Skąpe miesiączki – przyczyny, diagnostyka, leczenie

O czym świadczy skąpy okres? Czy skąpy okres może być oznaką ciąży? Czy leczy się skąpy okres? Wiele pacjentek poszukuje odpowiedzi na te pytania. Ich miesiączki często trwają bardzo krótko i nie wymagają nawet założenia podpaski. Sprawdź, co może stać za skąpymi okresami i co warto zrobić, jeśli nas one dotyczą!

Skąpy okres – przyczyny

Skąpe miesiączki, czyli Hipomenorrhoea, najczęściej są następstwem zaburzeń hormonalnych. Pojawić mogą się one na skutek:

  • Pierwotnej niewydolności jajników
  • Hipoplazji jajników
  • Niedoboru hormonów na skutek niewydolności podwzgórza lub osi podwzgórze-przysadka
  • Zaburzeń owulacji, takich jak zespół policystycznych jajników (PCOS)
  • Zbyt wysokiego poziomu prolaktyny (hiperprolaktynemii)

Skąpe miesiączki mogą mieć także inne przyczyny. Wywoływać mogą je także takie schorzenia, jak choroba Leśniowskiego Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Są one także częstym skutkiem zaburzeń odżywiania np. anoreksji czy bulimii.

Każda kobieta powinna pamiętać, że cykl miesiączkowy jest bardzo kruchym i podatnym na zmiany mechanizmem. Skąpe miesiączki mogą więc pojawić się na skutek nagłego stresu, zmiany klimatu, przewlekłego zmęczenia czy intensywnego wysiłku fizycznego. Nie zawsze więc ich przyczyną jest choroba czy zaburzenie. Może być to także nasz styl życia.

Skąpa miesiączka a ciąża

Skąpą miesiączkę bardzo łatwo jest pomylić z krwawieniem implantacyjnym. Jest to niewielkie plamienie, które występuje kilkanaście dni po zapłodnieniu. Pojawia się ono na skutek zagnieżdżenia się zarodka w macicy, dzięki czemu będzie on mógł się dalej rozwijać. Skąpa miesiączka może być wiec oznaką ciąży.

Krwawienie implantacyjne najczęściej pojawia się w terminie spodziewanej miesiączki. Trwa ono maksymalnie trzy dni, jest pozbawione skrzepów i jest dużo mniej obfite niż standardowa miesiączka. Bardzo łatwo jest więc wziąć je za skąpy okres.

Skąpe miesiączki

Skąpa miesiączka – co zrobić?

Skąpa miesiączka nie zawsze jest powodem do niepokoju. Niektóre kobiety mają skąpy okres z natury i nie ma w tym nic złego. Problem pojawia się, jeśli obfitość naszych miesiączek się zmieniła i nagle z bardziej obfitych stały się one skąpe. Nie należy się oczywiście od razu obawiać. Jednak po trzech skąpych miesiączkach warto zgłosić się do specjalisty.

Diagnostyka skąpych miesiączek zawsze rozpoczyna się od rozmowy z ginekologiem. Zapyta on pacjentkę m.in. o długość i charakter jej cykli, objawy, które im towarzyszą, ewentualne ciąże i poronienia oraz styl życia. Ginekolog wykona także podstawowe badanie ginekologiczne oraz USG narządów rodnych kobiety. Lekarz zleci także pacjentce przeprowadzenie badań. Najczęściej są to następujące testy:

  • Prolaktyna
  • FSH
  • LH
  • Estrogeny
  • Progesteron
  • Andgrogeny
  • TSH

Lekarz może zalecić także wykonanie następujących badań, jeśli będzie to według niego zasadne. Na podstawie ich wyników ustali on, jaka przyczyna stoi za skąpymi miesiączkami. Zleci także pacjentce odpowiednie leczenie, które pomoże uporać się z problemem.

Witamina D3 w ciąży – dla­czego jest tak ważna?

