie genetyczne wykonywane w celu sprawdzenia możliwej przyczyny poronienia jest osobną kwestią. Więcej informacji znajdziesz w dziale „Twoje prawa”.

logo testDNATekst powstał we współpracy z testDNA Laboratorium Sp. z o. o.

Źródła

  1. National Institute for Health and Care Excellence. Ectopic pregnancy and miscarriage: diagnosis and initial management. NICE guideline NG126. London: NICE; 2019 (akt. 2023). https://www.nice.org.uk/guidance/ng126
  2. World Health Organization. Abortion care guideline. Geneva: WHO; 2022. https://srhr.org/abortioncare/
  3. International Federation of Gynecology and Obstetrics. FIGO consensus statement: uterine evacuation. London: FIGO; 2011. https://www.figo.org/news/figo-consensus-statement-uterine-evacuation
  4. Ghosh J, Papadopoulou A, Devall AJ, Jeffery HC, Beeson LE, Do V, i wsp. Methods for managing miscarriage: a network meta-analysis. Cochrane Database Syst Rev. 2021;(6):CD012602.
  5. OKO.press. Siedem próżniówek na 1,5 tys. łyżeczkowań. Pytamy szpitale, dlaczego tkwią mentalnie w XIX wieku. 2026. https://oko.press/aspiracje-prozniowe-lyzeczkowanie-pytamy-szpitale
  6. Sahoo T, Dzidic N, Strecker MN, Commander S, Travis MK, Doherty C, i wsp. Comprehensive genetic analysis of pregnancy loss by chromosomal microarrays: outcomes, benefits, and challenges. Genet Med. 2017;19(1):83–89. doi:10.1038/gim.2016.69
  7. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 23 października 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie standardu organizacyjnego opieki okołoporodowej. Dz.U. 2025 poz. 1525 (obowiązuje od 7 maja 2026 r.). https://www.gov.pl/web/zdrowie/standardy-opieki-okoloporodowej
  8. Practice Committee of the American Society for Reproductive Medicine. Recurrent pregnancy loss: a committee opinion (2026). ASRM; 2026. https://www.asrm.org/practice-guidance/practice-committee-documents/recurrent-pregnancy-loss-a-committee-opinion-2026/

3 tygodnie dzieliły wielką radość od tragedii.

Początkowo wielka euforia, która 3 tygodnie później zakończyła się wielką tragedią. Gdy dowiedziałam się o ciąży, był to sam jej początek 5-6 tydzień. Jednak serduszko dzieciątka już biło.
Z chwilą, gdy tylko dowiedziałam się o ciąży byłam przeszczęśliwa, dziecko mężczyzna, którego kocham, czy może być coś piękniejszego?
Od samego początku dbałam o siebie by niczego nie brakowało mojemu maluszkowi. A równe 3 tygodnie potem straciłam moją małą fasolkę.
Wszystko wydarzyło się w tą niedzielę (23. 08.2026) tą datę zapamiętam na zawsze. Chociaż nic, dosłownie nic, nie wskazywało na to, że to będzie ten dzień, gdy z wielkiego szczęścia zrodzi się wielka rozpacz.
Wszystko działo się tak szybko: krwawienie, szpital i słowa lekarki: „nie widać już nawet pęcherzyka ciążowego, doszło do poronienia„ a potem krzyk płacz i niedowierzanie, że to się stało.
Ze względu na zbyt duże krwawienie zapadła decyzja bym została w szpitalu do rana, a rano miała zostać podjęta decyzja po wszelkich badaniach i konsultacjach, czy czeka mnie zabieg, czy sama się oczyszczę.
Zostałam przyjęta na ginekologię, gdzie dostałam furę leków przeciwbólowych. Ból, który czułam był straszny. Jednak nie fizyczny a psychiczny. I w międzyczasie te wszystkie procedury. Pytanie, czy będę chciała pochować zarodek, dostanie kubeczka na zebranie tego, co będzie wydawało mi się „odpowiednie” do badania histopatologicznego.
Broszurki o możliwości pochowania. To wszystko było dla mnie tak straszne. Jednak najstraszniejszy był moment, gdy musiałam zebrać ten mały zarodek i oddać go do badania histopatologicznego ten widok ..i wtedy przyszło kompletne załamanie, które spowodowało podanie leków uspokajających przez personel medyczny.
Zostałam obudzona w poniedziałek przed 6 rano, gdzie dostałam płyny dożylnie, by się nie odwodnić i czekanie na obchód, godziny tak bardzo się dłużyły. Potem zapadła decyzja o łyżeczkowaniu, zabieg i fru do domu, w którym nie potrafię się odnaleźć po stracie, nie umiem funkcjonować.
Autor: Aga
Pisownia oryginalna

Poronienie zatrzymane

Jeśli to czytasz, być może właśnie usłyszałaś od lekarza, że ciąża przestała się rozwijać. Mogłaś nie mieć krwawienia ani bólu. Mogłaś nadal czuć się jak w ciąży. Dlatego taka wiadomość często przychodzi zupełnie niespodziewanie. Możesz teraz czuć smutek, złość, niedowierzanie albo kompletną pustkę. Możesz też mieć wiele pytań: Dlaczego tak się stało? Czy to moja wina? Co będzie dalej? Czy muszę mieć zabieg? Czy można sprawdzić przyczynę? W tym artykule spokojnie przeprowadzimy Cię przez najważniejsze informacje. Dowiesz się, czym jest poronienie zatrzymane, jak lekarz je potwierdza, jakie masz możliwości i o czym warto pamiętać jeszcze przed poronieniem lub zabiegiem.

Jesteś przed zabiegiem albo czekasz na rozpoczęcie poronienia?

Jeśli chcesz zachować możliwość sprawdzenia, dlaczego ciąża się zatrzymała, poproś o zabezpieczenie materiału z poronienia do badania genetycznego. Najlepiej powiedz o tym lekarzowi lub położnej jeszcze przed podaniem leków albo rozpoczęciem zabiegu. Nie musisz od razu decydować, czy wykonasz badanie. Najpierw możesz zabezpieczyć próbkę, a decyzję podjąć później. Materiału z tej konkretnej ciąży nie będzie można później odtworzyć.

Sprawdź, jak zabezpieczyć materiał z poronienia 

poronienie zatrzymane - położna trzymająca pacjentkę za rękę

Czym jest poronienie zatrzymane?

Poronienie zatrzymane oznacza, że dziecko przestało się rozwijać, ale organizm nie rozpoczął jeszcze poronienia. Lekarz może też użyć określenia „poronienie chybione”. Tkanki ciążowe nadal znajdują się w macicy, a jej szyjka pozostaje zamknięta. Z tego powodu możesz nie mieć krwawienia ani silnego bólu. Objawy ciąży również mogą utrzymywać się jeszcze przez pewien czas. O tym, że ciąża się zatrzymała, wiele kobiet dowiaduje się dopiero podczas badania USG [1].

Jak lekarz rozpoznaje poronienie zatrzymane?

Poronienie zatrzymane rozpoznaje się przede wszystkim podczas badania USG. Lekarz sprawdza między innymi wielkość pęcherzyka ciążowego i zarodka oraz to, czy widoczna jest czynność serca [1, 2].

O zatrzymaniu rozwoju ciąży może świadczyć sytuacja, w której:

  • zarodek ma co najmniej 7 mm, ale nie widać czynności serca,
  • pęcherzyk ciążowy ma co najmniej 25 mm, ale nie ma w nim zarodka – lekarze nazywają to pustym jajem płodowym,
  • podczas kolejnych badań nie widać prawidłowego rozwoju ciąży.

Jeśli ciąża jest bardzo wczesna albo wynik USG nie daje pewnej odpowiedzi, lekarz zwykle zaleca ponowne badanie po 7–14 dniach. Ma to zapobiec zbyt wczesnemu rozpoznaniu poronienia [1–3]. Badanie beta-hCG może dostarczyć dodatkowych informacji, ale samo nie wystarcza do potwierdzenia poronienia zatrzymanego. Najważniejszy jest obraz USG [1]. Jeśli nadal masz wątpliwości, możesz poprosić o ponowne badanie albo drugą opinię.

Czy poronienie zatrzymane daje objawy?

Często nie daje żadnych wyraźnych sygnałów. Możesz nadal mieć objawy ciąży i nie wiedzieć, że jej rozwój się zatrzymał.

Czasami pojawiają się:

  • brązowe plamienie lub niewielkie krwawienie,
  • słaby, tępy ból w podbrzuszu,
  • nagłe zmniejszenie nudności, tkliwości piersi lub zmęczenia,
  • brak powiększania się macicy podczas wizyty kontrolnej,
  • w późniejszej ciąży – brak odczuwanych wcześniej ruchów dziecka.

Pamiętaj, że samo ustąpienie nudności albo bólu piersi nie oznacza, że ciąża obumarła. Objawy ciąży mogą zmieniać się z dnia na dzień. Poronienie zatrzymane może potwierdzić wyłącznie lekarz na podstawie badania USG. Przeczytaj również: Objawy poronienia – jak rozpoznać?

