Czy ciąża po poronieniu jest możliwa?

Tak – ciąża po poronieniu jest możliwa, nawet jeśli masz za sobą więcej niż jedną stratę. Choć ból, lęk i niepewność potrafią być bardzo silne, wiele kobiet po poronieniu zachodzi w kolejną ciążę i rodzi zdrowe dziecko. W tym tekście pokażę Ci, co może pomóc zwiększyć szanse na kolejną ciążę i jak się do niej przygotować – spokojnie i bez presji.

czy ciąża po poronieniu jest możliwa? badania, styl życia

 

Czy kolejna ciąża po poronieniu jest możliwa – nawet po kilku stratach?

Tak, kolejna ciąża po poronieniu jest możliwa – również wtedy, gdy masz za sobą więcej niż jedną stratę. Zdecydowana większość kobiet, które doświadczyły poronienia, w kolejnych próbach zachodzi w ciążę i rodzi zdrowe dziecko. Choć droga do kolejnej ciąży bywa trudna i wymaga czasu, diagnostyki oraz regeneracji, sama historia poronień nie przekreśla Twoich szans na macierzyństwo. Możesz przygotować się do kolejnej ciąży w sposób bezpieczny i dostosowany do siebie, bez presji i pośpiechu.

dziecko po poronieniu

Kiedy kolejna ciąża po poronieniu? 

Kolejna ciąża po poronieniu jest możliwa nawet już po pierwszej owulacji, jednak najczęściej zaleca się odczekać od 3 do 6 miesięcy przed ponownymi staraniami. Owulacja zwykle pojawia się między 2. a 8. tygodniem po stracie i jest sygnałem, że organizm zaczyna wracać do równowagi. Ten kilkumiesięczny czas pozwala macicy się zregenerować, uzupełnić niedobory i – co równie ważne – daje przestrzeń na dojście do siebie psychicznie. Nie każda kobieta musi czekać tyle samo, dlatego moment powrotu do starań warto omówić indywidualnie z lekarzem i wsłuchać się w siebie, bez presji i porównywania się z innymi.

To może Cię zainteresować: Kiedy starać się o ciążę po poronieniu?

Jak przygotować się psychicznie do ciąży po poronieniu?

Do ciąży po poronieniu najlepiej przygotować się psychicznie wtedy, gdy żałoba po stracie została przeżyta na tyle, że myśl o kolejnym dziecku nie jest już wyłącznie źródłem lęku. Poczucie winy, strach przed kolejną stratą i pytania „czy to się znowu nie wydarzy” są po poronieniu naturalne i bardzo częste. Ważne, aby kolejne dziecko nie stało się sposobem na ucieczkę od bólu, lecz świadomą decyzją podjętą w swoim tempie. Jeśli czujesz, że lęk dominuje nad nadzieją, rozmowa z psychologiem lub udział w grupie wsparcia może realnie pomóc Ci odzyskać poczucie bezpieczeństwa.

Zobacz też: Sposoby na ciążę po poronieniu: przygotowanie psychiczne

Kobieta siedzi przy biurku, zachęta do skorzystania z bezpłatnego i anonimowego czatu z konsultantką medyczną w celu poznania przyczyny poronienia.


Jakie badania materiału z poronienia warto wykonać przed kolejną ciążą?

Najważniejszym badaniem po poronieniu jest badanie genetyczne materiału poronnego, ponieważ pozwala ustalić, czy przyczyną straty była wada chromosomalna dziecka. Szacuje się, że około 60–70% poronień wynika z losowych aberracji chromosomowych, na które rodzice nie mieli wpływu. Taka informacja ma ogromne znaczenie – często przynosi ulgę psychiczną i pozwala uniknąć niepotrzebnych, obciążających badań u kobiety. Wynik badania materiału z poronienia pomaga też lekarzowi lepiej zaplanować dalszą diagnostykę i bezpieczne przygotowanie do kolejnej ciąży.

Poczytaj więcej na temat tego badania: Badanie materiału z poronienia – dlaczego takie ważne?

przyczyny poronienia

Jakie badania rodziców warto wykonać po poronieniu?

