Share List
PP przykladowa strona
Odpowiedz
❤️ Chcesz poznać możliwą przyczynę poronienia? Skorzystaj ze zniżki na badania genetyczne z kodem GENETYKA
❤️ Chcesz poznać możliwą przyczynę poronienia? Skorzystaj ze zniżki na badania genetyczne z kodem GENETYKA
Jeśli jesteś po poronieniu i w Twojej głowie pojawiają się pytania „dlaczego doszło do poronienia?”, „czy mogę poznać przyczynę?”, „od czego zacząć?” – nie musisz zostać z tym sama. Na Poroniłam.pl uruchomiliśmy anonimowy i bezpłatny czat z konsultantkami medycznymi testDNA Laboratorium Sp. z o.o. dzięki któremu możesz porozmawiać z nimi na temat badań genetycznych po poronieniu – przede wszystkim badania płci i badania chorób genetycznych płodu jako przyczyny poronienia.
To bezpłatna i anonimowa rozmowa na żywo z konsultantką medyczną, która zajmuje się diagnostyką genetyczną po poronieniu. Ikonę czatu znajdziesz w prawym dolnym rogu strony. Czat działa we współpracy z testDNA Laboratorium.

Podczas czatu możesz poruszyć m.in. takie tematy:
Bardzo dziękujemy testDNA Laboratorium Sp. z o.o. za udostępnienie nam tej możliwości! Mamy nadzieję, że rozmowa z doświadczonymi konsultantkami medycznymi będzie dla wielu z Was pomocna. Zapraszamy do kontaktu i zadawania pytań.
Czat jest dostępny od poniedziałku do czwartku w godzinach 7:00-18:00, w piątek 7:00-17:00, w soboty: 9:00-17.00. Jeśli nie zdążysz — możesz wrócić kolejnego dnia. Nie musisz się umawiać.
Przykładowe strony, na których włączono czat:
Jeśli jesteś po poronieniu i myślisz o kolejnej ciąży, możesz czuć jednocześnie nadzieję i ogromny lęk. To zupełnie naturalne. Chcę spokojnie przeprowadzić cię przez najważniejsze kroki przygotowania do kolejnej ciąży – tak, abyś wiedziała, kiedy warto zacząć starania, co sprawdzić i jak zadbać o siebie fizycznie i emocjonalnie. Po pierwszym poronieniu szanse na urodzenie zdrowego dziecka są bardzo wysokie – i nie jesteś w tym sama.

Tak – ciąża po poronieniu jest możliwa, nawet jeśli masz za sobą więcej niż jedną stratę. Choć ból, lęk i niepewność potrafią być bardzo silne, wiele kobiet po poronieniu zachodzi w kolejną ciążę i rodzi zdrowe dziecko. W tym tekście pokażę Ci, co może pomóc zwiększyć szanse na kolejną ciążę i jak się do niej przygotować – spokojnie i bez presji.

Tak, kolejna ciąża po poronieniu jest możliwa – również wtedy, gdy masz za sobą więcej niż jedną stratę. Zdecydowana większość kobiet, które doświadczyły poronienia, w kolejnych próbach zachodzi w ciążę i rodzi zdrowe dziecko. Choć droga do kolejnej ciąży bywa trudna i wymaga czasu, diagnostyki oraz regeneracji, sama historia poronień nie przekreśla Twoich szans na macierzyństwo. Możesz przygotować się do kolejnej ciąży w sposób bezpieczny i dostosowany do siebie, bez presji i pośpiechu.