Pilnie skontaktuj się z lekarzem lub jedź do szpitala, jeśli pojawi się bardzo obfite krwawienie, silny lub narastający ból, omdlenie, wysoka gorączka albo nieprzyjemny zapach wydzieliny. Takie objawy wymagają szybkiej oceny medycznej [1].

Dlaczego dochodzi do poronienia zatrzymanego?

To jedno z pierwszych pytań, które pojawia się po takiej wiadomości: „Przecież wszystko było dobrze. Dlaczego dziecko nagle przestało się rozwijać?” Najczęściej przyczyna poronienia zatrzymanego nie leży w tym, co zrobiłaś albo czego nie zrobiłaś.

U wielu dzieci już podczas połączenia komórki jajowej i plemnika albo w czasie pierwszych podziałów zarodka powstaje przypadkowy błąd genetyczny. Można powiedzieć, że dziecko otrzymuje wtedy nieprawidłową „instrukcję rozwoju”. Może mieć za dużo albo za mało materiału genetycznego. Przez pewien czas ciąża może się rozwijać. W USG może być widoczny pęcherzyk, zarodek, a czasem również czynność serca. Jeśli jednak zmiana jest poważna, dalszy rozwój dziecka staje się niemożliwy i ciąża się zatrzymuje. Badania materiału z poronień zatrzymanych wykrywały takie zmiany u około dwóch na trzy badane ciąże – w dwóch badaniach było to 64,8% oraz 66,7% [4, 7]. Lekarze nazywają je nieprawidłowościami chromosomowymi. Mogą one polegać na przykład na obecności dodatkowego chromosomu, braku jednego chromosomu albo nieprawidłowej liczbie całych zestawów chromosomów [4, 7]. Ryzyko takich zmian rośnie z wiekiem komórek jajowych [4]. Nie oznacza to jednak, że młode kobiety ich nie doświadczają. Przypadkowy błąd może powstać w każdej ciąży.

Czy można zapobiec poronieniu zatrzymanemu?

Najczęściej – nie. Jeśli przyczyną była poważna zmiana genetyczna dziecka, nie miałaś możliwości zatrzymać tego procesu. Poronienie nie wydarzyło się dlatego, że:

  • byłaś zestresowana,
  • pracowałaś lub ćwiczyłaś,
  • podniosłaś zakupy,
  • odbyłaś stosunek,
  • zjadłaś coś niewłaściwego,
  • nie przyjęłaś jednej dawki witamin,
  • zrobiłaś coś „nie tak”.

To nie była Twoja wina.

Czy można sprawdzić przyczynę poronienia zatrzymanego?

Tak. Po poronieniu zatrzymanym można zbadać materiał z tej konkretnej ciąży i sprawdzić DNA dziecka. To inne badanie niż badanie krwi u Ciebie lub partnera. Badanie materiału z poronienia sprawdza bezpośrednio tkanki pochodzące z ciąży. Dzięki temu może wykazać, czy u dziecka występowała zmiana chromosomowa, która mogła zatrzymać jego rozwój [5, 8]. Badania wykonane u rodziców nie odpowiedzą na to samo pytanie. Przypadkowa zmiana może wystąpić tylko u dziecka, mimo że wyniki genetyczne obojga rodziców są prawidłowe.

Chcesz dowiedzieć się, jak zabezpieczyć materiał albo wykonać badanie?
Poniżej znajdziesz dwie możliwości: możesz najpierw porozmawiać z nami na Poronilam.pl albo przejść do informacji o badaniu.

Zobacz, co możesz zrobić dalej

Co może dać Ci wynik badania po poronieniu zatrzymany?

Wynik może wskazać jeden z dwóch kierunków:

  • Jeśli badanie wykryje zmianę genetyczną dziecka, możesz poznać prawdopodobną przyczynę zatrzymania ciąży. Taki wynik może też pomóc Ci zobaczyć, że strata nie wynikała z Twojego zachowania ani zaniedbania. Lekarz może na tej podstawie ocenić, czy potrzebne są jeszcze inne badania [5, 8].
  • Jeśli badanie nie wykryje sprawdzanych zmian, również otrzymujesz ważną informację. Wtedy warto porozmawiać z lekarzem o innych możliwych przyczynach i ustalić dalszą diagnostykę [5].

W obu sytuacjach nie zaczynasz kolejnych kroków zupełnie „w ciemno”. Masz informację dotyczącą właśnie tej ciąży. Europejskie wytyczne ESHRE wskazują, że badanie genetyczne materiału z poronienia można rozważyć w celu wyjaśnienia przyczyny straty [5, 9]. Można je wykonać również po pierwszym poronieniu, jeśli chcesz sprawdzić, co mogło wydarzyć się w tej konkretnej ciąży.

Jak wygląda badania materiału po poronieniu zatrzymanym?

Badanie genetyczne materiału z poronienia możesz wykonać w laboratorium testDNA – partnerze Poronilam.pl. Jeśli zdecydujesz się na badanie, otrzymasz informacje potrzebne do zabezpieczenia próbki oraz przekazania jej do laboratorium. Poniżej pokazujemy, jak wygląda cały proces.

Poronienie zatrzymane – badanie materiału z poronienia krok po krokuPoronienie zatrzymane – badanie materiału z poronienia krok po kroku

Jak zabezpieczyć materiał po poronieniu zatrzymanym do badania?

Materiał po poronieniu zatrzymanym można zabezpieczyć zarówno w szpitalu, jak i w domu. Sposób postępowania zależy od tego, gdzie rozpocznie się poronienie.

Jeśli jesteś przed zabiegiem lub podaniem leków w szpitalu

Powiedz lekarzowi lub położnej:

„Chcę zabezpieczyć i otrzymać materiał z poronienia do badania genetycznego. Proszę, aby nie umieszczać próbki w formalinie.”

Najlepiej zgłoś to jeszcze przed rozpoczęciem postępowania. Od 7 maja 2026 roku, jeśli pacjentka chce wykonać badania genetyczne, placówka powinna odpowiednio zabezpieczyć materiał z poronienia i go jej wydać [12, 13]. Warto zapytać laboratorium wykonujące badanie, jak dokładnie ma być zabezpieczona próbka. Materiał przeznaczony do badania genetycznego zwykle umieszcza się w jałowym pojemniku z solą fizjologiczną 0,9%, przechowuje w lodówce w temperaturze 4–8°C i nie zalewa formaliną.

Jeśli po rozpoznaniu poronienia zatrzymanego poronienie rozpocznie się w domu

Materiał możesz zabezpieczyć samodzielnie zgodnie z instrukcją laboratorium. Jeżeli wcześniej wiesz, że będziesz czekać na samoistne rozpoczęcie poronienia, możesz zamówić zestaw do zabezpieczenia próbki. Nie każda kobieta czuje się na siłach, aby zrobić to sama. Możesz poprosić o pomoc bliską osobę. W razie wątpliwości zadzwoń do laboratorium – konsultantka może powiedzieć Ci krok po kroku, co zrobić.

Pobierz instrukcję zabezpieczenia materiału z poronienia

Nie wiesz jeszcze, czy wykonasz badanie genetyczne materiału z poronienia?

Nie musisz decydować teraz. Możesz najpierw zadbać o prawidłowe zabezpieczenie materiału, a dopiero później spokojnie zdecydować, czy chcesz go zbadać. Badania krwi, hormonów albo badania genetyczne rodziców można wykonać za kilka tygodni lub miesięcy. Materiał z tej konkretnej ciąży jest dostępny tylko teraz. Zabezpieczenie próbki pozostawia Ci wybór. Jeśli nie zostanie ona zachowana, później nie będzie można wrócić do tej ciąży i sprawdzić DNA dziecka.

Co zrobić, jeśli materiału nie zabezpieczono?

To nie zawsze oznacza, że jest już za późno. Po zabiegu szpital zwykle przekazuje tkanki do badania histopatologicznego. Materiał może wtedy zostać zatopiony w specjalnym wosku i przechowywany w postaci bloczka parafinowego. W wielu przypadkach z takiego bloczka również można wykonać badanie genetyczne.

Laboratorium musi najpierw ocenić, czy w bloczku znajduje się odpowiednia tkanka oraz czy DNA pozwala na wykonanie analizy. Jeśli nie wiesz, gdzie znajduje się materiał, zapytaj szpital o wynik badania histopatologicznego i możliwość wypożyczenia bloczka. Pobierz: Wniosek o wypożyczenie bloczków parafinowych) 

Materiał znajduje się w bloczku parafinowym? Sprawdź, jak wygląda badanie genetyczne z bloczka parafinowego

Jak możemy Ci teraz pomóc?

potrzebujesz pomocy

Nie wiesz co zrobić?