Po poronieniu warto wykonać badania rodziców, zwłaszcza jeśli doszło do więcej niż jednej straty lub gdy przyczyna poronienia nie jest znana. Podstawowa diagnostyka obejmuje m.in. badania krwi i hormonów u kobiety, ocenę anatomiczną macicy oraz badanie nasienia u partnera. Coraz większe znaczenie mają również badania genetyczne – w około 3–6% przypadków jedno z rodziców jest nosicielem aberracji chromosomowej, która może prowadzić do kolejnych poronień. W takiej sytuacji kluczowe jest badanie kariotypu obojga partnerów, a u kobiety dodatkowo rozważenie diagnostyki w kierunku trombofilii wrodzonej oraz celiakii, które mogą wpływać na utrzymanie ciąży.

Przeczytaj bezpłatny poradnik o badaniach DNA po poronieniu [PDF]

Czy styl życia ma znaczenie po poronieniu?

Tak, styl życia ma realne znaczenie dla płodności i przebiegu kolejnej ciąży po poronieniu. Odpowiednia dieta, ograniczenie używek, sen i redukcja przewlekłego stresu wspierają gospodarkę hormonalną oraz jakość komórek jajowych i nasienia. Nie chodzi o bycie „idealną” ani o obwinianie się za stratę, ale o stworzenie organizmowi możliwie najlepszych warunków do kolejnej ciąży. Nawet drobne, stopniowe zmiany mogą mieć pozytywny wpływ na Twoje samopoczucie i zdrowie reprodukcyjne.

To może Cię zainteresować: Sposoby na ciążę po poronieniu: zdrowy styl życia

Jak często dochodzi do poronień w Polsce?

W Polsce każdego roku dochodzi do około 40 tysięcy poronień, co stanowi nawet 15–20% rozpoznanych ciąż. Rzeczywista liczba strat jest jednak znacznie wyższa, ponieważ wiele bardzo wczesnych poronień bywa mylonych z opóźnioną lub bardziej obfitą miesiączką. To oznacza, że poronienie jest doświadczeniem znacznie częstszym, niż się powszechnie uważa – i nie jest rzadkim, „wyjątkowym” przypadkiem. Wiedza o skali zjawiska pomaga wielu kobietom zrozumieć, że nie są same i że ich doświadczenie mieści się w trudnej, ale wspólnej ludzkiej rzeczywistości.


Zobacz też: 


Źródła i pomoc

FAQ – ciąża po poronieniu

1. Czy ciąża po poronieniu jest możliwa?

Tak. W zdecydowanej większości przypadków ciąża po poronieniu jest możliwa, nawet jeśli doszło do więcej niż jednej straty. Większość kobiet po poronieniu zachodzi w kolejną ciążę i rodzi zdrowe dziecko.

2. Kiedy można starać się o kolejną ciążę po poronieniu?

Medycznie ciąża jest możliwa już po pierwszej owulacji, jednak najczęściej zaleca się odczekanie od 3 do 6 miesięcy. Ten czas pozwala organizmowi kobiety oraz psychice bezpiecznie się zregenerować.

3. Czy po poronieniu trzeba wykonać badania?

Nie zawsze, ale w wielu sytuacjach badania są bardzo pomocne. Szczególnie warto je rozważyć po kolejnych stratach lub gdy przyczyna poronienia nie jest znana. Diagnostyka pomaga zaplanować kolejną ciążę w sposób bezpieczny.

4. Jakie badania materiału z poronienia są najważniejsze?

Najważniejsze jest badanie genetyczne materiału z poronienia. Pozwala ono ustalić, czy przyczyną straty była wada chromosomalna zarodka, co często ma charakter losowy i nie jest winą rodziców.

5. Jakie badania rodziców wykonuje się po poronieniu?

W zależności od sytuacji lekarz może zlecić badania hormonalne, ocenę anatomiczną macicy, badanie nasienia oraz badania genetyczne, w tym badanie kariotypu. U kobiet często rozważa się także diagnostykę trombofilii wrodzonej.

6. Czy stres i styl życia mają wpływ na kolejną ciążę?

Tak. Styl życia ma realne znaczenie dla płodności i przebiegu kolejnej ciąży. Zdrowa dieta, ograniczenie używek, sen i redukcja przewlekłego stresu wspierają organizm w przygotowaniu do ciąży po poronieniu.

