Blog

Jeśli to czytasz, być może właśnie usłyszałaś od lekarza, że ciąża przestała się rozwijać. Mogłaś nie mieć krwawienia ani bólu. Mogłaś nadal czuć się jak w ciąży. Dlatego taka wiadomość często przychodzi zupełnie niespodziewanie. Możesz teraz czuć smutek, złość, niedowierzanie albo kompletną pustkę. Możesz też mieć wiele pytań: Dlaczego tak się stało? Czy to moja wina? Co będzie dalej? Czy muszę mieć zabieg? Czy można sprawdzić przyczynę? W tym artykule spokojnie przeprowadzimy Cię przez najważniejsze informacje. Dowiesz się, czym jest poronienie zatrzymane, jak lekarz je potwierdza, jakie masz możliwości i o czym warto pamiętać jeszcze przed poronieniem lub zabiegiem.

Czym jest poronienie zatrzymane?

Poronienie zatrzymane oznacza, że dziecko przestało się rozwijać, ale organizm nie rozpoczął jeszcze poronienia. Lekarz może też użyć określenia „poronienie chybione”. Tkanki ciążowe nadal znajdują się w macicy, a jej szyjka pozostaje zamknięta. Z tego powodu możesz nie mieć krwawienia ani silnego bólu. Objawy ciąży również mogą utrzymywać się jeszcze przez pewien czas. O tym, że ciąża się zatrzymała, wiele kobiet dowiaduje się dopiero podczas badania USG [1].

Jak lekarz rozpoznaje poronienie zatrzymane?

Poronienie zatrzymane rozpoznaje się przede wszystkim podczas badania USG. Lekarz sprawdza między innymi wielkość pęcherzyka ciążowego i zarodka oraz to, czy widoczna jest czynność serca [1, 2].

O zatrzymaniu rozwoju ciąży może świadczyć sytuacja, w której:

• zarodek ma co najmniej 7 mm, ale nie widać czynności serca,
• pęcherzyk ciążowy ma co najmniej 25 mm, ale nie ma w nim zarodka – lekarze nazywają to pustym jajem płodowym,
• podczas kolejnych badań nie widać prawidłowego rozwoju ciąży.

Jeśli ciąża jest bardzo wczesna albo wynik USG nie daje pewnej odpowiedzi, lekarz zwykle zaleca ponowne badanie po 7–14 dniach. Ma to zapobiec zbyt wczesnemu rozpoznaniu poronienia [1–3]. Badanie beta-hCG może dostarczyć dodatkowych informacji, ale samo nie wystarcza do potwierdzenia poronienia zatrzymanego. Najważniejszy jest obraz USG [1]. Jeśli nadal masz wątpliwości, możesz poprosić o ponowne badanie albo drugą opinię.

Czy poronienie zatrzymane daje objawy?

Często nie daje żadnych wyraźnych sygnałów. Możesz nadal mieć objawy ciąży i nie wiedzieć, że jej rozwój się zatrzymał.

Czasami pojawiają się:

• brązowe plamienie lub niewielkie krwawienie,
• słaby, tępy ból w podbrzuszu,
• nagłe zmniejszenie nudności, tkliwości piersi lub zmęczenia,
• brak powiększania się macicy podczas wizyty kontrolnej,
• w późniejszej ciąży – brak odczuwanych wcześniej ruchów dziecka.

Pamiętaj, że samo ustąpienie nudności albo bólu piersi nie oznacza, że ciąża obumarła. Objawy ciąży mogą zmieniać się z dnia na dzień. Poronienie zatrzymane może potwierdzić wyłącznie lekarz na podstawie badania USG. Przeczytaj również: Objawy poronienia – jak rozpoznać?

Dlaczego dochodzi do poronienia zatrzymanego?