Nie wiesz, jak zabezpieczyć materiał, jakie badanie wybrać albo czy można wykorzystać bloczek parafinowy
Zadzwoń do nas na Poronilam.pl. Spokojnie odpowiemy na Twoje pytania i podpowiemy, co możesz zrobić w swojej sytuacji. Nie musisz mieć przygotowanych wszystkich informacji ani od razu decydować się na badanie.

Zadzwoń: 537 883 952

Badanie materiału z poronienia

Chcesz wykonać badanie?

Badanie genetyczne materiału z poronienia możesz wykonać w laboratorium testDNA – partnerze Poronilam.pl
Na stronie sprawdzisz szczegóły badania, dowiesz się, jak przekazać próbkę, i będziesz mogła od razu zamówić badanie

Zobacz szczegóły badania

Jakie mogą być inne przyczyny poronienia zatrzymanego?

Zmiany genetyczne dziecka są najczęstsze, ale nie są jedyną możliwą przyczyną poronienia. Rzadziej znaczenie mogą mieć [1, 5, 7]:

  • problemy hormonalne, na przykład nieprawidłowa praca tarczycy lub źle kontrolowana cukrzyca,
  • zaburzenia krzepnięcia krwi np. trombofilia wrodzona
  • zaburzenia układu odpornościowego – na przykład zespół antyfosfolipidowy (APS),
  • nieprawidłowości w budowie macicy, na przykład przegroda lub zrosty,
  • zmiany genetyczne występujące u jednego z rodziców,
  • niektóre infekcje,
  • czynniki związane ze zdrowiem i stylem życia, między innymi palenie papierosów, alkohol lub otyłość.

Nie każda kobieta po poronieniu potrzebuje tych samych badań. Jeśli udało się zabezpieczyć materiał z poronienia, to właśnie jego badanie jest zwykle pierwszym krokiem diagnostyki. Dopiero na podstawie wyniku można zdecydować, czy potrzebne są kolejne badania. Część z nich, takich jak trombofilia wrodzona, możesz wykonać już od razu po poronieniu, ponieważ ich wynik nie zależy od cyklu ani od poziomu hormonów.

Jak często dochodzi do poronienia zatrzymanego?

Poronienie jest częstsze, niż wiele osób przypuszcza. W Polsce każdego roku doświadcza go około 40 tysięcy kobiet [22]. Szacuje się, że mniej więcej jedna trzecia tych strat to poronienia zatrzymane [23]. Oznacza to, że podobną wiadomość słyszą każdego roku tysiące kobiet. Większość poronień zdarza się w pierwszych 12–13 tygodniach ciąży [1]. Ryzyko rośnie wraz z wiekiem kobiety, ponieważ z czasem częściej dochodzi do przypadkowych błędów w materiale genetycznym dziecka [1, 5].

poronienie zatrzymane

poronienie zatrzymane mobile

Poronienie zatrzymane – co będzie się teraz działo? Czy musisz mieć zabieg?

Po potwierdzeniu poronienia zatrzymanego lekarz może omówić z Tobą trzy sposoby postępowania:

MożliwośćJak to wygląda?Jak długo może potrwać?
OczekiwanieCzekasz, aż organizm sam rozpocznie poronienie. Lekarz ustala termin kontroli.Od kilku dni do kilku tygodni. U około 6–7 na 10 kobiet organizm sam kończy poronienie [14].
LekiOtrzymujesz tabletki, które pomagają macicy rozpocząć skurcze i się oczyścić.Zwykle 1–3 dni. Metoda działa u około 8 na 10 kobiet [15].
ZabiegLekarz usuwa tkanki z macicy w krótkim znieczuleniu.Sam zabieg trwa zwykle kilkanaście minut. Skuteczność wynosi około 97–99% [1].

Jeśli nie ma nagłego zagrożenia dla zdrowia, możesz porozmawiać z lekarzem o zaletach i trudnościach każdej możliwości. Znaczenie mają tydzień ciąży, Twój stan zdrowia, wielkość pęcherzyka, wyniki badań i to, z czym sama czujesz się bezpieczniej [1, 3].

Zabieg może być potrzebny od razu, jeśli występuje bardzo obfite krwawienie, podejrzenie infekcji, pogorszenie stanu zdrowia albo jeśli wcześniejsze postępowanie nie zadziałało [1].

Pamiętaj o próbce: niezależnie od tego, czy wybierzesz oczekiwanie, leki czy zabieg, materiał może posłużyć do badania genetycznego. Zapytaj wcześniej, jak go prawidłowo zabezpieczyć.

Jeśli masz grupę krwi Rh ujemną, zapytaj lekarza, czy w Twojej sytuacji powinnaś otrzymać immunoglobulinę anty-D [1].

Poronienie zatrzymane a łyżeczkowanie – jak wygląda zabieg?

Po rozpoznaniu poronienia zatrzymanego lekarz może zaproponować łyżeczkowanie. To potoczna nazwa zabiegu, podczas którego lekarz usuwa z macicy tkanki pozostałe po ciąży. Obecnie często stosuje się odsysanie, czyli aspirację próżniową. Zabieg wykonuje się zwykle w krótkim znieczuleniu ogólnym i trwa kilkanaście minut [1]. Po nim możesz odczuwać ból podobny do miesiączkowego i krwawić przez kilka dni.

Przed zabiegiem powiedz personelowi, że chcesz, aby część materiału została odpowiednio zabezpieczona do badania genetycznego. Poproś również o informację, co stanie się z pozostałą częścią próbki i czy trafi ona do badania histopatologicznego.

Po powrocie do domu obserwuj swój organizm. Jeśli krwawienie stanie się bardzo obfite, ból będzie silny lub narastający, pojawi się gorączka, omdlenie albo nieprzyjemny zapach wydzieliny, skontaktuj się z lekarzem lub jedź do szpitala [1].

>> Przeczytaj: Łyżeczkowanie macicy po poronieniu oraz Łyżeczkowanie czy tabletka poronna?

Poronienie zatrzymane – jak przygotować się do szpitala?

Po rozpoznaniu poronienia zatrzymanego trudno zapamiętać wszystkie informacje przekazywane przez lekarza. Jeśli możesz, pojedź do szpitala z bliską osobą albo zapisz najważniejsze pytania w telefonie.

Przed przyjęciem lub zabiegiem zapytaj:

1.Czy rozpoznanie wymaga jeszcze kontrolnego USG?
2 Jakie sposoby postępowania są możliwe w mojej sytuacji?
3. Jak zostanie zabezpieczony materiał do badania genetycznego?
4. Kiedy i w jaki sposób otrzymam próbkę?
5. Czy materiał zostanie również przekazany do badania histopatologicznego?
6.  Jakie dokumenty otrzymam przy wypisie?
7. Kiedy mam zgłosić się na kontrolę?
8. Jakie objawy po powrocie do domu powinny mnie zaniepokoić?

Zabierz dokument tożsamości, dotychczasowe wyniki badań i kartę ciąży, jeśli była prowadzona. Przydadzą się też wygodne ubrania, bielizna na zmianę, duże podpaski, środki higieniczne, woda i ładowarka do telefonu.

Poronienie zatrzymane – jakie dokumenty powinien wydać Ci szpital i jakie masz prawa?

Po poronieniu zatrzymanym – niezależnie od tygodnia ciąży – przysługują Ci określone prawa. Od 6 sierpnia 2025 roku do skorzystania z urlopu macierzyńskiego i zasiłku pogrzebowego nie musisz ustalać płci dziecka ani rejestrować go w Urzędzie Stanu Cywilnego. Potrzebne jest zaświadczenie o martwym urodzeniu wystawione przez lekarza ginekologa lub położną na podstawie dokumentacji medycznej [18, 19].

Twoje prawoCo oznacza?Czego potrzebujesz?
Urlop macierzyński8 tygodni od dnia poronienia, z zasiłkiem macierzyńskim w wysokości 100% podstawy [20].Zaświadczenie o martwym urodzeniu albo akt urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu.
Zwolnienie lekarskieMożesz skorzystać z L4 jako rozwiązania alternatywnego albo uzupełniającego, zależnie od sytuacji.Zwolnienie od lekarza.
Prawo do pochówkuMożesz pochować dziecko bez względu na tydzień ciąży.Karta zgonu wydana przez szpital. Nie wymaga ustalenia płci dziecka.
Zasiłek pogrzebowyOd 1 stycznia 2026 roku wynosi 7000 zł, jeśli poniosłaś koszty pogrzebu [21].Zaświadczenie o martwym urodzeniu lub wymagane dokumenty dotyczące zgonu i pogrzebu oraz rachunki.
Dobrowolna rejestracja w USCMożesz zarejestrować dziecko i nadać mu imię. USC wydaje wtedy akt urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu.Przy bardzo wczesnej ciąży może być potrzebne genetyczne ustalenie płci.Karta martwego urodzenia – szpital wystawia ją tylko wtedy, gdy znana jest płeć dziecka. Przy bardzo wczesnej stracie płeć ustala się badaniem genetycznym materiału z poronienia
Świadczenie z polisyCzęść polis na życie przewiduje wypłatę z tytułu urodzenia martwego dziecka.Zwykle akt urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu, czyli po rejestracji w USC, a do niej konieczne jest ustalenie płci dziecka. Warunki sprawdzisz w swoim OWU.
Zabezpieczenie materiałuNa Twoje życzenie placówka powinna zabezpieczyć i wydać materiał do badania genetycznego [12, 13].Poinformuj o tym personel, najlepiej przed rozpoczęciem postępowania.
Opieka położnejPo stracie możesz skorzystać z opieki położnej POZ dopasowanej do swoich potrzeb [12].Skontaktuj się ze swoją położną.