Kolejna ciąża po poronieniu jest możliwa nawet już po pierwszej owulacji, jednak najczęściej zaleca się odczekać od 3 do 6 miesięcy przed ponownymi staraniami. Owulacja zwykle pojawia się między 2. a 8. tygodniem po stracie i jest sygnałem, że organizm zaczyna wracać do równowagi. Ten kilkumiesięczny czas pozwala macicy się zregenerować, uzupełnić niedobory i – co równie ważne – daje przestrzeń na dojście do siebie psychicznie. Nie każda kobieta musi czekać tyle samo, dlatego moment powrotu do starań warto omówić indywidualnie z lekarzem i wsłuchać się w siebie, bez presji i porównywania się z innymi.
To może Cię zainteresować: Kiedy starać się o ciążę po poronieniu?
Do ciąży po poronieniu najlepiej przygotować się psychicznie wtedy, gdy żałoba po stracie została przeżyta na tyle, że myśl o kolejnym dziecku nie jest już wyłącznie źródłem lęku. Poczucie winy, strach przed kolejną stratą i pytania „czy to się znowu nie wydarzy” są po poronieniu naturalne i bardzo częste. Ważne, aby kolejne dziecko nie stało się sposobem na ucieczkę od bólu, lecz świadomą decyzją podjętą w swoim tempie. Jeśli czujesz, że lęk dominuje nad nadzieją, rozmowa z psychologiem lub udział w grupie wsparcia może realnie pomóc Ci odzyskać poczucie bezpieczeństwa.
Zobacz też: Sposoby na ciążę po poronieniu: przygotowanie psychiczne
Najważniejszym badaniem po poronieniu jest badanie genetyczne materiału poronnego, ponieważ pozwala ustalić, czy przyczyną straty była wada chromosomalna dziecka. Szacuje się, że około 60–70% poronień wynika z losowych aberracji chromosomowych, na które rodzice nie mieli wpływu. Taka informacja ma ogromne znaczenie – często przynosi ulgę psychiczną i pozwala uniknąć niepotrzebnych, obciążających badań u kobiety. Wynik badania materiału z poronienia pomaga też lekarzowi lepiej zaplanować dalszą diagnostykę i bezpieczne przygotowanie do kolejnej ciąży.
Poczytaj więcej na temat tego badania: Badanie materiału z poronienia – dlaczego takie ważne?
Po poronieniu warto wykonać badania rodziców, zwłaszcza jeśli doszło do więcej niż jednej straty lub gdy przyczyna poronienia nie jest znana. Podstawowa diagnostyka obejmuje m.in. badania krwi i hormonów u kobiety, ocenę anatomiczną macicy oraz badanie nasienia u partnera. Coraz większe znaczenie mają również badania genetyczne – w około 3–6% przypadków jedno z rodziców jest nosicielem aberracji chromosomowej, która może prowadzić do kolejnych poronień. W takiej sytuacji kluczowe jest badanie kariotypu obojga partnerów, a u kobiety dodatkowo rozważenie diagnostyki w kierunku trombofilii wrodzonej oraz celiakii, które mogą wpływać na utrzymanie ciąży.
Przeczytaj bezpłatny poradnik o badaniach DNA po poronieniu [PDF]
Tak, styl życia ma realne znaczenie dla płodności i przebiegu kolejnej ciąży po poronieniu. Odpowiednia dieta, ograniczenie używek, sen i redukcja przewlekłego stresu wspierają gospodarkę hormonalną oraz jakość komórek jajowych i nasienia. Nie chodzi o bycie „idealną” ani o obwinianie się za stratę, ale o stworzenie organizmowi możliwie najlepszych warunków do kolejnej ciąży. Nawet drobne, stopniowe zmiany mogą mieć pozytywny wpływ na Twoje samopoczucie i zdrowie reprodukcyjne.
To może Cię zainteresować: Sposoby na ciążę po poronieniu: zdrowy styl życia
W Polsce każdego roku dochodzi do około 40 tysięcy poronień, co stanowi nawet 15–20% rozpoznanych ciąż. Rzeczywista liczba strat jest jednak znacznie wyższa, ponieważ wiele bardzo wczesnych poronień bywa mylonych z opóźnioną lub bardziej obfitą miesiączką. To oznacza, że poronienie jest doświadczeniem znacznie częstszym, niż się powszechnie uważa – i nie jest rzadkim, „wyjątkowym” przypadkiem. Wiedza o skali zjawiska pomaga wielu kobietom zrozumieć, że nie są same i że ich doświadczenie mieści się w trudnej, ale wspólnej ludzkiej rzeczywistości.
Zobacz też:
Autor: redakcja serwisu poronilam.pl
Ten artykuł jest chroniony prawami autorskimi. Niedopuszczalne jest zwielokrotnianie, modyfikowanie, publiczne odtwarzanie i / lub udostępnianie Serwisu, jego części, materiałów w nim zamieszczonych i / lub ich części, za wyjątkiem przypadków wskazanych w obowiązujących w tym zakresie przepisach prawa.
Jeśli doświadczyłaś więcej niż jednej straty ciąży, naturalne jest, że pojawiają się pytania o przyczynę i o to, czy możliwe jest urodzenie dziecka. Poronienia nawykowe, nazywane także nawracającymi, wymagają pogłębionej diagnostyki, ponieważ ich przyczyny często różnią się od poronień jednorazowych. Poniżej wyjaśniam, czym są poronienia nawykowe, co może być ich przyczyną i jakie badania wykonuje się w takiej sytuacji.