To jedno z pierwszych pytań, które pojawia się po takiej wiadomości: „Przecież wszystko było dobrze. Dlaczego dziecko nagle przestało się rozwijać?” Najczęściej przyczyna poronienia zatrzymanego nie leży w tym, co zrobiłaś albo czego nie zrobiłaś.

U wielu dzieci już podczas połączenia komórki jajowej i plemnika albo w czasie pierwszych podziałów zarodka powstaje przypadkowy błąd genetyczny. Można powiedzieć, że dziecko otrzymuje wtedy nieprawidłową „instrukcję rozwoju”. Może mieć za dużo albo za mało materiału genetycznego. Przez pewien czas ciąża może się rozwijać. W USG może być widoczny pęcherzyk, zarodek, a czasem również czynność serca. Jeśli jednak zmiana jest poważna, dalszy rozwój dziecka staje się niemożliwy i ciąża się zatrzymuje. Badania materiału z poronień zatrzymanych wykrywały takie zmiany u około dwóch na trzy badane ciąże – w dwóch badaniach było to 64,8% oraz 66,7% [4, 7]. Lekarze nazywają je nieprawidłowościami chromosomowymi. Mogą one polegać na przykład na obecności dodatkowego chromosomu, braku jednego chromosomu albo nieprawidłowej liczbie całych zestawów chromosomów [4, 7]. Ryzyko takich zmian rośnie z wiekiem komórek jajowych [4]. Nie oznacza to jednak, że młode kobiety ich nie doświadczają. Przypadkowy błąd może powstać w każdej ciąży.

Czy można zapobiec poronieniu zatrzymanemu?

Najczęściej – nie. Jeśli przyczyną była poważna zmiana genetyczna dziecka, nie miałaś możliwości zatrzymać tego procesu. Poronienie nie wydarzyło się dlatego, że:

• byłaś zestresowana,
• pracowałaś lub ćwiczyłaś,
• podniosłaś zakupy,
• odbyłaś stosunek,
• zjadłaś coś niewłaściwego,
• nie przyjęłaś jednej dawki witamin,
• zrobiłaś coś „nie tak”.

To nie była Twoja wina.

Czy można sprawdzić przyczynę poronienia zatrzymanego?

Tak. Po poronieniu zatrzymanym można zbadać materiał z tej konkretnej ciąży i sprawdzić DNA dziecka. To inne badanie niż badanie krwi u Ciebie lub partnera. Badanie materiału z poronienia sprawdza bezpośrednio tkanki pochodzące z ciąży. Dzięki temu może wykazać, czy u dziecka występowała zmiana chromosomowa, która mogła zatrzymać jego rozwój [5, 8]. Badania wykonane u rodziców nie odpowiedzą na to samo pytanie. Przypadkowa zmiana może wystąpić tylko u dziecka, mimo że wyniki genetyczne obojga rodziców są prawidłowe.

Co może dać Ci wynik badania po poronieniu zatrzymany?

Wynik może wskazać jeden z dwóch kierunków:

• Jeśli badanie wykryje zmianę genetyczną dziecka, możesz poznać prawdopodobną przyczynę zatrzymania ciąży. Taki wynik może też pomóc Ci zobaczyć, że strata nie wynikała z Twojego zachowania ani zaniedbania. Lekarz może na tej podstawie ocenić, czy potrzebne są jeszcze inne badania [5, 8].
• Jeśli badanie nie wykryje sprawdzanych zmian, również otrzymujesz ważną informację. Wtedy warto porozmawiać z lekarzem o innych możliwych przyczynach i ustalić dalszą diagnostykę [5].

W obu sytuacjach nie zaczynasz kolejnych kroków zupełnie „w ciemno”. Masz informację dotyczącą właśnie tej ciąży. Europejskie wytyczne ESHRE wskazują, że badanie genetyczne materiału z poronienia można rozważyć w celu wyjaśnienia przyczyny straty [5, 9]. Można je wykonać również po pierwszym poronieniu, jeśli chcesz sprawdzić, co mogło wydarzyć się w tej konkretnej ciąży.