O zaświadczenie o martwym urodzeniu warto poprosić jeszcze w szpitalu. Dokument może być potrzebny do uzyskania urlopu macierzyńskiego i zasiłku pogrzebowego. Pobierz wzór zaświadczenia o martwym urodzeniu

Czy po poronieniu zatrzymanym możesz otrzymać odszkodowanie?

Jeśli masz indywidualne lub grupowe ubezpieczenie na życie, sprawdź ogólne warunki ubezpieczenia, czyli OWU. Część polis przewiduje wypłatę świadczenia z powodu martwego urodzenia.

Sprawdź:

  1. Czy w OWU znajduje się zapis „urodzenie martwego dziecka”, „martwe urodzenie” lub podobny.
  2. Czy ubezpieczyciel wskazuje minimalny tydzień ciąży.
  3. Jakich dokumentów wymaga do wypłaty świadczenia.
  4. W jakim terminie trzeba zgłosić roszczenie.

Ubezpieczyciel może wymagać aktu urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu. Do dobrowolnej rejestracji dziecka w USC potrzebne jest ustalenie płci. Jeśli ciąża była bardzo wczesna i lekarz nie mógł określić płci, można ją sprawdzić w badaniu genetycznym materiału z poronienia. Warunki polis różnią się między firmami, dlatego zawsze sprawdź własne OWU albo zapytaj ubezpieczyciela.

Kiedy można zacząć starać się o kolejną ciążę po poronieniu zatrzymanym?

Po poronieniu zatrzymanym nie każda kobieta musi czekać kilka miesięcy z kolejnymi staraniami. Jeśli ciało się zregenerowało, a Ty czujesz się gotowa, porozmawiaj z lekarzem o bezpiecznym terminie powrotu do starań. Badania wskazują, że kolejna ciąża rozpoczęta w ciągu 6 miesięcy po poronieniu nie wiąże się z większym ryzykiem powikłań [14, 15]. Lekarz może jednak zalecić odczekanie w zależności od przebiegu poronienia, wykonanego zabiegu, infekcji, wyników badań albo Twojego stanu zdrowia.

Przed kolejnymi staraniami:

  • zgłoś się na zaleconą kontrolę,
  • zacznij przyjmować kwas foliowy [1],
  • jeśli chorujesz przewlekle, omów z lekarzem leczenie przed ciążą,
  • zaczekaj na wynik badania materiału z poronienia, jeśli został zlecony,
  • daj sobie tyle czasu, ile potrzebujesz również pod względem emocjonalnym.

Po jednej stracie większość kobiet ma duże szanse na prawidłową kolejną ciążę [1, 5]. Jeśli chcesz szukać przyczyny już po pierwszym poronieniu, możesz to zrobić. Szczególnie ważna jest szersza diagnostyka, gdy straty się powtarzały, poronienie nastąpiło później albo wynik badania materiału nie wyjaśnił przyczyny [5, 7].

>> Przeczytaj: Poronienie a następna ciąża

Umów badanie materiału po poronieniu zatrzymanym

Jeśli chcesz sprawdzić, czy przyczyną poronienia zatrzymanego była zmiana genetyczna dziecka, wybierz badanie i wypełnij poniższy formularz. Po wysłaniu zgłoszenia konsultantka laboratorium testDNA – partnera Poronilam.pl – skontaktuje się z Tobą. Potwierdzi wybrane badanie, odpowie na pytania oraz ustali, w jaki sposób przekażesz materiał do analizy. Nie musisz wiedzieć wszystkiego ani samodzielnie organizować kolejnych kroków. Jeśli próbka znajduje się jeszcze w szpitalu albo dysponujesz bloczkiem parafinowym, powiedz o tym konsultantce podczas rozmowy.

Badania materiału z poronienia
Cena
  Badanie płci po poronieniu
447 zł
  Badanie genetyczne płodu po poronieniu – MLPA
1297 zł
  Badanie genetyczne płodu po poronieniu – QF-PCR
857 zł
0. Wybierz przychodnię rozwiń
1. Wybierz lokalizację przychodni rozwiń
Podaj adres, w którym chciałabyś umówić wizytę domową

Miasto:

Kod pocztowy:

Ulica:

Numer domu:

Numer mieszkania: (pole nieobowiązkowe)