Autor: redakcja serwisu poronilam.pl

Ten artykuł jest chro­niony prawa­mi autorski­mi. Niedo­puszczalne jest zwielokrot­ni­an­ie, modyfikowanie, pub­liczne odt­warzanie i / lub udostęp­ni­an­ie Ser­wisu, jego częś­ci, mate­ri­ałów w nim zamieszc­zonych i / lub ich częś­ci, za wyjątkiem przy­pad­ków wskazanych w obow­iązu­ją­cych w tym zakre­sie przepisach prawa.

Testy owulacyjne po poronieniu

Testy owulacyjne stanowią bardzo ważne narzędzie dla wielu kobiet starających się o ciążę – także dla tych, które doświadczyły straty. Inaczej nazywane są też testami płodności lub OPK – a ich celem jest wskazanie terminu uwolnienia komórki jajowej – krótki czas, w którym może dojść do zapłodnienia.

Jak działają testy owulacyjne?

Testy owulacyjne wykrywają hormon LH – hormon luteinizujący. Jest on wydzielany przez organizm kobiety w trakcie praktycznie całego cyklu miesiączkowego. Co ważne jednak jego stężenie wzrasta tuż przed owulacją – następuje tak zwany pik LH. W tym momencie dochodzi do pęknięcia pęcherzyka Graffa i uwolnienia komórki jajowej.

Czas życia komórki jajowej wynosi tylko 12-24 godzin. Jest on więc dość krótki. Nie oznacza to jednak, że współżyjąc tylko w tym czasie masz szansę na poczęcie dziecka. Warto wiedzieć, że plemnik może przeżyć w drogach rodnych kobiety nawet 5-7 dni. Współżyjąc też przed owulacją również masz szansę na ciąże.

Ciekawostka: plemniki „żeńskie” (niosące chromosom X) mogą przeżyć w drogach rodnych kobiety dłużej niż plemniki „męskie” (niosące chromosom Y). Oznacza to, że współżycie na kilka dni przed owulacją stwarza większą szansę na zapłodnienie komórki jajowej przez plemnik X, co teoretycznie zwiększa szansę na urodzenie dziewczynki.

Kiedy wraca owulacja po poronieniu?

  • Owulacja może pojawić się już 2–4 tygodnie po poronieniu, ale bywa też później (do ok. 6 tygodni i więcej). Nie ma więc reguły i należy uzbroić się w cierpliwość.
  •  Miesiączka zwykle wraca po 4–6 tygodniach, jednak owulacja może wystąpić wcześniej — zanim pojawi się pierwsza miesiączka.

Testy owulacyjne kiedy wykonać?

Testy owulacyjne bazujące na analizie moczu nie powinny być wykonywane z próbki moczu porannego, ponieważ jest on za bardzo zagęszczony. Aby uzyskać jak najbardziej wiarygodny wynik, test warto zrobić pomiędzy godziną 10 a 20. Warto najpierw zapoznać się z instrukcją producenta testów, gdyż w zależności od wybranego OKP sposób wykonania może się nieznacznie różnić.

Termin, w którym należy wykonać test owulacyjny to zwykle około 2 dni przed spodziewaną owulacją. Do owulacji dochodzi ok. 14-16 dni przed spodziewanym terminem kolejnej miesiączki.  Wiele kobiet błędnie zakłada, że owulacja zawsze występuje ok. 14 dnia cyklu – to dotyczy tylko kobiet, u których długość cyklu wynosi około 28 dni. Wiele kobiet ma cykle krótsze lub dłuższe niż 28 dni. Przy długich cyklach np. 36 dniowych, owulacja może występować nawet ok. 22 dnia cyklu (36 – 14 dni = 22).

Kiedy zacząć testy po poronieniu?

Najbezpieczniej zacząć, gdy test ciążowy (hCG) jest już negatywny i krwawienie po poronieniu ustało.

Jeśli nie znasz długości cyklu po stracie, zacznij testować wcześniej (np. od 10. dnia cyklu) i kontynuuj do pozytywu lub do miesiączki.

Co może zaburzać wyniki po poronieniu?