Niedobór witaminy D3 może znacznie utrudnić proces starania się o dziecko. Witamina ta ma ogromny wpływ na płodność żeńską i męską. Niewłaściwe stężenie witaminy D3 w ciąży może również prowadzić do wielu powikłań np. osteoporozy czy cukrzycy ciążowej. Osoby planujące rodzicielstwo powinny więc zadbać o jej właściwe stężenie w organizmie.

witamina D3

Spis treści:

  1. Witamina D3 i jej wpływ na płodność kobiet
  2. Witamina D3 i jej wpływ na płodność mężczyzn
  3. Jakie są normy witaminy D3 w organizmie człowieka?
  4. Objawy niedoboru witaminy D3 w organizmie

Witamina D3 i jej wpływ na płodność kobiet

Witamina D3 oddziałuje na kobiecą gospodarkę hormonalną oraz przebieg cyklu miesiączkowego. Ma przez to ogromny wpływ na damską płodność. Jej odpowiednie stężenie we krwi pomaga w zajściu w ciążę, ponieważ działa na:

  • Gonadotropiny, czyli hormony wpływające na dojrzewanie komórek jajowych – witamina D3 znacząco wzmacnia ich działanie.
  • Endometrium, czyli błonę śluzową wewnątrz macicy – dzięki witaminie D3 zmniejsza się jej rozrost
  • Jajniki – witamina D3 spowalnia proces ich starzenia

Witamina D3 i jej wpływ na płodność mężczyzn

Witamina D3 wpływa także na męską płodność. Oddziałuje ona na jądra i plemniki, ponieważ są w nich zlokalizowane receptory dla witaminy D. Jej zbyt wysoki lub zbyt niski poziom może więc bardzo negatywnie oddziaływać na budowę, liczebność oraz ruchliwość plemników.

Niewłaściwy poziom witaminy D3 u mężczyzny może także uniemożliwić zarodkowi zagnieżdżenie się w macicy. Dzieje się tak, ponieważ jej niedobór może wywołać niestabilność plemników.

Przez nieodpowiednie stężenie witaminy D3 obniżyć może się również poziom testosteronu w organizmie oraz męskie libido.

Jakie są normy witaminy D3 w organizmie człowieka?

Prawidłowe stężenie witaminy D3 w organizmie dorosłego człowieka to 31-50 ng/ml. Niestety większość osób nie osiąga tego poziomu, ponieważ jej głównym źródłem są promienie słoneczne. Witaminę D3 znaleźć możemy również w tłustych rybach i nabiale. Sama dieta nie wystarczy jednak do utrzymania jej odpowiedniego stężenia.

Objawy niedoboru witaminy D3 w organizmie

Poniższe objawy mogą świadczyć o niedoborze witaminy D3:

  • Częste urazy kostne
  • Bóle mięśniowe
  • Pogorszony stan skóry
  • Problemy z gojeniem się ran
  • Próchnica
  • Częste zmęczenie
  • Problemy ze snem
  • Częste infekcje
  • Wypadanie włosów
  • Huśtawki nastroju

Po zauważeniu takich symptomów warto spróbować dostarczyć organizmowi witaminę D3. Można to zrobić poprzez krótkie wystawienie się na słońce. Wystar­czy 20 minut przebywania na słońcu z odsłoniętą twarzą, ramionami i nogami bez kremu z filtrem UV. O taką „kąpiel słoneczną” warto troszczyć się codziennie, a w miesiącach pozbawionych słońca (od września do marca) stosować suplementację.

 

 

 

 

Trombofilia wrodzona a ciąża – co należy wiedzieć?

Trombofilia wrodzona jest genetycznie uwarunkowaną chorobą, w której występują skłonności do nadkrzepliwości – czyli tworzenia się zakrzepów żylnych i tętniczych. W ciąży może być szczególnie groźna, a nie leczona prowadzi najczęściej do poronień. Można ich uniknąć przeprowadzając szczegółową diagnostykę i włączając odpowiednie leczenie farmakologiczne. 

Trombofilia wrodzona a ciąża

Trombofilia wrodzona i zakrzepica – czy to to samo?
Mechanizm powstawania zakrzepicy u ciężarnych
Mutacja genu protrombiny i V-Leiden jako jednoznaczny element ryzyka
Trombofilia wrodzona – jak ją rozpoznać?
Opieka nad ciężarną z trombofilią
Jakie badania wykonać, aby rozpoznać trombofilię?

Trombofilia wrodzona i zakrzepica – czy to to samo?

Trombofilia jest zaliczana do czynników ryzyka wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej i objawia się najczęściej zakrzepicą żył głębokich kończyn dolnych. Zakrzepica rozpoznawana jest wówczas, gdy dochodzi do zamknięcia światła naczyń krwionośnych przez proces krzepnięcia krwi, co jednocześnie prowadzi do zmniejszonego dopływu krwi do poszczególnych narządów oraz z narządów do serca. Zakrzepica niesie za sobą ryzyko zgonu, ponieważ istnieje ryzyko oderwania się skrzepu od ściany naczynia krwionośnego, który może doprowadzić do zatoru płucnego.

Mechanizm powstawania zakrzepicy u ciężarnych

Na skutek działania hormonów, które w zasadzie mają za zadanie podtrzymywać ciążę, krew przyszłej mamy staje się gęstsza, bardziej kleista i łatwiej zachodzi w niej proces krzepnięcia. Taki proces biologiczny ma chronić matkę przed nadmierną utratą krwi w chwili porodu. Zmiany, które zachodzą w organizmie kobiety ciężarnej mają znaczny wpływ na rozwój zakrzepicy, a ryzyko jej wystąpienia zwiększa się zdecydowanie w momencie istnienia również czynników genetycznych predysponujących do wystąpienia trombofilii wrodzonej. Ciąża a trombofilia wrodzona to ważne powiązanie, które wymaga stałej kontroli lekarskiej i właściwego leczenia.

Mutacja genu protrombiny i V-Leiden jako jednoznaczny element ryzyka

Wystąpienie w badaniach genetycznych u kobiety mutacji heterozygotycznej lub homozygotycznej w genie protrombiny informuje o zaburzeniach procesu krzepnięcia krwi. Mutacja w tym genie negatywnie wpływa na łożysko i może przyczyniać się do występowania nawykowych poronień. Ryzyko poronienia u kobiet obciążonych genetycznie mutacją genu protrombiny jest dwukrotnie wyższe niż u ciężarnych, które owej mutacji nie mają. Do niepowodzeń położniczych przyczynia się także mutacja genu V-Leiden, która prowadzi do zakrzepicy na podłożu genetycznym.

Mutacje w genie MTHFR (C677T lub A1298C) związane są z zaburzonym mechanizmem przyswajania między innymi kwasu foliowego, co pomimo suplementacji może prowadzić do wystąpienia wad cewy nerwowej u dziecka.

Trombofilia wrodzona – jak ją rozpoznać?

Ból i obrzęk kończyn głównie dolnych, a także ich sinoczerwone zabarwienie mogą sugerować, że kobieta ma problemy z krzepliwością krwi i warto przeprowadzić badanie w celu wykrycia lub wykluczenia trombofilii. Warto pamiętać, że wczesna diagnostyka i właściwe leczenie mogą zwiększyć szanse na pozytywne zakończenie ciąży i urodzenie zdrowego dziecka.

Opieka nad ciężarną z trombofilią

Ciąża u kobiet z trombofilią lub u kobiet, u których wystąpiła zakrzepica jest szczególnym stanem zwiększonego ryzyka i wymaga konieczności częstszego wykonywania badań: USG, KTG, morfologii i pomiaru ciśnienia, a także USG dopplerowskiego płodu, które ocenia przepływy w krążeniu matczyno-łożyskowym.

Pacjentki całą ciążę przyjmują leki mające za zadanie rozrzedzenie krwi i zmniejszenie ryzyka tworzenia się zakrzepów.

Warto zwrócić uwagę na to, że kobietom z rozpoznaną trombofilią zaleca się porody siłami natury, gdyż rana po cięciu cesarskim może być dodatkowym czynnikiem ryzyka powstania skrzepu.

Jakie badania wykonać, aby rozpoznać trombofilię?

Podstawowym elementem diagnostyki jest badanie genetyczne w kierunku trombofilii wrodzonej, które warto wykonać jeszcze przed planami o macierzyństwie. Pozwoli to na pełne zaopiekowanie się ciężarną i uniknięcie niepowodzeń położniczych po włączeniu ewentualnego leczenia.

W badaniach laboratoryjnych o zakrzepicy może świadczyć znacznie podwyższony poziom D-dimerów, a także rozbieżności w parametrach krzepnięcia krwi.

USG dopplerowskie pomoże zlokalizować istniejące skrzepy we krwi pacjentki.