Adres:
Ciechanów, Ul Spółdzielcza 2
Radom, ul. 1905 roku 20
Warszawa, ul. Wiktoryn 6
Garwolin, ul. Jana Pawła II 17
Grójec, ul. Kopernika 8a
Kozienice, ul. Lubelska 40
Płońsk, ul. Grunwaldzka 11A
Warszawa, ul. Krzywe Koło 8/10
Warszawa, ul. Sienna 86
Warszawa, Wrocławska 21a/7
Radom, ul. Andrzeja Struga 19/21
Ożarów Mazowiecki, ul. Romana Dmowskiego 39
Pruszków, ul. Kubusia Puchatka 11
Piaseczno, ul. Puławska 34
Warszawa, ul. Kobielska 23
Warszawa, ul. Gagarina 26/U5
Piaseczno, Aleja Kalin 55/7
Grodzisk Mazowiecki, ul. T. Bairda 56/7
Warszawa, ul. Sarmacka 17/119
Warszawa, ul. Powązkowska 44
Mińsk Mazowiecki, ul. I. Daszyńskiego 4
Hipolitów, ul. Warszawska 63
Sulejówek, ul. 11 Listopada 87
Legionowo, ul. Sowińskiego 4
Warszawa, ul. Kochanowskiego 45/lok.2
Warszawa, ul. Umińskiego 6/206
Warszawa, ul. Mińska 69
Adres:
Katowice, ul. Bocheńskiego 38A
Chorzów, Ul. St. Batorego 19
Cieszyn, u. Frysztacka 20
Gliwice, ul. Szafirowa 18
Rybnik, ul. Parkowa 4a
Ustroń, ul. Stawowa 2A
Bielsko Biała, ul. Pszenna 11
Racibórz, Ul. Kolejowa 19A
Lubliniec, Ul. Mickiewicza 14
Mikołów, os. Przy Plantach 8
Czechowice-Dziedzice, ul. Sienkiewicza 8
Pszczyna, ul. Dobrawy 7
Będzin, ul. Małobądzka 141
Szczekociny, ul. Jana Pawła II 6
Częstochowa, Wieluńska 28
Częstochowa, Aleja Wolności 14
Strumień, ul. Wspólna 2
Racibórz, ul. Sienkiewicza 3A
Częstochowa, ul. Kordeckiego 56
Kłobuck, ul. Paderewskiego 25
Adres:
Poznań, ul. Słowackiego 28
Nowy Tomyśl, ul. Zbąszyńska 9
Piła, ul. Matwiejewa 6
Koło, ul. Bolesława Prusa 5
Kępno, ul. Mickiewicza 12
Ostrów Wielkopolski, ul. Wrocławska 28
Jarocin, ul. Hallera 9
Krotoszyn, ul. Wojciechowskiego 3
Września, ul. Piastów 16
Leszno, ul. Racławicka 1a
Koło, ul. PCK 8
Ostrów Wielkopolski, ul. Brzozowa 7
Poznań, ul. Braniewska 20
Poznań, ul. Kaspra Drużbickiego 7
Kalisz ul. Wyszyńskiego 36
Godziesze Wielkie, ul. Kaliska 2
Stęszew, ul. Łukasiewicza 1
Gniezno, ul. Wolności 4a
Konin, ul. Margaretkowa 1/2-S
Krotoszyn, ul. Grudzielskiego 25A
Słupca, ul. Franciszka Ratajczaka 3a/1
Poznań , ul. Grunwaldzka 156
Poznań, ul. Ognik 18
Adres:
Brodnica, ul.Kopernika 8
Bydgoszcz, ul. Karłowicza 3-5
Grudziądz, ul. Klasztorna 9/11
Włocławek, ul. Zduńska 2
Golub-Dobrzyń, ul. Szosa Rypińska 4a
Lipno, ul. Kościuszki 21
Wielgie, ul. Starowiejska 10
Bydgoszcz, ul. M. Skłodowskiej-Curie 26
Toruń, ul. Watzenrodego 15A
Inowrocław, ul. Narutowicza 24
Adres:
Bukowina Tatrzańska, ul. Długa 145
Nowy Sącz, ul. Kochanowskiego 2
Nowy Targ, ul. Wojska Polskiego 14
Sucha Beskidzka, ul. Mickiewicza 56
Tarnów, ul. Niepodległości 3a
Krynica Zdrój, ul. Reymonta 21
Kraków, ul. Mehoffera 6
Rzeszów, ul. Siemiradzkiego 4
Zakopane, ul. Orkana 6d
Tarnów, ul. Goldhammera 10
Wieliczka, ul. Wincentego Pola 4a
Wadowice, osiedle Kopernika 10B
Myślenice, ul. Osiedle Tysiąclecia 1
Miechów, ul. Słowackiego 13
Trzebinia, ul. Kopernika 25
Kraków, ul. Zachodnia 5/12 A
Adres:
Chełm, ul.Lipowa 27
Lublin, ul. Przyjaźni 13
Hrubieszów, Ul. Leśmiana 28
Kraśnik, Ul. Zygmunta Krasińskiego 16/6
Parczew, ul. 11 listopada 48
Puławy, ul. Centralna 15
Lubartów, ul.Mickiewicza 3-5
Biłgoraj, ul. Tadeusza Kościuszki 18
Lublin, ul. Okopowa 3
Zamość, ul. Bolesława Prusa 2
Adres:
Gdynia, ul. Adm.J.Unruga 84
Wejherowo, ul. I Brygady Pancernej 36
Czarne, Plac Wolności 10
Kwidzyn, ul. 11 Listopada 20/1
Malbork, ul.Dworcowa 14
Człuchów, Os. Wazów 8
Kartuzy, ul. Sambora 21A
Bytów, ul. Lęborska 11
Słupsk, ul. Zielona 8
Chojnice, ul. Młodzieżowa 35
Gdańsk, ul. Wajdeloty 12
Gdańsk, ul. Subisława 24
Adres:
Gorzyce, ul. Piłsudskiego 17
Rzeszów, ul.Architektów 11
Stalowa Wola, ul. Okulickiego 36
Sanok, ul. Przemyska 24
Krosno, ul. 1000 lecia 13
Lubaczów, ul. Kościuszki 141/7
Sanok ul. Witkiewicza 5
Adres:
Jelenia Góra, ul. Ogińskiego 1B
Wałbrzych, ul. Armii Krajowej 22-23
Kobierzyce, Ul. Witosa 5
Ślęza, ul. Przystankowa 2
Wrocław, ul. Trwała 7
Świdnica, ul. Kliczkowska 37
Oleśnica, ul. gen. J. Hallera 25
Złotoryja, ul. Rynek 5/2
Jawor, ul. Piłsudskiego 10
Kamienna Góra, ul. Władysława Broniewskiego 26A
Wrocław, ul. Skarbowców 121-123
Legnica, ul. Biegunowa 2
Wałbrzych, ul. Wysockiego 24-24 A
Kłodzko, ul. Spółdzielcza 4
Wrocław, ul. Gagarina 110
Adres:
Kielce, al. Tysiąclecia Państwa Polskiego 17a
Starachowice, ul. Jana Pawła II 1
Końskie, ul. Południowa 1
Pińczów, ul. Batalionów Chłopskich 33
Kielce, ul. Podklasztorna 120/2
Sandomierz, ul. Mickiewicza 52
Adres:
Kędzierzyn Koźle, ul. Czerwińskiego 3
Kluczbork, ul. Grunwaldzka 20
Opole, ul. Kościuszki 2
Opole, ul. Katowicka 55
Nysa, ul. Marcinkowskiego 2-4
Głubczyce, ul. M. Skłodowskiej-Curie 26
Adres:
Kutno, ul. Sienkiewicza 16
Łódź, ul. Kniaziewicza 20a
Piotrków Trybunalski, ul. Polna 13/13A
Radomsko, ul. Mickiewicza 29
Skierniewice, ul. Sobieskiego 29
Tomaszów Mazowiecki, ul. Strzelecka 12
Wieluń, ul J.Żubr 30
Sieradz, ul. Krakowskie Przedmieście 10
Adres:
Szczytno, ul. Chrobrego 10
Ostróda, ul. Jana Sobieskiego 3C
Mława, ul. Anny Dobrskiej 1
Pisz, ul. Sienkiewicza 4
Ełk ul. Nadjeziorna 23/A2
Olecko, 11 listopada 23
Lidzbark Warmiński, ul. 11 Listopada
Toruń, ul. S. Srebrnego 1
Olsztyn, ul. Floriana Piotrowskiego 16i
Biskupiec, ul. Armii Krajowej 1A
Ełk, ul. Toruńska 10
Adres:
Suwałki, ul. Młynarskiego 9
Augustów, ul. Chreptowicza 1
Bielsk Podlaski, ul. 3 Maja 15
Mońki, Al. Wojska Polskiego 42
Grajewo, ul. Kolejowa 8
Białystok, Sobieskiego 13 m 8
Adres:
Szczecin, al. Wyzwolenia 7
Wałcz, ul. Piastowska 3
Koszalin, ul. Traugutta 31/3
Gryfice, ul Ks.Stanisława Ruta 9
Myślibórz, ul. Kościelna 15
Kamień Pomorski, ul. Kopernika 28
Goleniów, ul. Partyzantów 11
Koszalin, ul. Niepodległości 44-48
Świnoujście, ul. Grunwaldzka 21
Szczecinek, ul. Spółdzielcza 8
Pyrzyce , ul. Księcia Bogusława X /23
Adres:
Zielona Góra, ul. Wyszyńskiego 99
Wschowa, ul. Zygmunta Starego 4
Gorzów Wielkopolski, ul. Łużycka 7
Strzelce Krajeńskie, Al. Wolności 9 K
Zielona Góra, ul. Jedności 59
Zielona Góra, ul. Zjednoczenia 118
Nowa Sól, ul. Kościuszki 1d
Gorzów Wielkopolski, ul. 30 Stycznia 15/9
Zielona Góra, ul. Dąbrowskiego 41B
Sulechów, al. Niepodległości 15
Adres:
Siedlce, ul. Floriańska 57
Warszawa, ul. Wolska 96\n
Starogard Gdański, ul. Skarszewska 10
Gdynia, ul. Leona Staniszewskiego 1
Gdynia, ul. Warszawska 34/36
Gdynia, ul. Montwiłła Mireckiego 11
Ostrów Mazowiecki, ul. Radwańskiego 32/34
Poznań, ul. Czarna Rola 21/19
Białystok, ul. Parkowa 14 lok. 84
Białystok, ul. Łąkowa 9
Bydgoszcz, ul. Wielorybia 106
Bydgoszcz, ul. W. Łochowskiego 7 A
Głogów, ul. Marii Skłodowskiej-Curie 11
Gwiaździsta 5A, Glogow, Poland
Zgierz, ul. Witkacego 2d
Zgierz, Aleja Armii Krajowej 10
2. Wybierz termin rozwiń

Wybierz datę

Wybierz preferowane godziny

3. Podaj dane rozwiń

Administratorem danych podanych w formularzu jest TESTDNA sp. z o.o. z siedzibą: ul. Feliksa Bocheńskiego 38a, 40-859 Katowice, o numerze REGON: 243413225, NIP: 634-282-27-48, KRS: 0001091570, e-mail: biuro@testDNA.pl , tel.: 665 761 161. Przekazane nam dane będą wykorzystane w celu:
1) umówienia wizyty w placówce testDNA Laboratorium lub u któregoś z partnerów współpracujących (podstawa: art. 6 ust. 1 lit b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27.04.2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 2016, Nr 119) – w dalszej części RODO);
2) dochodzenia i obrony przed ewentualnymi roszczeniami (podstawa: art. 6 ust. 1 lit. f) RODO);
3) odpowiedzi na zadane nam pytania i weryfikacji tożsamości osoby (podstawa: art. 6 ust. 1 lit b) RODO;

Podanie danych osobowych jest dobrowolne, jednakże może stanowić warunek udzielenia odpowiedzi na zadane pytania lub realizację usługi. Dane te mogą zostać przekazane podmiotom współpracującym w celu realizacji zleconej nam usługi. Szczegółowe informacje nt. przetwarzania danych osobowych znajdziesz tutaj https://www.testdna.pl/polityka-prywatnosci/

Masz pytania albo nie wiesz, co zrobić dalej?

Zadzwoń do nas na Poronilam.pl:
537 883 952
Spokojnie odpowiemy na Twoje pytania i pomożemy Ci uporządkować kolejne kroki. Nie musisz decydować o wszystkim od razu.

FAQ – najczęstsze pytania o poronienie zatrzymane

Czy mogłam coś zrobić, żeby temu zapobiec?

Nie. W zdecydowanej większości przypadków przyczyną poronienia zatrzymanego jest losowa nieprawidłowość chromosomowa zarodka, która powstała w chwili poczęcia. Codzienna aktywność, praca, stres, seks, podnoszenie zakupów ani dieta nie powodują poronienia zatrzymanego [1, 6].

Ile może trwać poronienie zatrzymane?