  • Resztkowe hCG: samo w sobie nie jest celem testu owulacyjnego (OPK wykrywa LH), ale dopóki hCG jest podwyższone, cykl bywa nieregularny, a prawdziwy szczyt LH może się spóźniać.
  • PCOS / stale podwyższony LH: częstsze fałszywe pozytywy.
  • Leki i suplementy płodności (np. klomifen) mogą zmieniać moment wystąpienia piku.
  • Zbyt rozcieńczony mocz (dużo płynów) = słabsze paski.

Które leki i suplementy mogą powodować fałszywe wyniki testów owulacyjnych?

Leki na płodność

  • Zastrzyki z hCG (tzw. „trigger shot”: Ovitrelle/chorio-gonadotropina alfa, Pregnyl, Novarel, Profasi) – hCG może krzyżowo reagować z testami LH i dawać wynik dodatni mimo braku zbliżającej się owulacji
  • Preparaty z LH / hMG (np. lutropina alfa, Menopur) – dostarczają LH lub aktywność LH, więc mogą sztucznie zawyżać odczyt OPK.
  • Clomifen (Clostilbegyt/Clomid) – może zwiększać LH i/lub wydłużać „okno wysokiej płodności”, co bywa interpretowane jako częste/ciągłe pozytywy (zwłaszcza w testach 2-hormonowych).
  • Letrozol – zwykle nie „psuje” odczytu LH-only, ale potrafi zmienić dynamikę hormonów; w testach opartych także na E3G (estronie-3-glukuronidzie) może dawać nietypowe wzorce „High”. (Wskazówka producenta dot. mylących „High” przy niektórych terapiach).

Inne leki hormonalne

  • Antykoncepcja hormonalna / HRT (estrogeny, progestageny) – tłumią LH → możliwe braki szczytu i wyniki fałszywie ujemne.

Antybiotyki (specyficznie w testach 2-hormonowych)

  • Tetracykliny – Clearblue dla wersji „Advanced Digital” (mierzy LH + E3G) ostrzega, że tetracykliny mogą wpływać na wynik; dotyczy to przede wszystkim fazy „High Fertility”.

Suplementy

  • Biotyna (wysokie dawki, np. ≥5–10 mg/d) – znana z zaburzania niektórych immunotestów; dla pasków LH to ryzyko zależne od konstrukcji testu (część LFAs używa systemu biotyna-streptawidyna). Jeśli bierzesz wysokie dawki, rozważ przerwę 48–72 h przed testami.
  • Zioła/hormono-modulatory (np. niepokalanek – Vitex agnus-castus) – mogą zmieniać profil LH/FSH i przesuwać moment piku; dowody ograniczone, ale praktycznie bywa to mylące. (Brak twardych wytycznych – traktuj ostrożnie).
    Stany, które „udają” wpływ leków (ważne, choć to nie leki)

Ciąża / niedawna ciąża, PCOS, okołomenopauzalne wahania hormonów, choroby wątroby/nerek – mogą dawać przewlekłe lub nietypowe pozytywy/negatywy. Producenci testów wprost o tym informują.

Jak używać testów owulacyjnych?

  • Testuj o stałej porze (między 10 a 20) -LH rośnie w ciągu dnia dlatego to ważne.
  • Ogranicz płyny 2–3 godziny przed testem.
  • Gdy pasek zaczyna ciemnieć, testuj 2× dziennie (rano i po południu), by nie przegapić piku.
  • Korzystaj z aplikacji lub rób zdjęcia pasków – łatwiej porównać intensywność.
  •  Rozważ testy cyfrowe (mniej wątpliwości w odczycie).

Jak potwierdzić, że owulacja faktycznie była?

  • Temperatura ciała (BBT) – po owulacji rośnie o ok. 0,2–0,5°C.
  • Śluz szyjkowy – przed owulacją staje się przejrzysty, rozciągliwy (jak białko jajka).
  • Progesteron 7 dni po spodziewanej owulacji (z krwi) – medyczne potwierdzenie.
  • Przy pomocy USG dopochwowego – lekarz ginekolog może ocenić grubość i strukturę endometrium (błony śluzowej macicy) oraz  proces wzrostu i dojrzewania pęcherzyków jajnikowych (pęcherzyków Graafa)

Co oznacza pozytywny wynik testu owulacyjnego?