Jak wygląda badania materiału po poronieniu zatrzymanym?

Badanie genetyczne materiału z poronienia możesz wykonać w laboratorium testDNA – partnerze Poronilam.pl. Jeśli zdecydujesz się na badanie, otrzymasz informacje potrzebne do zabezpieczenia próbki oraz przekazania jej do laboratorium. Poniżej pokazujemy, jak wygląda cały proces.

Jak zabezpieczyć materiał po poronieniu zatrzymanym do badania?

Materiał po poronieniu zatrzymanym można zabezpieczyć zarówno w szpitalu, jak i w domu. Sposób postępowania zależy od tego, gdzie rozpocznie się poronienie.

Jeśli jesteś przed zabiegiem lub podaniem leków w szpitalu

Powiedz lekarzowi lub położnej:

„Chcę zabezpieczyć i otrzymać materiał z poronienia do badania genetycznego. Proszę, aby nie umieszczać próbki w formalinie.”

Najlepiej zgłoś to jeszcze przed rozpoczęciem postępowania. Od 7 maja 2026 roku, jeśli pacjentka chce wykonać badania genetyczne, placówka powinna odpowiednio zabezpieczyć materiał z poronienia i go jej wydać [12, 13]. Warto zapytać laboratorium wykonujące badanie, jak dokładnie ma być zabezpieczona próbka. Materiał przeznaczony do badania genetycznego zwykle umieszcza się w jałowym pojemniku z solą fizjologiczną 0,9%, przechowuje w lodówce w temperaturze 4–8°C i nie zalewa formaliną.

Jeśli po rozpoznaniu poronienia zatrzymanego poronienie rozpocznie się w domu

Materiał możesz zabezpieczyć samodzielnie zgodnie z instrukcją laboratorium. Jeżeli wcześniej wiesz, że będziesz czekać na samoistne rozpoczęcie poronienia, możesz zamówić zestaw do zabezpieczenia próbki. Nie każda kobieta czuje się na siłach, aby zrobić to sama. Możesz poprosić o pomoc bliską osobę. W razie wątpliwości zadzwoń do laboratorium – konsultantka może powiedzieć Ci krok po kroku, co zrobić.

Pobierz instrukcję zabezpieczenia materiału z poronienia

Nie wiesz jeszcze, czy wykonasz badanie genetyczne materiału z poronienia?

Nie musisz decydować teraz. Możesz najpierw zadbać o prawidłowe zabezpieczenie materiału, a dopiero później spokojnie zdecydować, czy chcesz go zbadać. Badania krwi, hormonów albo badania genetyczne rodziców można wykonać za kilka tygodni lub miesięcy. Materiał z tej konkretnej ciąży jest dostępny tylko teraz. Zabezpieczenie próbki pozostawia Ci wybór. Jeśli nie zostanie ona zachowana, później nie będzie można wrócić do tej ciąży i sprawdzić DNA dziecka.

Co zrobić, jeśli materiału nie zabezpieczono?

To nie zawsze oznacza, że jest już za późno. Po zabiegu szpital zwykle przekazuje tkanki do badania histopatologicznego. Materiał może wtedy zostać zatopiony w specjalnym wosku i przechowywany w postaci bloczka parafinowego. W wielu przypadkach z takiego bloczka również można wykonać badanie genetyczne.

Laboratorium musi najpierw ocenić, czy w bloczku znajduje się odpowiednia tkanka oraz czy DNA pozwala na wykonanie analizy. Jeśli nie wiesz, gdzie znajduje się materiał, zapytaj szpital o wynik badania histopatologicznego i możliwość wypożyczenia bloczka. Pobierz: Wniosek o wypożyczenie bloczków parafinowych) 

Jak możemy Ci teraz pomóc?

Jakie mogą być inne przyczyny poronienia zatrzymanego?