Od rozpoznania do samoistnego poronienia może minąć od kilku dni do kilku tygodni. Nie ma jednej „granicy bezpieczeństwa”, ale przedłużające się oczekiwanie zwiększa ryzyko infekcji i obfitego krwawienia, dlatego lekarz ustala kontrolę i omawia dalsze kroki [1, 14].

Czy poronienie zatrzymane może być pomyłką?

Kryteria rozpoznania są tak skonstruowane, by wykluczyć pomyłkę. Jeśli wymiary zarodka lub pęcherzyka są graniczne, lekarz powinien zalecić kontrolne USG za 7–14 dni zamiast stawiać rozpoznanie od razu. Zawsze możesz poprosić o drugą opinię [1, 2].

Czy muszę mieć zabieg?

Nie. Obserwacja, leki i zabieg są równorzędnymi opcjami w niepowikłanym poronieniu w pierwszym trymestrze. Zabieg jest zalecany jako pierwszy wybór tylko w określonych sytuacjach, np. przy obfitym krwawieniu lub infekcji [1, 3].

Czy badanie materiału z poronienia ma sens po pierwszej stracie?

Tak, jeśli chcesz poznać przyczynę tej konkretnej straty. Badanie jest możliwe tylko wtedy, gdy materiał zostanie zabezpieczony w trakcie poronienia lub zabiegu. Wytyczne nie zalecają go rutynowo wszystkim, ale wskazują jako opcję do rozważenia, m.in. ze względu na korzyści psychologiczne [6, 11].

Czy poronienie zatrzymane może się powtórzyć?

Może, ale u większości kobiet się nie powtarza. Ryzyko kolejnego poronienia po jednej stracie jest tylko nieznacznie wyższe niż u kobiet bez poronień w wywiadzie. Wzrasta dopiero po dwóch–trzech stratach i wtedy zalecana jest szersza diagnostyka [1, 6, 9].

Czy po poronieniu zatrzymanym przysługuje mi urlop macierzyński?

Tak – 8 tygodni od dnia poronienia, niezależnie od tygodnia ciąży. Od 6 sierpnia 2025 r. wystarczy zaświadczenie o martwym urodzeniu od lekarza lub położnej; nie trzeba ustalać płci ani rejestrować dziecka w USC [18, 20].

Bibliografia

  1. American College of Obstetricians and Gynecologists. Early Pregnancy Loss. ACOG Practice Bulletin No. 200. Obstet Gynecol. 2018;132(5)–e207.
  2. Doubilet PM, Benson CB, Bourne T, Blaivas M; Society of Radiologists in Ultrasound. Diagnostic criteria for nonviable pregnancy early in the first trimester. N Engl J Med. 2013;369(15):1443–1451.
  3. National Institute for Health and Care Excellence. Ectopic pregnancy and miscarriage: diagnosis and initial management. NICE guideline NG126. London: NICE; 2019 (aktualizacja 2023).
  4. Ouyang Y, Tan Y, Yi Y, et al. How many missed abortions are caused by embryonic chromosomal abnormalities and what are their risk factors? Front Genet. 2022;13:1058261.
  5. Larsen EC, Christiansen OB, Kolte AM, Macklon N. New insights into mechanisms behind miscarriage. BMC Med. 2013;11:154.
  6. ESHRE Guideline Group on RPL; Bender Atik R, Christiansen OB, Elson J, et al. ESHRE guideline: recurrent pregnancy loss: an update in 2022. Hum Reprod Open. 2023;2023(1).
  7. Genetic analysis of chorionic villus tissues in early missed abortions. PMC10713591.
  8. Effect of assisted reproductive technology on the molecular karyotype of missed abortion tissues. PMC6435534.
  9. Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. Recurrent Miscarriage. Green-top Guideline No. 17. BJOG. 2023;130(12)–e39.
  10. Practice Committee of the American Society for Reproductive Medicine. Evaluation and treatment of recurrent pregnancy loss: a committee opinion. Fertil Steril. 2012;98(5):1103–1111.
  11. Nikčević AV, Kuczmierczyk AR, Nicolaides KH. The influence of medical and psychological interventions on women’s distress after miscarriage. J Psychosom Res. 2007;63(3):283–290.
  12. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 23 października 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie standardu organizacyjnego opieki okołoporodowej (obowiązuje od 7 maja 2026 r.).
  13. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki okołoporodowej (Dz.U. 2018 poz. 1756, z późn. zm.).
  14. Luise C, Jermy K, May C, Costello G, Collins WP, Bourne TH. Outcome of expectant management of spontaneous first trimester miscarriage: observational study. BMJ. 2002;324(7342):873–875.
  15. Schreiber CA, Creinin MD, Atrio J, Sonalkar S, Ratcliffe SJ, Barnhart KT. Mifepristone pretreatment for the medical management of early pregnancy loss. N Engl J Med. 2018;378(23):2161–2170.
  16. Kangatharan C, Labram S, Bhattacharya S. Interpregnancy interval following miscarriage and adverse pregnancy outcomes: systematic review and meta-analysis. Hum Reprod Update. 2017;23(2):221–231.
  17. World Health Organization. Report of a WHO technical consultation on birth spacing. Geneva: WHO; 2007.
  18. Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zmieniające rozporządzenie w sprawie wniosków dotyczących uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem oraz dokumentów dołączanych do takich wniosków (obowiązuje od 6 sierpnia 2025 r.).
  19. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz.U. 2011 nr 237 poz. 1412, z późn. zm.), § 16–17.
  20. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, art. 180¹ § 1 (Dz.U. 2025 poz. 277, z późn. zm.).
  21. Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Komunikat: Wyższy zasiłek pogrzebowy od 1 stycznia 2026 r.; Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, art. 77–81.
  22. Najwyższa Izba Kontroli. Opieka nad pacjentkami w przypadkach poronień i martwych urodzeń. Informacja o wynikach kontroli. Warszawa: NIK; 2021.
  23. Linnakaari R, Helle N, Mentula M, Bloigu A, Gissler M, Heikinheimo O, Niinimäki M. Trends in the incidence, rate and treatment of miscarriage – nationwide register-study in Finland, 1998–2016. Hum Reprod. 2019;34(11):2120–2128.

Źródła i pomoc

Zobacz też:

Informacje w artykule mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Stan prawny na sierpień 2026 r.

Przyczyny poronienia – dlaczego dochodzi do utraty ciąży?

Jeśli czytasz ten artykuł, prawdopodobnie szukasz odpowiedzi na jedno z najtrudniejszych pytań: dlaczego doszło do poronienia? To naturalna i ważna potrzeba. Zanim przejdziemy do szczegółów, warto zapamiętać najważniejszy wniosek płynący z badań naukowych: zdecydowana większość poronień wynika z przyczyn losowych, na które kobieta nie miała żadnego wpływu [1,2]. Poniżej wyjaśniam, skąd to wiadomo i co oznacza w praktyce.

Najczęstszą przyczyną poronienia, odpowiadającą za około 50–60% strat w pierwszym trymestrze, są przypadkowe nieprawidłowości chromosomowe zarodka, powstające w momencie zapłodnienia lub tuż po nim [1,3]. Rzadsze przyczyny to m.in. zaburzenia hormonalne, wady budowy macicy, choroby przewlekłe matki, zespół antyfosfolipidowy i niektóre infekcje. U części kobiet przyczyny nie udaje się ustalić Jednym z powodów może być brak możliwości zbadania materiału z poronienia

przyczyna poronienia - para na konsultacji lekarskiej u ginekologa po poronieniu

Co to właściwie znaczy „przyczyny poronienia”?

Kiedy mowa o przyczynach poronienia (spotkasz też określenia „powody poronienia” – znaczą to samo), chodzi o czynnik, który sprawił, że konkretna ciąża przestała się rozwijać przed ukończeniem 22. tygodnia [4].

Granica 22 tygodni ma znaczenie medyczne i formalne. Jeśli do straty dochodzi później, od 22. tygodnia ciąży, mówimy o martwym urodzeniu, a nie o poronieniu.

Część przyczyn jest wspólna dla obu sytuacji (np. wady genetyczne, infekcje, niewydolność szyjki macicy), ale przy stratach po 22. tygodniu większą rolę odgrywają m.in. zaburzenia funkcji łożyska, stan przedrzucawkowy czy powikłania pępowinowe, dlatego diagnostyka przyczyn wygląda wtedy nieco inaczej

Prawa po stracie: takie jak rejestracja dziecka, pochówek, urlop macierzyński czy zasiłek pogrzebowy przysługują natomiast niezależnie od tygodnia ciąży, w którym doszło do straty. Jeśli Twoja strata nastąpiła po 22. tygodniu, przyczynom martwego urodzenia poświęcamy osobny artykuł.

Warto od początku rozróżnić dwie rzeczy, które w internecie często są mylone:

  • Przyczyna – to, co bezpośrednio doprowadziło do zatrzymania rozwoju tej konkretnej ciąży (np. trisomia, czyli dodatkowy chromosom u zarodka).
  • Czynnik ryzyka – coś, co statystycznie zwiększa prawdopodobieństwo poronienia w populacji (np. wiek, palenie papierosów), ale samo w sobie nie „powoduje” straty i nie wyjaśnia, dlaczego doszło do niej u Ciebie.