  • Większość domowych testów owulacyjnych wykrywa wzrost LH (hormonu luteinizującego). Pozytywny wynik oznacza, że owulacja wystąpi w ciągu 24–36 godzin. Test nie potwierdza, że owulacja na pewno się odbyła — mówi tylko, że jest bardzo blisko.
  • Gdy wynik jest negatyw, test należy powtórzyć kolejnego dnia.

Testy owulacyjne po poronieniu – częste pytania:

  1. Czy mogę zajść w ciążę w pierwszym cyklu po poronieniu?
    Tak, to możliwe — owulacja może wystąpić przed pierwszą miesiączką. Decyzję o próbach warto podjąć, gdy czujesz się fizycznie i emocjonalnie gotowa oraz po zaleceniach lekarza.
  2. Czy OPK (test owulacyjny) wykryje wczesną ciążę?
    Nie — to nie jest test ciążowy.
  3. Miałam pozytywne testy owulacyjne (OPK) kilka dni z rzędu — czy to normalne?
    To się zdarza. Część kobiet może mieć szerszy pik LH. Pamiętaj też, że wynik testu owulacyjnego może być zaburzony np. przy PCOS oraz niektórych lekach.
  4. Czy testy owulacyjne po poronieniu są wiarygodne?
    Niestety nie zawsze. Po poronieniu hormony mogą się zachowywać nieregularnie, a testy owulacyjne mierzą poziom hormonu luteinizującego (LH), który może wzrosnąć zarówno przed owulacją, jak i w cyklach bezowulacyjnych.

Skracanie szyjki macicy w ciąży – przyczyny, objawy, leczenie

U każdej kobiety ciężarnej przed porodem dochodzi do skracania szyjki macicy. Jest to fizjologiczny proces, dzięki któremu Twoje dziecko może przyjść na świat. Czasami jednak szyjka macicy u ciężarnej zaczyna skracać się zbyt wcześnie. Może to doprowadzić do wielu niebezpiecznych ciążowych komplikacji. Sprawdź, jakie są przyczyny skracania szyjki macicy w ciąży i jak możesz je rozpoznać!

Skracanie szyjki macicy w ciąży – co to za zjawisko?

Skracanie szyjki macicy to fizjologiczny proces, do którego dochodzi w ostatnich tygodniach ciąży. Szyjka zaczyna stopniowo skracać się i rozszerzać już na początku trzeciego trymestru. Ma to na celu przygotowanie organizmu kobiety do porodu. Dzięki temu możliwe jest otwarcie kanału rodnego, przez który niedługo przyjdzie na świat dziecko.

Przedwczesne skracanie szyjki macicy w ciąży – przyczyny

Niestety u niektórych ciężarnych szyjka macicy zaczyna skracać się przedwcześnie. Może być to bardzo groźna nieprawidłowość, która zagraża matce i jej dziecku. Skutkować może ona poronieniem, przedwczesnym odejściem wód płodowych oraz przedwczesnym porodem. Przedwczesne skracanie szyjki macicy jest rozpoznawane, jeśli ma ona mniej niż 25 mm przed 24 tygodniem ciąży.

Przedwczesne skracanie szyjki macicy w ciąży może mieć następujące przyczyny:

  • Zabiegi na szyjce macicy
  • Ciąża mnoga
  • Pęknięcie szyjki macicy w trakcie poprzedniego porodu
  • Wady rozwojowe w obrębie szyjki macicy lub samej macicy

Skracanie szyjki macicy w ciąży – objawy i diagnostyka

Skracanie szyjki macicy może wywołać takie objawy, jak ból w okolicy podbrzusza i kręgosłupa lędźwiowego oraz ucisk w okolicy krocza. Często jednak proces ten przebiega bezobjawowo, więc ciężarna nie jest w stanie samodzielnie zauważyć żadnych niepokojących oznak.

Przedwcześnie skracającą się szyjkę macicy lekarz najczęściej zauważa w trakcie wykonywania badania USG. Często nieprawidłowość ta jest także diagnozowana podczas standardowego badania ginekologicznego.