Zmiany genetyczne dziecka są najczęstsze, ale nie są jedyną możliwą przyczyną poronienia. Rzadziej znaczenie mogą mieć [1, 5, 7]:

• problemy hormonalne, na przykład nieprawidłowa praca tarczycy lub źle kontrolowana cukrzyca,
• zaburzenia krzepnięcia  trombofilia wrodzona lub działania układu odpornościowego, na przykład zespół antyfosfolipidowy (APS),
• nieprawidłowości w budowie macicy, na przykład przegroda lub zrosty,
• zmiany genetyczne występujące u jednego z rodziców,
• niektóre infekcje,
• czynniki związane ze zdrowiem i stylem życia, między innymi palenie papierosów, alkohol lub otyłość.

Nie oznacza to, że po każdej stracie musisz od razu wykonać wszystkie dostępne badania. Jednocześnie nie musisz czekać na kolejne poronienie, jeśli chcesz rozpocząć diagnostykę już teraz. Zakres badań najlepiej ustalić z lekarzem na podstawie wyniku materiału z poronienia, Twojego zdrowia, wieku i historii ciąż.

Jak często dochodzi do poronienia zatrzymanego?

Poronienie jest częstsze, niż wiele osób przypuszcza. W Polsce każdego roku doświadcza go około 40 tysięcy kobiet [22]. Szacuje się, że mniej więcej jedna trzecia tych strat to poronienia zatrzymane [23]. Oznacza to, że podobną wiadomość słyszą każdego roku tysiące kobiet. Większość poronień zdarza się w pierwszych 12–13 tygodniach ciąży [1]. Ryzyko rośnie wraz z wiekiem kobiety, ponieważ z czasem częściej dochodzi do przypadkowych błędów w materiale genetycznym dziecka [1, 5].

Poronienie zatrzymane – co będzie się teraz działo? Czy musisz mieć zabieg?

Po potwierdzeniu poronienia zatrzymanego lekarz może omówić z Tobą trzy sposoby postępowania:

Jeśli nie ma nagłego zagrożenia dla zdrowia, możesz porozmawiać z lekarzem o zaletach i trudnościach każdej możliwości. Znaczenie mają tydzień ciąży, Twój stan zdrowia, wielkość pęcherzyka, wyniki badań i to, z czym sama czujesz się bezpieczniej [1, 3].

Zabieg może być potrzebny od razu, jeśli występuje bardzo obfite krwawienie, podejrzenie infekcji, pogorszenie stanu zdrowia albo jeśli wcześniejsze postępowanie nie zadziałało [1].

Jeśli masz grupę krwi Rh ujemną, zapytaj lekarza, czy w Twojej sytuacji powinnaś otrzymać immunoglobulinę anty-D [1].

Poronienie zatrzymane a łyżeczkowanie – jak wygląda zabieg?

Po rozpoznaniu poronienia zatrzymanego lekarz może zaproponować łyżeczkowanie. To potoczna nazwa zabiegu, podczas którego lekarz usuwa z macicy tkanki pozostałe po ciąży. Obecnie często stosuje się odsysanie, czyli aspirację próżniową. Zabieg wykonuje się zwykle w krótkim znieczuleniu ogólnym i trwa kilkanaście minut [1]. Po nim możesz odczuwać ból podobny do miesiączkowego i krwawić przez kilka dni.

Przed zabiegiem powiedz personelowi, że chcesz, aby część materiału została odpowiednio zabezpieczona do badania genetycznego. Poproś również o informację, co stanie się z pozostałą częścią próbki i czy trafi ona do badania histopatologicznego.

Po powrocie do domu obserwuj swój organizm. Jeśli krwawienie stanie się bardzo obfite, ból będzie silny lub narastający, pojawi się gorączka, omdlenie albo nieprzyjemny zapach wydzieliny, skontaktuj się z lekarzem lub jedź do szpitala [1].

Poronienie zatrzymane – jak przygotować się do szpitala?