Jedną z najczęstszych przyczyn poronień nawykowych są zaburzenia genetyczne występujące u jednego z rodziców. W odróżnieniu od pojedynczych poronień, które często wynikają z losowych wad zarodka, przy nawracających stratach ciąży częściej mamy do czynienia z trwałym czynnikiem genetycznym.
Do takich przyczyn należą m.in. aberracje chromosomowe, np. translokacje, które nie dają objawów u rodzica, ale mogą prowadzić do nieprawidłowego rozwoju zarodka. Istotnym czynnikiem jest także trombofilia wrodzona, czyli zapisana w genach skłonność do zaburzeń krzepnięcia, utrudniająca prawidłowe zagnieżdżenie i rozwój ciąży.
Przeczytaj bezpłatny poradnik o badaniach DNA po poronieniu [PDF]
Do poronień nawykowych mogą prowadzić również czynniki anatomiczne i immunologiczne, które zaburzają prawidłowy przebieg ciąży.
Wśród przyczyn anatomicznych najczęściej wymienia się wrodzone wady macicy, takie jak macica przegrodzona, dwurożna lub jednorożna. Mogą one ograniczać przestrzeń dla rozwijającej się ciąży lub zaburzać ukrwienie endometrium.
Istotną rolę odgrywają także zaburzenia immunologiczne, zwłaszcza zespół antyfosfolipidowy (APS). W jego przebiegu organizm wytwarza przeciwciała przeciwko własnym tkankom, co może utrudniać zagnieżdżenie zarodka, prowadzić do zaburzeń łożyskowych i zwiększać ryzyko kolejnych strat ciąży.
Wśród przyczyn poronień nawykowych ważne miejsce zajmują zaburzenia hormonalne, zwłaszcza nieprawidłowości fazy lutealnej cyklu oraz zespół policystycznych jajników (PCOS). Mogą one uniemożliwiać prawidłowe zagnieżdżenie zarodka lub utrzymanie ciąży.
Czynniki infekcyjne rzadziej są bezpośrednią przyczyną poronień nawykowych niż poronień jednorazowych. Zgodnie z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego rutynowe badania w kierunku toksoplazmozy, różyczki, CMV i HSV nie są zalecane w diagnostyce nawracających poronień.
U kobiet z utratą ciąży w drugim trymestrze lub porodem przedwczesnym w wywiadzie zaleca się natomiast skryning i leczenie bakteryjnej waginozy oraz zakażenia Chlamydia trachomatis, co może zmniejszyć ryzyko kolejnych powikłań.
Diagnostykę poronień nawykowych najczęściej rozpoczyna się po dwóch kolejnych stratach ciąży, gdy rośnie prawdopodobieństwo, że przyczyna nie jest przypadkowa. Celem badań jest znalezienie czynnika, który utrudnia utrzymanie ciąży i może wymagać leczenia przed kolejnymi staraniami.
Podstawą diagnostyki są badania genetyczne, które pozwalają ustalić, czy przyczyną poronień są nieprawidłowości chromosomowe, trombofilia wrodzona lub inne zaburzenia zapisane w genach.
Badanie kariotypu polega na analizie liczby i budowy chromosomów u obojga partnerów i wykonywane jest z próbki krwi. Pozwala wykryć nieprawidłowości, takie jak translokacje chromosomowe, które mogą prowadzić do powstawania zarodków niezdolnych do prawidłowego rozwoju.
Wynik badania pomaga lekarzowi genetykowi ocenić ryzyko kolejnych poronień i zaplanować dalsze postępowanie.
Badanie genetyczne materiału z poronienia polega na analizie DNA zarodka, aby sprawdzić, czy przyczyną straty były wady genetyczne. Jest to jedno z kluczowych badań w diagnostyce poronień nawykowych.
Do badania wykorzystuje się odpowiednio zabezpieczony materiał, najczęściej kosmówkę w soli fizjologicznej lub bloczki parafinowe po badaniu histopatologicznym. Wynik ma znaczenie diagnostyczne, a także formalne – umożliwia rejestrację dziecka w Urzędzie Stanu Cywilnego.
Trombofilia wrodzona to genetyczna skłonność do powstawania zakrzepów, która może zaburzać ukrwienie łożyska i prowadzić do nawracających strat ciąży. Diagnostyka polega na badaniach DNA wykrywających m.in. mutację czynnika V Leiden, genu protrombiny oraz warianty genu MTHFR.
Rozpoznanie trombofilii pozwala wdrożyć odpowiednie leczenie, co znacząco zmniejsza ryzyko kolejnych poronień.
Badania ultrasonograficzne umożliwiają ocenę budowy macicy i narządów rodnych. Pozwalają wykryć wady anatomiczne, które mogą być przyczyną poronień nawykowych, i zaplanować dalsze leczenie.
Przy poronieniach nawykowych wykonuje się badania krwi oceniające gospodarkę hormonalną, m.in. poziomy FSH, LH, estradiolu, progesteronu, TSH, testosteronu i androstendionu. Badania te wykonuje się w określonych dniach cyklu, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Zobacz też:
Oficjalne zalecenia i instytucje
– Ministerstwo Zdrowia – zdrowie prokreacyjne kobiet
https://www.gov.pl/web/zdrowie
– Narodowy Fundusz Zdrowia – świadczenia ginekologiczne i genetyczne
https://www.nfz.gov.pl
– Pacjent.gov.pl – badania i prawa pacjenta
https://pacjent.gov.pl
Rekomendacje medyczne
– Polskie Towarzystwo Ginekologów i Położników – zalecenia dotyczące poronień
https://ptgin.pl
– Royal College of Obstetricians and Gynaecologists – Recurrent Miscarriage
https://www.rcog.org.uk
Źródła naukowe
– National Institutes of Health – Recurrent pregnancy loss
https://www.ncbi.nlm.nih.gov
– World Health Organization – Pregnancy and reproductive health
https://www.who.int