To rozróżnienie ma ogromne znaczenie praktyczne. W wielu opracowaniach przyczyny i czynniki ryzyka opisywane są łącznie, bez ich rozdzielenia, przez co kobieta po stracie może odnieść wrażenie, że „zawiniła” kawa, stres w pracy albo wysiłek fizyczny. Tymczasem większość poronień wynika z nieprawidłowości genetycznych zarodka, na które kobieta nie ma wpływu i które pojawiają się bardzo wcześnie, często zanim w ogóle dowie się o ciąży [1,3].

Drugie ważne rozróżnienie: przyczyny pojedynczego poronienia to nie to samo, co przyczyny poronień nawracających (czyli co najmniej dwóch strat). Część czynników – jak trombofilia czy zaburzenia immunologiczne – ma znaczenie głównie wtedy, gdy straty się powtarzają. Omawiam to osobno, żeby nie mieszać tych dwóch sytuacji.

Przyczyny poronienia według częstości – co jest naprawdę częste, a co rzadkie

Większość dostępnych artykułów wymienia kilkanaście możliwych przyczyn poronień jedną listą, bez informacji, które z nich występują często, a które są rzadkością. To buduje niepotrzebny lęk. Poniższa tabela porządkuje aktualną wiedzę:

Przyczyna poronieniaJak często odpowiada za poronienie?Czy dotyczy głównie pojedynczej straty, czy nawracających?
Nieprawidłowości chromosomowe zarodka (losowe)ok. 50–60% poronień I trymestru [1,3]pojedynczych – to zdecydowanie najczęstsza przyczyna
Nieprawidłowości hormonalne (np. niewyrównana niedoczynność tarczycy, źle kontrolowana cukrzyca)kilka procent [2,5] obu sytuacji
Zespół antyfosfolipidowy (APS)ok. 5–15% kobiet z poronieniami nawracającymi [6]głównie nawracających
Wady budowy macicy (np. przegroda macicy)ok. 2–5% par z poronieniami nawracającymi [6]nawracających
Ostre infekcje w ciążyrzadko; pojedyncze przypadki [2]pojedynczych
Niewydolność szyjki macicydotyczy głównie strat w II trymestrze [4]obu, przy stratach późnych

Co z tego wynika dla Ciebie?

 

Jeśli doświadczyłaś jednej straty, jedną z najczęstszych przyczyn są nieprawidłowości chromosomowe zarodka, które zwykle powstają losowo i nie muszą oznaczać problemu zdrowotnego u Ciebie ani partnera [1,3]. Badanie genetyczne materiału z poronienia może sprawdzić, czy taka nieprawidłowość była obecna i mogła odpowiadać za stratę. Dla wielu kobiet taka informacja pomaga lepiej zrozumieć, co się wydarzyło, i uporządkować dalszą diagnostykę. Jeśli wynik wskazuje na zmianę losową, jest to również cenna informacja przy planowaniu kolejnej ciąży, ponieważ ryzyko powtórzenia takiego samego zdarzenia jest zwykle niskie [3,6].

Najczęstsza przyczyna poronienia: nieprawidłowości chromosomowe zarodka

Badania materiału z poronienia pokazują, że w ponad połowie ciąż zakończonych stratą w pierwszym trymestrze zarodek miał nieprawidłową liczbę chromosomów – najczęściej trisomię (dodatkowy chromosom), monosomię X lub triploidię [1,3]. Te zmiany powstają przypadkowo podczas dojrzewania komórki jajowej, plemnika lub tuż po zapłodnieniu. Nie są dziedziczone po rodzicach i zwykle nie powtarzają się w kolejnej ciąży.

Można to wyjaśnić prościej: aby ciąża mogła się rozwijać, zarodek potrzebuje kompletnej, prawidłowo „poskładanej” instrukcji genetycznej – 46 chromosomów. Jeśli w losowym procesie podziału komórek trafi się chromosom dodatkowy lub go zabraknie, rozwój w pewnym momencie zatrzymuje się sam. Organizm kobiety nie jest w stanie temu zapobiec – i nie mógł tego spowodować.

Ryzyko takich losowych zmian rośnie z wiekiem komórek jajowych. Wiąże się to z dwiema różnymi liczbami, których nie należy mylić.

  • Po pierwsze: jak często poronienie ma przyczynę chromosomową. Gdy bada się materiał z poronienia, nieprawidłową liczbę chromosomów stwierdza się w około 50% strat u kobiet przed 35. rokiem życia i aż w około 75% strat u kobiet po 40. roku życia [10]. Innymi słowy: im starsza mama, tym częściej przyczyną straty, która już się wydarzyła, jest losowa zmiana genetyczna zarodka – a nie problem zdrowotny po jej stronie.
  • Po drugie: jak często w ogóle dochodzi do poronienia. To zupełnie inna miara – mówi o tym, ile spośród wszystkich rozpoznanych ciąż kończy się stratą. Ponieważ z wiekiem częściej powstają losowe zmiany chromosomowe, rośnie także to ogólne ryzyko [7]:
Wiek kobiety Ile spośród rozpoznanych ciąż kończy się poronieniem
20–24 lata ok. 11%
25–29 lat ok. 10%
30–34 lata ok. 11%
35–39 lat ok. 17%
40–44 lata ok. 33%
45 lat i więcej ok.53–57%

Warto jednak pamiętać, że są to dane statystyczne dotyczące całej populacji, a nie prognoza dla konkretnej kobiety. Zwróć też uwagę, że do 34. roku życia ryzyko pozostaje niskie i praktycznie się nie zmienia – wyraźniejszy wzrost zaczyna się dopiero po 35. roku życia. Jak te dwie liczby łączą się w praktyce? Przykład: u kobiety w wieku 40–44 lat około 33 na 100 rozpoznanych ciąż kończy się poronieniem (tabela powyżej) – a jeśli do straty dojdzie i materiał zostanie zbadany, w około 75 na 100 przypadków okaże się, że przyczyną była losowa zmiana chromosomowa [7,10]. Większość ciąż, także po 35. i po 40. roku życia, kończy się urodzeniem zdrowego dziecka.

Ważna informacja praktyczna, której często brakuje w innych artykułach: to, czy przyczyną Twojej straty była zmiana chromosomowa, można sprawdzić – ale tylko badając materiał z poronienia (tkanki ciążowe). Takie badanie genetyczne można wykonać już po pierwszej stracie. Jeśli wykaże np. trisomię, daje odpowiedź na pytanie „dlaczego” oraz – co równie ważne – informację, że przyczyna była losowa i ryzyko powtórzenia jest niskie [3,6]. Ograniczeniem jest to, że materiał musi być odpowiednio zabezpieczony, dlatego warto zapytać o tę możliwość jak najwcześniej. Szczegóły opisuję w osobnym artykule o badaniach po poronieniu.

Przyczyny poronienia związane ze zdrowiem mamy

Rzadziej niż zmiany genetyczne zarodka, ale w części przypadków do poronienia przyczyniają się czynniki po stronie organizmu kobiety. Co ważne – większość z nich można zdiagnozować i skutecznie leczyć przed kolejną ciążą.

  • Zaburzenia hormonalne. Niewyrównana niedoczynność tarczycy oraz podwyższone przeciwciała przeciwtarczycowe wiążą się z wyższym ryzykiem straty; podobnie źle kontrolowana cukrzyca [2,5]. Dobrze leczona choroba tarczycy czy cukrzyca nie zwiększa istotnie ryzyka – kluczowe jest wyrównanie, nie sama diagnoza.
  • Zespół antyfosfolipidowy (APS). To choroba autoimmunologiczna, w której organizm wytwarza przeciwciała sprzyjające powstawaniu mikrozakrzepów w naczyniach łożyska. Jest najlepiej udokumentowaną uleczalną przyczyną poronień nawracających – po rozpoznaniu stosuje się leczenie (aspiryna, heparyna), które znacząco poprawia rokowanie w kolejnej ciąży [6,8].
  • Wady budowy macicy. Niektóre wrodzone nieprawidłowości, zwłaszcza przegroda macicy, mogą utrudniać zagnieżdżenie i rozwój ciąży. Wykrywa się je w USG (najlepiej trójwymiarowym) i część z nich można skorygować [6].
  • Niewydolność szyjki macicy. Dotyczy strat w drugim trymestrze – szyjka rozwiera się bezboleśnie i przedwcześnie. W kolejnej ciąży można temu przeciwdziałać (m.in. szew szyjkowy, progesteron) [4].
  • Infekcje. Ostre infekcje przebiegające z wysoką gorączką oraz niektóre zakażenia (np. listerioza, toksoplazmoza) mogą w pojedynczych przypadkach doprowadzić do straty [2]. Nie ma natomiast dowodów, że zwykłe przeziębienie czy łagodna infekcja powodują poronienie.