Skracanie szyjki macicy w ciąży

Skracanie szyjki macicy w ciąży – zalecenia

Po rozpoznaniu przedwcześnie skracającej się szyjki macicy kobieta powinna rozpocząć stosowanie progesteronu dopochwowo. Ma on zapobiec jej dalszemu skracaniu. Ciężarna powinna także być pod stałą obserwacją lekarza ginekologa, który będzie kontrolował, czy skracanie szyjki macicy postępuje. W niektórych przypadkach lekarz może zdecydować o założeniu szwu szyjkowego lub pessara położniczego (pierścienia wokół szyjki) w celu ustabilizowania szyjki macicy i jej wzmocnienia.

W trakcie przedwczesnego skracania szyjki macicy nie jest zalecany reżim łóżkowy. Kobieta nie musi leżeć w łóżku i wybitnie się oszczędzać, ale powinna ograniczyć aktywność fizyczną. Jej całkowite unikanie zalecane jest bardzo rzadko. Ciężarna musi także szczególnie pamiętać o prowadzeniu zdrowego stylu życia. Jej dieta powinna być zbilansowana i bogata w składniki odżywcze. Przyszła mama powinna także unikać sytuacji stresowych, wysypiać się

Skąpe miesiączki – przyczyny, diagnostyka, leczenie

O czym świadczy skąpy okres? Czy skąpy okres może być oznaką ciąży? Czy leczy się skąpy okres? Wiele pacjentek poszukuje odpowiedzi na te pytania. Ich miesiączki często trwają bardzo krótko i nie wymagają nawet założenia podpaski. Sprawdź, co może stać za skąpymi okresami i co warto zrobić, jeśli nas one dotyczą!

Skąpy okres – przyczyny

Skąpe miesiączki, czyli Hipomenorrhoea, najczęściej są następstwem zaburzeń hormonalnych. Pojawić mogą się one na skutek:

  • Pierwotnej niewydolności jajników
  • Hipoplazji jajników
  • Niedoboru hormonów na skutek niewydolności podwzgórza lub osi podwzgórze-przysadka
  • Zaburzeń owulacji, takich jak zespół policystycznych jajników (PCOS)
  • Zbyt wysokiego poziomu prolaktyny (hiperprolaktynemii)

Skąpe miesiączki mogą mieć także inne przyczyny. Wywoływać mogą je także takie schorzenia, jak choroba Leśniowskiego Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Są one także częstym skutkiem zaburzeń odżywiania np. anoreksji czy bulimii.

Każda kobieta powinna pamiętać, że cykl miesiączkowy jest bardzo kruchym i podatnym na zmiany mechanizmem. Skąpe miesiączki mogą więc pojawić się na skutek nagłego stresu, zmiany klimatu, przewlekłego zmęczenia czy intensywnego wysiłku fizycznego. Nie zawsze więc ich przyczyną jest choroba czy zaburzenie. Może być to także nasz styl życia.

Skąpa miesiączka a ciąża

Skąpą miesiączkę bardzo łatwo jest pomylić z krwawieniem implantacyjnym. Jest to niewielkie plamienie, które występuje kilkanaście dni po zapłodnieniu. Pojawia się ono na skutek zagnieżdżenia się zarodka w macicy, dzięki czemu będzie on mógł się dalej rozwijać. Skąpa miesiączka może być wiec oznaką ciąży.

Krwawienie implantacyjne najczęściej pojawia się w terminie spodziewanej miesiączki. Trwa ono maksymalnie trzy dni, jest pozbawione skrzepów i jest dużo mniej obfite niż standardowa miesiączka. Bardzo łatwo jest więc wziąć je za skąpy okres.

Skąpe miesiączki

Skąpa miesiączka – co zrobić?

Skąpa miesiączka nie zawsze jest powodem do niepokoju. Niektóre kobiety mają skąpy okres z natury i nie ma w tym nic złego. Problem pojawia się, jeśli obfitość naszych miesiączek się zmieniła i nagle z bardziej obfitych stały się one skąpe. Nie należy się oczywiście od razu obawiać. Jednak po trzech skąpych miesiączkach warto zgłosić się do specjalisty.

Diagnostyka skąpych miesiączek zawsze rozpoczyna się od rozmowy z ginekologiem. Zapyta on pacjentkę m.in. o długość i charakter jej cykli, objawy, które im towarzyszą, ewentualne ciąże i poronienia oraz styl życia. Ginekolog wykona także podstawowe badanie ginekologiczne oraz USG narządów rodnych kobiety. Lekarz zleci także pacjentce przeprowadzenie badań. Najczęściej są to następujące testy:

  • Prolaktyna
  • FSH
  • LH
  • Estrogeny
  • Progesteron
  • Andgrogeny
  • TSH

Lekarz może zalecić także wykonanie następujących badań, jeśli będzie to według niego zasadne. Na podstawie ich wyników ustali on, jaka przyczyna stoi za skąpymi miesiączkami. Zleci także pacjentce odpowiednie leczenie, które pomoże uporać się z problemem.

Witamina D3 w ciąży – dla­czego jest tak ważna?

Niedobór witaminy D3 może znacznie utrudnić proces starania się o dziecko. Witamina ta ma ogromny wpływ na płodność żeńską i męską. Niewłaściwe stężenie witaminy D3 w ciąży może również prowadzić do wielu powikłań np. osteoporozy czy cukrzycy ciążowej. Osoby planujące rodzicielstwo powinny więc zadbać o jej właściwe stężenie w organizmie.

witamina D3

Spis treści:

  1. Witamina D3 i jej wpływ na płodność kobiet
  2. Witamina D3 i jej wpływ na płodność mężczyzn
  3. Jakie są normy witaminy D3 w organizmie człowieka?
  4. Objawy niedoboru witaminy D3 w organizmie

Witamina D3 i jej wpływ na płodność kobiet

Witamina D3 oddziałuje na kobiecą gospodarkę hormonalną oraz przebieg cyklu miesiączkowego. Ma przez to ogromny wpływ na damską płodność. Jej odpowiednie stężenie we krwi pomaga w zajściu w ciążę, ponieważ działa na:

  • Gonadotropiny, czyli hormony wpływające na dojrzewanie komórek jajowych – witamina D3 znacząco wzmacnia ich działanie.
  • Endometrium, czyli błonę śluzową wewnątrz macicy – dzięki witaminie D3 zmniejsza się jej rozrost
  • Jajniki – witamina D3 spowalnia proces ich starzenia

Witamina D3 i jej wpływ na płodność mężczyzn

Witamina D3 wpływa także na męską płodność. Oddziałuje ona na jądra i plemniki, ponieważ są w nich zlokalizowane receptory dla witaminy D. Jej zbyt wysoki lub zbyt niski poziom może więc bardzo negatywnie oddziaływać na budowę, liczebność oraz ruchliwość plemników.

Niewłaściwy poziom witaminy D3 u mężczyzny może także uniemożliwić zarodkowi zagnieżdżenie się w macicy. Dzieje się tak, ponieważ jej niedobór może wywołać niestabilność plemników.

Przez nieodpowiednie stężenie witaminy D3 obniżyć może się również poziom testosteronu w organizmie oraz męskie libido.

Jakie są normy witaminy D3 w organizmie człowieka?

Prawidłowe stężenie witaminy D3 w organizmie dorosłego człowieka to 31-50 ng/ml. Niestety większość osób nie osiąga tego poziomu, ponieważ jej głównym źródłem są promienie słoneczne. Witaminę D3 znaleźć możemy również w tłustych rybach i nabiale. Sama dieta nie wystarczy jednak do utrzymania jej odpowiedniego stężenia.

Objawy niedoboru witaminy D3 w organizmie

Poniższe objawy mogą świadczyć o niedoborze witaminy D3:

  • Częste urazy kostne
  • Bóle mięśniowe
  • Pogorszony stan skóry
  • Problemy z gojeniem się ran
  • Próchnica
  • Częste zmęczenie
  • Problemy ze snem
  • Częste infekcje
  • Wypadanie włosów
  • Huśtawki nastroju

Po zauważeniu takich symptomów warto spróbować dostarczyć organizmowi witaminę D3. Można to zrobić poprzez krótkie wystawienie się na słońce. Wystar­czy 20 minut przebywania na słońcu z odsłoniętą twarzą, ramionami i nogami bez kremu z filtrem UV. O taką „kąpiel słoneczną” warto troszczyć się codziennie, a w miesiącach pozbawionych słońca (od września do marca) stosować suplementację.