Poronienie zatrzymane – jakie dokumenty powinien wydać Ci szpital i jakie masz prawa?

Po poronieniu zatrzymanym – niezależnie od tygodnia ciąży – przysługują Ci określone prawa. Od 6 sierpnia 2025 roku do skorzystania z urlopu macierzyńskiego i zasiłku pogrzebowego nie musisz ustalać płci dziecka ani rejestrować go w Urzędzie Stanu Cywilnego. Potrzebne jest zaświadczenie o martwym urodzeniu wystawione przez lekarza ginekologa lub położną na podstawie dokumentacji medycznej [18, 19].

O zaświadczenie o martwym urodzeniu warto poprosić jeszcze w szpitalu. Dokument może być potrzebny do uzyskania urlopu macierzyńskiego i zasiłku pogrzebowego. Pobierz wzór zaświadczenia o martwym urodzeniu

Czy po poronieniu zatrzymanym możesz otrzymać odszkodowanie?

Jeśli masz indywidualne lub grupowe ubezpieczenie na życie, sprawdź ogólne warunki ubezpieczenia, czyli OWU. Część polis przewiduje wypłatę świadczenia z powodu martwego urodzenia.

Sprawdź:

1. Czy w OWU znajduje się zapis „urodzenie martwego dziecka”, „martwe urodzenie” lub podobny.
2. Czy ubezpieczyciel wskazuje minimalny tydzień ciąży.
3. Jakich dokumentów wymaga do wypłaty świadczenia.
4. W jakim terminie trzeba zgłosić roszczenie.

Ubezpieczyciel może wymagać aktu urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu. Do dobrowolnej rejestracji dziecka w USC potrzebne jest ustalenie płci. Jeśli ciąża była bardzo wczesna i lekarz nie mógł określić płci, można ją sprawdzić w badaniu genetycznym materiału z poronienia. Warunki polis różnią się między firmami, dlatego zawsze sprawdź własne OWU albo zapytaj ubezpieczyciela.

Kiedy można zacząć starać się o kolejną ciążę po poronieniu zatrzymanym?

Po poronieniu zatrzymanym nie każda kobieta musi czekać kilka miesięcy z kolejnymi staraniami. Jeśli ciało się zregenerowało, a Ty czujesz się gotowa, porozmawiaj z lekarzem o bezpiecznym terminie powrotu do starań. Badania wskazują, że kolejna ciąża rozpoczęta w ciągu 6 miesięcy po poronieniu nie wiąże się z większym ryzykiem powikłań [14, 15]. Lekarz może jednak zalecić odczekanie w zależności od przebiegu poronienia, wykonanego zabiegu, infekcji, wyników badań albo Twojego stanu zdrowia.

Przed kolejnymi staraniami:

• zgłoś się na zaleconą kontrolę,
• zacznij przyjmować kwas foliowy [1],
• jeśli chorujesz przewlekle, omów z lekarzem leczenie przed ciążą,
• zaczekaj na wynik badania materiału z poronienia, jeśli został zlecony,
• daj sobie tyle czasu, ile potrzebujesz również pod względem emocjonalnym.

Po jednej stracie większość kobiet ma duże szanse na prawidłową kolejną ciążę [1, 5]. Jeśli chcesz szukać przyczyny już po pierwszym poronieniu, możesz to zrobić. Szczególnie ważna jest szersza diagnostyka, gdy straty się powtarzały, poronienie nastąpiło później albo wynik badania materiału nie wyjaśnił przyczyny [5, 7].

Umów badanie materiału po poronieniu zatrzymanym

Jeśli chcesz sprawdzić, czy przyczyną poronienia zatrzymanego była zmiana genetyczna dziecka, wybierz badanie i wypełnij poniższy formularz. Po wysłaniu zgłoszenia konsultantka laboratorium testDNA – partnera Poronilam.pl – skontaktuje się z Tobą. Potwierdzi wybrane badanie, odpowie na pytania oraz ustali, w jaki sposób przekażesz materiał do analizy. Nie musisz wiedzieć wszystkiego ani samodzielnie organizować kolejnych kroków. Jeśli próbka znajduje się jeszcze w szpitalu albo dysponujesz bloczkiem parafinowym, powiedz o tym konsultantce podczas rozmowy.

Po poronieniu masz prawo do pochowania dziecka, a po dopełnieniu formalności także do zasiłku pogrzebowego i urlopu macierzyńskiego. Wiele osób nie wie, jakie kroki podjąć i w jakiej kolejności. Warto wiedzieć, że nawet jeśli do poronienia doszło w domu, odpowiednio zabezpieczony materiał pozwala wykonać badania i spróbować ustalić przyczynę straty. Poniżej tłumaczymy dokładnie, co zrobić krok po kroku.

Co robić po poronieniu?

Część spraw możesz załatwić w swoim tempie, ale o niektórych decyduje się jeszcze w szpitalu. Dobrze więc wiedzieć, że masz prawo do trzech rzeczy:

• zabezpieczenia materiału do badań genetycznych (np. ustalenie płci lub przyczyny poronienia).
• pochówku dziecka (to Twoje prawo – nie obowiązek)
• świadczeń: zasiłku pogrzebowego i urlopu macierzyńskiego – 8 tygodni (56 dni).

Jeśli chcesz wykonać badania genetyczne lub pochować dziecko, poinformuj o tym personel szpitala – najlepiej jak najwcześniej. Zgodnie z aktualnym standardem opieki okołoporodowej na Twoje życzenie szpital ma obowiązek zabezpieczyć i wydać materiał z poronienia do badań genetycznych. Dzięki temu nawet po wczesnym poronieniu masz realny dostęp do diagnostyki.

Jaki materiał można zabezpieczyć do badań genetycznych dziecka po poronieniu? Najczęściej wykorzystuje się fragment kosmówki, fragment łożyska lub pępowinę (jeśli jest dostępna). Materiał zabezpiecza się w soli fizjologicznej i przekazuje do laboratorium. Jeśli próbka została już zatopiona w parafinie po badaniu histopatologicznym, możesz poprosić o wypożyczenie bloczka parafinowego – badanie genetyczne wciąż jest możliwe. 📌 Ważne: badania genetyczne po poronieniu nie są refundowane przez NFZ.

Jeśli poronienie nastąpiło w domu

• zabezpiecz tkanki w czystym, szczelnym pojemniku (np. na mocz), najlepiej zalane solą fizjologiczną,
• jak najszybciej udaj się do szpitala lub na SOR – to ważne także dla Twojego zdrowia, aby wykluczyć powikłania,
• poproś o dokumentację medyczną i przekaż materiał, jeśli chcesz wykonać badania genetyczne po poronieniu/

Dalej postępuj tak samo, jak w przypadku poronienia w szpitalu.

Chcesz uzyskać więcej informacji o badaniu materiału z poronienia? Porozmawiaj ze specjalistą testDNA

Konsultantka medyczna może Ci pomóc jeśli:

• chcesz sprawdzić, czy przyczyną poronienia mogła być wada genetyczna,
• chcesz dowiedzieć się jakie są dostępne opcje badania,
• jesteś przed zabiegiem i chcesz zapytać o możliwość przekazania materiału do analizy

+48 665 761 161

lub napisz maila biuro@testdna.pl

Masz pytania? Skontaktuj się z nami.

Pomożemy Ci zrozumieć, jakie mogą być kolejne kroki

Po poronieniu są dwie możliwe ścieżki. Wybór zależy od waszych potrzeb i decyzji.

• Ścieżka A: z rejestracją dziecka w USC

Rejestracja dziecka w USC nie jest obowiązkowa, ale dla wielu rodziców ma znaczenie symboliczne – pozwala formalnie uznać istnienie dziecka, nadać mu imię i otrzymać akt urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu. Podstawą jest  Karta Martwego Urodzenia wystawiona przez szpital, gdy znana jest płeć dziecka. Przy wczesnym poronieniu płeć można ustalić badaniem genetycznym materiału z poronienia.  WAŻNE: Akt urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu bywa też wymagany przy ubieganiu się o odszkodowanie z prywatnej polisy ubezpieczeniowej (np. z ubezpieczenia na życie lub grupowego).

• Ścieżka B: bez rejestracji w USC

Od 6 sierpnia 2025 r. rejestracja w USC nie jest konieczna, aby otrzymać urlop macierzyński i zasiłek pogrzebowy. Wystarczy zaświadczenie wystawione przez lekarza lub położną na podstawie dokumentacji medycznej. Na naszej stronie znajdziesz jego wzór do pobrania. [Wzór zaświadczenia o martwym urodzeniu]

⚠️ Uwaga: w dokumentach musi pojawić się określenie „martwe urodzenie”. Sformułowanie „poronienie” może skutkować odmową świadczeń.

Po poronieniu masz prawo pochować dziecko – niezależnie od tygodnia ciąży i od tego, czy dziecko zostało zarejestrowane w USC. To prawo przysługuje Wam zawsze. Dokumentem potrzebnym do pochówku jest karta zgonu, którą szpital wystawia na Wasz wniosek, dlatego powiedz personelowi, że chcesz pochować dziecko. Kartę zgonu (w części przeznaczonej dla administracji cmentarza) przekazuje się zarządcy cmentarza; przy dziecku martwo urodzonym nie jest wymagana adnotacja USC o zarejestrowaniu zgonu. Jeśli znacie płeć dziecka (lub ustalicie ją badaniem genetycznym) i chcecie zarejestrować dziecko w USC, szpital wystawia dodatkowo kartę martwego urodzenia, na jej podstawie USC sporządza akt urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu. Rejestracja jak i prawo pochówku jest Waszym prawem, nie obowiązkiem.

Po pochówku możesz złożyć w ZUS wniosek o zasiłek pogrzebowy po poronieniu – od 1 stycznia 2026 r. wynosi on 7000 zł. Do wniosku potrzebne są: dokument potwierdzający martwe urodzenie (akt z USC lub – od 6 sierpnia 2025 r. – zaświadczenie lekarza lub położnej) oraz dokumenty potwierdzające poniesione koszty pogrzebu.

Zobacz: Grób Dzieci Utraconych – lista

Po martwym urodzeniu przysługuje Ci urlop macierzyński w wymiarze 8 tygodni (56 dni), liczony od dnia poronienia (art. 180¹ Kodeksu pracy). Pracodawcy przedstawiasz akt urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu lub od 6 sierpnia 2025 r. – zaświadczenie wystawione przez lekarza lub położną. Oznacza to, że urlop możesz otrzymać także bez rejestracji dziecka w USC i bez ustalania płci. Wcześniej warto poprosić swojego lekarza o L4 aż do momentu załatwienia wszystkich formalności. Kiedy urlop zostanie przyznany – zastąpi on L4.

Jak ustalić przyczynę poronienia?

Jednym z badań, które najczęściej pozwalają ustalić przyczynę poronienia, jest badanie genetyczne materiału z poronienia. Sprawdza ono, czy do straty przyczyniła się wada genetyczna dziecka. Mówiąc najprościej: w momencie poczęcia czasem dochodzi do przypadkowego błędu przy podziale komórek i dziecko otrzymuje np. jedną kopię chromosomu za dużo lub za mało. Taki błąd powstaje losowo i nie ma związku z niczym, co zrobili rodzice. To jedna z najczęstszych przyczyn wczesnych strat ciąży. Ten sam mechanizm odpowiada m.in. za zespół Downa (trisomia 21), zespół Edwardsa (trisomia 18) czy zespół Patau (trisomia 13). U kobiet przed 35. rokiem życia nieprawidłowości chromosomowe dziecka odpowiadają za około połowę poronień, a po 40. roku życia — nawet za trzy na cztery. Badanie genetyczne materiału z poronienia pozwala sprawdzić, czy właśnie taka nieprawidłowość była przyczyną straty. Dla wielu rodziców wynik daje odpowiedź na pytanie „dlaczego?”, zamiast pozostawiać ich z domysłami.

Na tej samej próbce można również ustalić płeć dziecka, jeśli jest potrzebna do formalności lub ma dla Was znaczenie osobiste. O tym, jak wygląda badanie, kiedy można je wykonać i co daje jego wynik, przeczytasz w osobnym artykule: [Badanie genetyczne dziecka po poronieniu]. Nie musisz podejmować decyzji o badaniu od razu – wrażliwe na czas jest tylko zabezpieczenie materiału (Krok 1) i przekazanie go do laboratorium w odpowiednim czasie. Zakres badania możesz ustalić później, po rozmowie z laboratorium lub lekarzem.

Checklista: Co zrobić po poronieniu – krok po kroku

Możesz zapisać lub wydrukować tę listę, aby mieć pewność, że niczego nie pominiesz.

Jeśli poronienie nastąpiło w szpitalu:

• Powiedz personelowi, że chcesz zabezpieczyć materiał do badań genetycznych.
• Zdecyduj, czy chcesz pochować dziecko (indywidualnie lub symbolicznie).
• Poproś o kartę martwego urodzenia (jeśli znana jest płeć) lub kartę zgonu.
• Poproś lekarza lub położną o zaświadczenie z określeniem „martwe urodzenie” (do urlopu i zasiłku) – albo zdecyduj o rejestracji dziecka w USC.
• Skontaktuj się z laboratorium genetycznym, jeśli planujesz badania.
• Poproś lekarza o L4 do czasu załatwienia formalności.
• Złóż u pracodawcy wniosek o urlop macierzyński – 8 tygodni (56 dni).
• Po pochówku złóż w ZUS wniosek o zasiłek pogrzebowy.

Jeśli poronienie nastąpiło w domu:

• Zabezpiecz materiał w czystym, szczelnym pojemniku, najlepiej w soli fizjologicznej (nie w formalinie).
• Jak najszybciej udaj się do szpitala lub na SOR.
• Poproś o dokumentację medyczną.
• Przekaż materiał do badań genetycznych, jeśli chcesz je wykonać.

Zobacz też:

• Nowe zasady opieki dla kobiet po poronieniu
• Urlop macierzyński po poronieniu
• Zasiłek pogrzebowy po poronieniu
• Kolejna ciąża po poronieniu
• Pomoc po poronieniu
• Poronienia samoistne

FAQ – najczęstsze pytania o postępowanie po poronieniu – krok po kroku

Źródła

• Ustawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 576).
• Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1118, z późn. zm.).
• Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania
  (Dz.U. 2014 poz. 177, z późn. zm.).
• Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jednolity: Dz.U. 2014 poz. 1502, z późn. zm.).
• Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
  (Dz.U. 1999 nr 60 poz. 636, z późn. zm.).
• Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Nowe zasady składania dokumentów do zasiłku macierzyńskiego i zasiłku pogrzebowego w przypadku, gdy dziecko urodzi się martwe, obowiązujące od 6 sierpnia 2025 r.
• Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 lipca 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz.U. z 2025 r. poz. 968).
• Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 lipca 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zakresu informacji o okolicznościach mających wpływ na prawo do zasiłków z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa lub ich wysokość oraz dokumentów niezbędnych do przyznania i wypłaty zasiłków (Dz.U. z 2025 r. poz. 969).
• Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), komunikat: „Wyższy zasiłek pogrzebowy od 1 stycznia 2026 r.”