Kiedy przyczyn poronień szuka się szerzej: poronienia nawracające

Poszukiwanie przyczyny straty można rozpocząć już po pierwszym poronieniu, m.in. od badania genetycznego materiału z poronienia. To badanie odnosi się bezpośrednio do tej konkretnej straty i może wykazać, czy jej przyczyną była nieprawidłowość chromosomowa zarodka. Szersza diagnostyka organizmu mamy, obejmująca m.in. badania w kierunku zespołu antyfosfolipidowego, ocenę tarczycy, USG macicy czy w wybranych przypadkach badania genetyczne pary, jest według europejskich wytycznych ESHRE zalecana rutynowo po dwóch lub więcej stratach, czyli przy poronieniach nawracających [6].

To jednak nie oznacza, że po pierwszej stracie nie można sprawdzać również innych możliwych czynników. Zakres diagnostyki warto dobrać indywidualnie do historii zdrowia, przebiegu ciąży, chorób w rodzinie i wcześniejszych wyników. U części kobiet lekarz może już na tym etapie rozważyć m.in. badania hormonalne, ocenę budowy macicy, diagnostykę zaburzeń krzepnięcia czy inne badania wynikające z wywiadu.

„Niezalecane rutynowo” nie znaczy „nigdy niepotrzebne”. Oznacza, że nie ma podstaw, aby wykonywać dane badanie automatycznie u wszystkich pacjentek. W konkretnej sytuacji wynik może jednak mieć znaczenie, zwłaszcza gdy występują dodatkowe czynniki ryzyka lub wskazania w wywiadzie. Dlatego zamiast rezygnować z diagnostyki po pierwszej stracie, warto omówić z lekarzem, które badania mogą wnieść najwięcej informacji właśnie w Twoim przypadku.

Co zwykle nie powoduje poronienia – to nie była Twoja wina

Wiele kobiet po stracie zadaje sobie pytanie, czy mogły zrobić coś inaczej. W większości przypadków odpowiedź brzmi: nie. Za typowe przyczyny poronienia nie uznaje się [1,2,9]:

  • codziennego stresu, zdenerwowania, kłótni czy płaczu,
  • pracy zawodowej i zwykłego wysiłku fizycznego, w tym ćwiczeń,
  • współżycia w prawidłowo przebiegającej ciąży,
  • codziennych czynności, w tym zwykłego podnoszenia zakupów czy starszego dziecka,
  • podróży samolotem w prawidłowo przebiegającej ciąży,
  • umiarkowanego spożycia kofeiny, do ok. 200 mg dziennie,
  • wcześniejszego stosowania antykoncepcji hormonalnej,
  • drobnego upadku czy niewielkiego urazu we wczesnej ciąży.

Jeśli wypiłaś alkohol, zanim dowiedziałaś się o ciąży, sam ten fakt nie oznacza, że spowodowałaś poronienie. Od momentu rozpoznania ciąży zaleca się jednak całkowitą rezygnację z alkoholu.

Czynniki stylu życia, takie jak palenie papierosów, regularne spożywanie alkoholu w ciąży czy znaczna otyłość, mogą zwiększać statystyczne ryzyko poronienia [2,9]. Nie oznacza to jednak, że na ich podstawie można wskazać przyczynę konkretnej straty. W większości przypadków nie da się powiązać poronienia z jedną decyzją, jednym dniem czy pojedynczym zachowaniem.

Dlaczego tak często przyczyna poronienia pozostaje nieznana?

Jeśli po stracie nie wykonano badania materiału z poronienia, często nie da się ustalić, co dokładnie doprowadziło do zatrzymania ciąży. Taka odpowiedź może być trudna do przyjęcia, dlatego warto wiedzieć, co oznacza sytuacja, w której przyczyna poronienia pozostaje nieznana. Nie musi to oznaczać niewykrytej, poważnej choroby. Jednym z możliwych wyjaśnień jest to, że nie sprawdzono najczęstszej przyczyny wczesnych poronień, czyli nieprawidłowości chromosomowej zarodka, którą można wykryć właśnie w materiale z poronienia [3].

Z badań nad poronieniami nawracającymi wiadomo, że nawet po pełnej diagnostyce u około połowy par nie udaje się znaleźć jednoznacznej przyczyny. Mimo to rokowanie dla kolejnej ciąży u wielu z tych par pozostaje dobre [1,6].

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

1. Czy poronienie oznacza, że coś jest ze mną nie tak?

Nie. Pojedyncze poronienie najczęściej jest skutkiem losowej nieprawidłowości genetycznej zarodka i nie świadczy o chorobie ani nieprawidłowości w organizmie kobiety. U większości kobiet kolejna ciąża przebiega prawidłowo [1,2].

2. Czy da się ustalić przyczynę mojego poronienia?

Często tak. Najwięcej informacji o przyczynie konkretnej straty może dostarczyć badanie genetyczne materiału z poronienia, które można wykonać już po pierwszym poronieniu. Jeśli materiał nie został zabezpieczony, przy powtarzających się stratach przyczyn szuka się także w badaniach kobiety i partnera [3,6].

3. Czy stres mógł spowodować moje poronienie?

Nie ma dowodów naukowych, że codzienny stres powoduje poronienia. To jedno z najczęstszych błędnych przekonań, które może niepotrzebnie obciążać kobiety po stracie [9].

4. Kiedy warto rozpocząć szerszą diagnostykę po poronieniu?

Szerszą diagnostykę wytyczne zalecają po dwóch stratach. Przy dodatkowych czynnikach, takich jak starszy wiek kobiety czy strata w II trymestrze, lekarz może zaproponować ją wcześniej. Badanie genetyczne materiału z poronienia można natomiast rozważyć po każdej stracie [6].

5. Czy poronienie się powtórzy?

Po jednej stracie ryzyko kolejnego poronienia jest tylko nieznacznie wyższe niż przeciętne. U większości kobiet kolejna ciąża kończy się urodzeniem zdrowego dziecka [1,2].

Podsumowanie – co warto zapamiętać

  • Najczęstszą przyczyną poronienia są losowe zmiany chromosomowe zarodka – niezależne od zachowania i zdrowia mamy.
  • Przyczyna ≠ czynnik ryzyka. Wiek czy styl życia zmieniają statystykę, ale nie wyjaśniają pojedynczej straty.
  • Przyczyny pojedynczego poronienia i poronień nawracających to dwie różne sytuacje kliniczne. 
  • Badanie genetyczne materiału z poronienia może wskazać, czy przyczyną konkretnej straty była nieprawidłowość chromosomowa zarodka i można je wykonać już po pierwszym poronieniu.

Jeśli chcesz uporządkować informacje o możliwej diagnostyce po poronieniu, przygotowaliśmy bezpłatną listę badań, do której możesz wrócić w dowolnym momencie. Pomoże Ci sprawdzić, jakie badania dotyczą kobiety, jakie partnera i które z nich warto omówić z lekarzem.

Bibliografia

  1. Quenby S, Gallos ID, Dhillon-Smith RK, et al. Miscarriage matters: the epidemiological, physical, psychological, and economic costs of early pregnancy loss. Lancet. 2021;397(10285):1658–1667.
  2. American College of Obstetricians and Gynecologists. Early Pregnancy Loss. ACOG Practice Bulletin No. 200. Obstet Gynecol. 2018;132(5):e197–e207 (reaffirmed).
  3. van den Berg MM, van Maarle MC, van Wely M, Goddijn M. Genetics of early miscarriage. Biochim Biophys Acta. 2012;1822(12):1951–1959.
  4. Bręborowicz GH (red.). Położnictwo i ginekologia. PZWL, Warszawa; aktualne wydanie – rozdział: Poronienie.
  5. Alexander EK, Pearce EN, Brent GA, et al. 2017 Guidelines of the American Thyroid Association for the Diagnosis and Management of Thyroid Disease During Pregnancy and the Postpartum. Thyroid. 2017;27(3):315–389.
  6. ESHRE Guideline Group on RPL. ESHRE guideline: recurrent pregnancy loss – update 2022/2023. Hum Reprod Open. 2023;2023(1):hoad002.
  7. Magnus MC, Wilcox AJ, Morken NH, Weinberg CR, Håberg SE. Role of maternal age and pregnancy history in risk of miscarriage: prospective register based study. BMJ. 2019;364:l869.
  8. Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. The Investigation and Treatment of Couples with Recurrent First-trimester and Second-trimester Miscarriage. Green-top Guideline No. 17.
  9. National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Ectopic pregnancy and miscarriage: diagnosis and initial management. NICE guideline NG126; ostatnia aktualizacja 2023.
  10. Practice Committee of the American Society for Reproductive Medicine (ASRM). Recurrent pregnancy loss: a committee opinion. Fertil Steril. 2026. Dostępne na: https://www.asrm.org/practice-guidance/practice-committee-documents/recurrent-pregnancy-loss-a-committee-opinion-2026/

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Stan wiedzy i rekomendacji: sierpień 2026.

Zobacz też: