Blog

Czy wady anatomiczne mogą być przyczyną poronienia?

Opublikowany przez
Odpowiedz

ikonka lek.med. Zbigniew Cierpisz Konsultacja merytoryczna: 

lek. med. Zbigniew Cierpisz, specjalista ginekolog-położnik, klinika Demeter..

Tak – wady anatomiczne układu rozrodczego kobiety mogą zwiększać ryzyko poronienia, zwłaszcza jeśli utrudniają prawidłowe zagnieżdżenie się zarodka lub rozwój ciąży.

Po utracie ciąży w niektórych sytuacjach warto rozważyć badania obrazowe macicy i jajowodów, takie jak USG narządu rodnego, histeroskopia (HSC) czy histerosalpingografia (HSG). Pozwalają one wykryć m.in. mięśniaki, wady budowy macicy lub zrosty wewnątrzmaciczne, które mogą mieć znaczenie dla kolejnej ciąży.

budowa anatomiczna narządów - wady, badania, co po poronieniu

Kiedy i po co wykonuje się USG narządu rodnego po poronieniu?

USG dopochwowe jest podstawowym badaniem anatomicznym po poronieniu, ponieważ pozwala ocenić budowę macicy i jajników oraz wykryć nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na przebieg ciąży.

Badanie polega na wprowadzeniu przez pochwę głowicy USG i umożliwia ocenę m.in.:

  • kształtu, wielkości i położenia macicy,
  • budowy jajników,
  • szyjki macicy,
  • ewentualnych zmian w obrębie jamy macicy.

USG dopochwowe może ujawnić m.in. wady anatomiczne macicy, mięśniaki, zrosty, polipy, cysty oraz cechy niewydolności szyjki macicy. Na jego podstawie lekarz decyduje, czy potrzebna jest dalsza, bardziej szczegółowa diagnostyka.

Kiedy wykonuje się histeroskopię (HSC) macicy po poronieniu?

Histeroskopia (HSC) jest wykonywana wtedy, gdy po USG potrzebna jest dokładniejsza ocena wnętrza macicy, zwłaszcza przy podejrzeniu wad anatomicznych lub zmian w endometrium.

Badanie polega na obejrzeniu jamy macicy od środka za pomocą cienkiego instrumentu z kamerą. Dzięki temu lekarz może dokładnie ocenić stan ścian macicy i wykryć nieprawidłowości, które nie zawsze są widoczne w USG.

Histeroskopia pozwala wykryć m.in.:

  • polipy,
  • zrosty wewnątrzmaciczne,
  • drobne guzki i torbiele,
  • nieprawidłowości endometrium.

W trakcie badania możliwe jest także pobranie niewielkich wycinków do dalszej analizy, jeśli lekarz uzna to za konieczne.

Kiedy wykonuje się badanie HSG macicy i jajowodów po poronieniu?

Histerosalpingografia (HSG) jest wykonywana wtedy, gdy trzeba ocenić budowę macicy oraz drożność jajowodów, zwłaszcza jeśli wcześniejsze badania nie wyjaśniły przyczyny poronienia lub występują trudności z zajściem w kolejną ciążę.

Badanie polega na podaniu kontrastu do jamy macicy i wykonaniu zdjęć rentgenowskich, co pozwala ocenić kształt macicy oraz drożność jajowodów.

HSG może ujawnić m.in.:

  • wady budowy macicy,
  • zrosty w obrębie macicy lub jajowodów,
  • nieprawidłowe zmiany, takie jak polipy, guzy czy torbiele.

Badanie wykonuje się po wcześniejszym USG oraz po wykluczeniu infekcji intymnych.

FAQ – anatomiczne badania po poronieniach

1. Czy wady anatomiczne często są przyczyną poronienia?

Nie są najczęstszą przyczyną poronienia, ale mogą odgrywać istotną rolę, zwłaszcza przy poronieniach nawracających lub problemach z donoszeniem ciąży. Dlatego w wybranych sytuacjach warto je wykluczyć.

2. Czy po jednym poronieniu trzeba wykonywać badania anatomiczne?

Zazwyczaj nie jest to konieczne po pojedynczym poronieniu. Badania anatomiczne rozważa się częściej po poronieniach nawracających, przy nieprawidłowościach w USG lub problemach z zajściem w kolejną ciążę.

3. Od którego badania anatomicznego zwykle się zaczyna?

Najczęściej pierwszym badaniem jest USG dopochwowe. Dopiero na jego podstawie lekarz decyduje, czy potrzebne są bardziej szczegółowe badania, takie jak histeroskopia (HSC) lub HSG.

4. Czy histeroskopia jest wykonywana u każdej kobiety po poronieniu?

Nie. Histeroskopia jest badaniem pogłębionym i wykonuje się ją wtedy, gdy istnieje podejrzenie zmian w jamie macicy lub gdy USG nie daje jednoznacznych odpowiedzi.

5. Czy badanie HSG wykonuje się tylko po poronieniach?

Nie. HSG wykonuje się także w diagnostyce niepłodności, szczególnie gdy istotna jest ocena drożności jajowodów lub budowy macicy.

6. Czy wykrycie wady anatomicznej przekreśla szanse na kolejną ciążę?

Nie. Wiele wad anatomicznych można skutecznie leczyć lub korygować, co zwiększa szanse na prawidłowy przebieg kolejnej ciąży. Decyzję o dalszym postępowaniu zawsze podejmuje lekarz.

7. Czy badania anatomiczne są bolesne?

Większość kobiet odczuwa jedynie dyskomfort. Rodzaj i intensywność odczuć zależą od badania oraz indywidualnej wrażliwości pacjentki. Lekarz zawsze informuje, czego można się spodziewać.

Zobacz też:

 

Badanie komórek NK – na czym polega i kiedy warto wykonać?

Opublikowany przez
20

Komórki NK są naturalnym elementem układu odpornościowego i pełnią ważną rolę w ochronie organizmu. W niektórych sytuacjach ich liczba lub aktywność może jednak odbiegać od normy, co bywa brane pod uwagę w diagnostyce poronień nawracających oraz niepowodzeń leczenia niepłodności, w tym in vitro.

Badanie komórek NK pozwala ocenić jeden z elementów odpowiedzi immunologicznej organizmu. Nie jest ono samodzielnym testem rozstrzygającym, ale może dostarczyć istotnych informacji w szerszej diagnostyce immunologicznej. W tym artykule wyjaśniam, czym są komórki NK, na czym polega ich badanie, kiedy warto je wykonać i jak się do niego przygotować.

Badanie komórek NK – na czym polega i kiedy warto wykonać?

Czym są komórki NK?

Komórki NK (ang. natural killer cells) są jednym z rodzajów komórek układu odpornościowego i należą do grupy limfocytów. Ich podstawową rolą jest rozpoznawanie i eliminowanie komórek zmienionych chorobowo, takich jak komórki zakażone wirusami czy komórki nowotworowe.

W ciąży komórki NK pełnią szczególną rolę, ponieważ biorą udział w procesach związanych z implantacją zarodka i rozwojem łożyska. Ich obecność jest więc naturalna i potrzebna. Znaczenie kliniczne ma dopiero sytuacja, w której liczba lub aktywność komórek NK odbiega od normy.

Podwyższony poziom komórek NK nie zawsze oznacza problem i nie jest samodzielną przyczyną poronień. Wynik badania zawsze należy interpretować w szerszym kontekście – z uwzględnieniem fazy cyklu, aktualnego stanu zdrowia oraz innych wyników badań immunologicznych.

Na czym polega badanie komórek NK?

Badanie komórek NK polega na analizie próbki krwi pobranej z żyły. Jest to badanie laboratoryjne, które pozwala ocenić liczbę i charakterystykę wybranych komórek układu odpornościowego należących do populacji limfocytów.

W laboratorium do próbki krwi dodawane są fluorescencyjnie znakowane przeciwciała, które umożliwiają identyfikację poszczególnych subpopulacji limfocytów. Dzięki temu możliwe jest określenie udziału komórek NK wśród innych komórek układu odpornościowego.

W badaniu komórek NK najczęściej analizuje się subpopulacje limfocytów oznaczane jako CD3– oraz CD56/CD16+. Wynik badania pozwala ocenić, czy liczba komórek NK mieści się w przyjętych zakresach referencyjnych.

Kiedy wykonać badanie komórek NK?

Badanie komórek NK najczęściej wykonuje się jako element szerszej diagnostyki immunologicznej, w ramach badania immunofenotypu limfocytów. Taki zakres pozwala uzyskać pełniejszy obraz funkcjonowania układu odpornościowego, zamiast oceniać pojedynczy parametr w oderwaniu od całości.

Samodzielne oznaczenie komórek NK bywa wykonywane u kobiet, u których we wcześniejszym badaniu immunofenotypu stwierdzono podwyższony ich odsetek lub gdy konieczna jest ocena skuteczności prowadzonego leczenia immunologicznego.

Badanie immunofenotypu, obejmujące ocenę komórek NK, warto rozważyć u kobiet:

  • po poronieniach, w tym poronieniach nawracających,
  • doświadczających trudności z zajściem w ciążę,
  • po niepowodzeniach procedury in vitro.

Poczytaj więcej: Badanie immunofenotypu – na czym polega i kiedy warto wykonać?

Jak przygotować się do badania komórek NK?

Aby wynik badania komórek NK był wiarygodny, istotne jest odpowiednie przygotowanie oraz wykonanie badania w właściwym momencie. Na wynik mogą wpływać m.in. faza cyklu miesiączkowego, niedawne infekcje oraz stosowane leki.

Przed wykonaniem badania komórek NK warto pamiętać o kilku zasadach:

  • jeśli badanie wykonywane jest w związku z poronieniami lub niepowodzeniami in vitro, zaleca się zgłoszenie się na badanie w drugiej fazie cyklu miesiączkowego,
  • należy posiadać aktualny wynik morfologii krwi obwodowej, wykonanej maksymalnie do 7 dni przed badaniem (często można ją wykonać bezpośrednio przed oznaczeniem NK),
  • w przypadku przebytej niedawno infekcji z gorączką badanie warto wykonać około 4 tygodnie po ustąpieniu objawów,
  • jeśli przyjmowane były silne leki sterydowe lub antybiotyki, badanie zaleca się wykonać około 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.

W dniu pobrania krwi warto być wypoczętą, odpowiednio nawodnioną i – jeśli wykonywana jest jednocześnie morfologia – zgłosić się na badanie na czczo.

FAQ – najczęstsze pytania o badanie komórek NK

1. Czy badanie komórek NK wykonuje się po każdym poronieniu?

Nie. Badanie komórek NK najczęściej jest elementem szerszej diagnostyki immunologicznej, szczególnie po poronieniach nawracających lub niepowodzeniach leczenia niepłodności. Nie wykonuje się go rutynowo po każdej stracie ciąży.

2. Czy podwyższony poziom komórek NK zawsze oznacza problem?

Nie. Podwyższony poziom komórek NK nie zawsze ma znaczenie kliniczne. Wynik badania powinien być interpretowany w kontekście fazy cyklu, stanu zdrowia oraz innych badań immunologicznych.

3. Czy badanie komórek NK wystarczy do rozpoznania przyczyny poronień?

Nie. Badanie komórek NK jest jednym z elementów diagnostyki i nie pozwala samodzielnie ustalić przyczyny poronień. Najczęściej interpretuje się je razem z wynikami immunofenotypu oraz innymi badaniami.

4. Czy badanie komórek NK wymaga bycia na czczo?

Samo badanie komórek NK nie zawsze wymaga bycia na czczo, jednak jeśli jednocześnie wykonywana jest morfologia krwi, zaleca się zgłoszenie się na badanie na czczo.

5. Czy infekcja może wpłynąć na wynik badania NK?

Tak. Przebyta niedawno infekcja, szczególnie z gorączką, może wpłynąć na wynik badania. Dlatego zaleca się wykonanie badania kilka tygodni po całkowitym ustąpieniu objawów.

6. Kto powinien interpretować wynik badania komórek NK?

Wynik badania komórek NK powinien być interpretowany przez lekarza prowadzącego diagnostykę poronień lub niepłodności, najlepiej z doświadczeniem w immunologii rozrodu.

Czy infekcje intymne mogą prowadzić do poronienia?

Opublikowany przez
3

Tak – niektóre infekcje intymne mogą zwiększać ryzyko poronienia, szczególnie jeśli nie zostaną odpowiednio wcześnie rozpoznane i leczone. Dzieje się tak dlatego, że zakażenie może wywoływać stan zapalny i zaburzać warunki niezbędne do prawidłowego rozwoju ciąży.

W czasie ciąży i po poronieniu każda infekcja intymna powinna być traktowana poważnie. W dalszej części wyjaśniam, jakie infekcje mogą mieć znaczenie, jakie objawy powinny Cię zaniepokoić i co sprzyja ich nawrotom.

infekcje intymne czy mogą prowadzić do poronienia?

Jakie infekcje intymne mogą być niebezpieczne w ciąży i jakie objawy powinny Cię zaniepokoić?

Niektóre infekcje intymne w ciąży mogą mieć znaczenie dla jej przebiegu, zwłaszcza jeśli są nieleczone lub długo nierozpoznane. Zmiany hormonalne w ciąży sprzyjają zaburzeniom naturalnej flory bakteryjnej i obniżeniu odporności miejscowej.

Do najczęstszych infekcji intymnych należą:

  • Bakteryjne zakażenie pochwy – zwykle objawia się wodnistą, szarą wydzieliną i nieprzyjemnym zapachem; część zakażeń (np. chlamydia) może przebiegać bezobjawowo.
  • Grzybicze zakażenie pochwy i sromu – może powodować upławy, świąd, pieczenie i zaczerwienienie okolic intymnych.
  • Zakażenie wirusem opryszczki – objawia się bolesnymi pęcherzykami i owrzodzeniami w okolicy narządów płciowych.
  • Rzęsistkowica – wywołuje obfite, pieniste upławy o nieprzyjemnym zapachu oraz ból podczas oddawania moczu.

Każda z tych infekcji wymaga konsultacji lekarskiej, szczególnie w ciąży lub po poronieniu.

Co sprzyja infekcjom intymnym w ciąży?

Infekcjom intymnym w ciąży sprzyjają przede wszystkim zmiany hormonalne oraz fizjologiczne osłabienie odporności, które wpływają na naturalną florę bakteryjną pochwy.

Ryzyko infekcji może dodatkowo zwiększać:

  • przewlekły stres i przemęczenie,
  • stosowanie antybiotyków,
  • nieprawidłowa higiena intymna,
  • częste zmiany partnerów seksualnych,
  • korzystanie z publicznych toalet,
  • korzystanie z saun i solariów bez ochrony okolic intymnych,
  • dieta bogata w cukry.

Na nawracające infekcje intymne bardziej narażone są również kobiety chorujące na cukrzycę. Palenie papierosów także sprzyja zaburzeniom flory bakteryjnej, choć w ciąży jest czynnikiem, którego należy całkowicie unikać z wielu innych powodów zdrowotnych.

Jak zmniejszyć ryzyko infekcji intymnych w ciąży?

Najważniejszym elementem profilaktyki infekcji intymnych jest szybkie leczenie każdej infekcji, która się pojawi, pod kontrolą lekarza. Dopiero po jej wyleczeniu warto skupić się na ograniczaniu ryzyka nawrotów.

Pomocne mogą być m.in.:

  • stosowanie łagodnych preparatów do higieny intymnej, dopasowanych do fizjologicznego pH,
  • podmywanie się w kierunku od sromu do odbytu,
  • unikanie kontaktów seksualnych bez zabezpieczenia (poza stałym partnerem),
  • noszenie przewiewnej, bawełnianej bielizny,
  • unikanie perfumowanych wkładek i chusteczek do higieny intymnej,
  • ograniczanie obcisłych ubrań,
  • dbanie o dietę z umiarkowaną ilością cukrów.

Takie działania nie zastępują leczenia, ale mogą pomóc zmniejszyć ryzyko nawrotów infekcji, szczególnie w ciąży lub po poronieniu.

FAQ – infekcje intymne a poronienie

1. Czy infekcja intymna może być przyczyną poronienia?

Tak, niektóre infekcje intymne mogą zwiększać ryzyko poronienia, szczególnie jeśli są nieleczone lub długo nierozpoznane. Nie oznacza to jednak, że każda infekcja prowadzi do straty ciąży.

2. Czy infekcja intymna zawsze daje objawy?

Nie. Część infekcji, np. bakteryjnych, może przebiegać bezobjawowo. Dlatego nawet przy braku dolegliwości warto zgłaszać lekarzowi wszelkie wątpliwości w ciąży.

3. Czy infekcja intymna we wczesnej ciąży jest szczególnie groźna?

Wczesna ciąża jest okresem bardzo wrażliwym, dlatego każda infekcja w tym czasie powinna być skonsultowana z lekarzem. Wczesne rozpoznanie i leczenie zwykle zmniejsza ryzyko powikłań.

4. Czy po poronieniu warto sprawdzić, czy nie było infekcji?

W niektórych przypadkach tak, zwłaszcza jeśli poronienie nie miało jednoznacznej przyczyny lub infekcje intymne nawracają. Decyzję o badaniach zawsze podejmuje lekarz.

5. Czy nawracające infekcje mogą utrudniać kolejną ciążę?

Nawracające infekcje mogą świadczyć o zaburzeniu równowagi flory bakteryjnej lub innych problemach zdrowotnych, które warto zdiagnozować przed kolejnymi staraniami o ciążę.

6. Czy infekcjom intymnym w ciąży da się całkowicie zapobiec?

Nie zawsze. Zmiany hormonalne w ciąży sprzyjają infekcjom, ale szybkie reagowanie na objawy i odpowiednia profilaktyka mogą zmniejszyć ryzyko ich nawrotów.

Tarczyca a ciąża – skąd biorą się problemy z zajściem w ciążę i poronienia?

Opublikowany przez
Odpowiedz

Choroby tarczycy mogą utrudniać zajście w ciążę i zwiększać ryzyko powikłań, w tym poronienia – szczególnie wtedy, gdy gospodarka hormonalna nie jest wyrównana. Jeśli planujesz ciążę, jesteś w ciąży albo masz za sobą stratę, informacje o pracy tarczycy mogą być bardzo ważne.

W wielu przypadkach wczesne rozpoznanie nieprawidłowości i odpowiednie leczenie pozwalają bezpiecznie przejść przez ciążę i zwiększyć szanse na urodzenie dziecka. W tym artykule wyjaśniam, jak choroby tarczycy wpływają na ciążę, dlaczego mogą mieć związek z poronieniem oraz co zrobić wtedy, gdy mimo leczenia lub prawidłowych wyników hormonów trudności nadal się pojawiają.

tarczyca a ciąża, wpływ na poczęcie, utrzymanie, poronienia

Czym jest tarczyca i dlaczego ma znaczenie w ciąży?

Tarczyca to niewielki gruczoł, który waży około 15–30 gramów, ale ma ogromne znaczenie dla funkcjonowania całego organizmu. Produkuje hormony odpowiedzialne m.in. za metabolizm, pracę serca, układ nerwowy oraz gospodarkę hormonalną.

W kontekście ciąży hormony tarczycy odgrywają szczególną rolę, ponieważ wpływają nie tylko na zdrowie kobiety, ale także na prawidłowy rozwój ciąży od jej najwcześniejszych etapów. Dlatego nawet niewielkie zaburzenia pracy tarczycy mogą mieć znaczenie przy planowaniu ciąży, w jej trakcie, a czasem także po jej utracie.

Jak choroby tarczycy wpływają na ciążę?

Choroby tarczycy mogą wpływać na ciążę na różnych etapach – od trudności z zajściem w ciążę, przez zaburzenia jej przebiegu, aż po zwiększone ryzyko powikłań, w tym poronienia. Dzieje się tak dlatego, że hormony tarczycy są niezbędne do prawidłowej regulacji gospodarki hormonalnej kobiety oraz rozwoju płodu, szczególnie na wczesnym etapie ciąży.

Zarówno nadczynność, jak i niedoczynność tarczycy, a także zapalenie tarczycy, mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia kobiety i dziecka, jeśli nie są odpowiednio rozpoznane i leczone. Dlatego badanie tarczycy jest istotne nie tylko w trakcie ciąży, ale również na etapie jej planowania.

Choć tarczyca jest niewielkim gruczołem zlokalizowanym w okolicy szyi i do jej prawidłowej pracy niezbędny jest m.in. jod, jej wpływ na przebieg ciąży i rozwój dziecka jest znacznie większy, niż może się wydawać.

Jak choroba Hashimoto wpływa na płodność i zajście w ciążę?

Choroba Hashimoto może wpływać na płodność i utrudniać zajście w ciążę. Dzieje się tak, ponieważ przewlekłe zapalenie tarczycy prowadzi do zaburzeń pracy tego gruczołu, a w konsekwencji do rozregulowania gospodarki hormonalnej całego organizmu.

U kobiet z Hashimoto mogą pojawiać się zaburzenia cyklu miesiączkowego oraz owulacji, a brak regularnej owulacji może bezpośrednio utrudniać poczęcie. Znaczenie ma również nieprawidłowa aktywność układu odpornościowego, która towarzyszy chorobie autoimmunologicznej.

Badania pokazują, że zwiększona częstość problemów z zajściem w ciążę oraz poronień dotyczy nie tylko kobiet z objawową niedoczynnością tarczycy, ale także tych, u których stwierdza się podwyższone miano przeciwciał aTPO – nawet wtedy, gdy poziomy hormonów tarczycy mieszczą się w normie.

Jaki jest związek między chorobą Hashimoto a poronieniem?

U kobiet chorujących na Hashimoto częściej obserwuje się trudności z utrzymaniem ciąży, w tym zwiększone ryzyko poronienia. Związek ten wynika przede wszystkim z autoimmunologicznego charakteru choroby – układ odpornościowy produkuje przeciwciała przeciwko tarczycy, co może prowadzić do jej niedoczynności i zaburzeń równowagi hormonalnej.

Nieprawidłowa praca tarczycy może wpływać na rozwój ciąży już od jej wczesnych etapów, zaburzając rozwój płodu i zwiększając ryzyko powikłań, takich jak poronienie czy przedwczesny poród.

Coraz częściej zwraca się również uwagę na współwystępowanie Hashimoto z innymi chorobami autoimmunologicznymi, w tym z celiakią. Nieleczona celiakia może prowadzić do zaburzeń wchłaniania i niedoborów ważnych składników odżywczych, takich jak kwas foliowy, żelazo, selen czy cynk, co dodatkowo zwiększa ryzyko problemów z utrzymaniem ciąży.

Zaburzenia wchłaniania i przewlekły stan zapalny mogą wpływać także na cykl miesiączkowy i owulację, co pośrednio pogarsza płodność i może utrudniać donoszenie ciąży.

Jakie badania tarczycy warto wykonać przed i w trakcie ciąży?

Przy chorobach tarczycy mogą pojawiać się trudności z zajściem w ciążę oraz problemy z jej utrzymaniem, dlatego badania oceniające pracę tarczycy są ważnym elementem diagnostyki zarówno na etapie planowania ciąży, jak i w jej trakcie. Pozwalają one wykryć nieprawidłowości i w razie potrzeby wdrożyć leczenie, które zwiększa szanse na prawidłowy przebieg ciąży.

Podstawowe badania hormonów tarczycy obejmują:

  • TSH (tyreotropinę) – hormon produkowany przez przysadkę mózgową, który reguluje pracę tarczycy,
  • FT3 (trijodotyroninę) i FT4 (tyroksynę) – hormony wytwarzane przez tarczycę.

TSH jest najczęściej pierwszym badaniem wykonywanym w diagnostyce tarczycy, ponieważ jego nieprawidłowy poziom może wskazywać na zaburzenia pracy tego gruczołu nawet wtedy, gdy stężenia FT3 i FT4 mieszczą się jeszcze w normie.

tarczyca a ciąża, wpływ na poczęcie, utrzymanie, poronienia

Warto pamiętać, że poziom TSH zmienia się stosunkowo wolno, co może utrudniać ocenę szybkich zmian w leczeniu. Na wynik badania mogą wpływać także niektóre suplementy, w tym biotyna, dlatego przed wykonaniem badań warto poinformować lekarza o przyjmowanych preparatach.

Niski poziom TSH najczęściej sugeruje nadczynność tarczycy, czyli nadmierną produkcję hormonów, natomiast wysoki poziom TSH może świadczyć o niedoczynności tarczycy, czyli zbyt małej ich produkcji. Ostatecznej interpretacji wyników zawsze dokonuje lekarz, najczęściej endokrynolog, który decyduje o dalszym postępowaniu.

FAQ – najczęstsze pytania o tarczycę, Hashimoto i ciążę

1. Czy choroby tarczycy mogą być przyczyną poronienia?

Tak. Zarówno niedoczynność, jak i nadczynność tarczycy oraz choroby autoimmunologiczne, takie jak Hashimoto, mogą zwiększać ryzyko poronienia, szczególnie jeśli nie są rozpoznane lub leczone. Zaburzenia hormonalne mogą wpływać na rozwój ciąży już na bardzo wczesnym etapie.

2. Czy można zajść w ciążę przy Hashimoto?

Tak. Wiele kobiet z chorobą Hashimoto zachodzi w ciążę i ją donosi. Kluczowe znaczenie ma odpowiednia kontrola choroby, regularne badania oraz leczenie prowadzone pod opieką lekarza. Sama diagnoza Hashimoto nie przekreśla szans na ciążę.

3. Czy prawidłowe TSH wyklucza problemy z ciążą?

Nie. Choć TSH jest podstawowym badaniem tarczycy, u części kobiet problemy z płodnością lub poronienia mogą występować mimo prawidłowych poziomów hormonów. Znaczenie mogą mieć m.in. przeciwciała tarczycowe (np. aTPO) oraz choroby współistniejące.

4. Jakie badania tarczycy warto wykonać przed ciążą?

Najczęściej zaleca się oznaczenie TSH oraz hormonów FT3 i FT4. Zakres badań zawsze powinien być dobrany indywidualnie przez lekarza, szczególnie jeśli wcześniej występowały problemy z zajściem w ciążę lub jej utrzymaniem.

5. Czy suplementy mogą wpływać na wyniki badań tarczycy?

Tak. Niektóre suplementy, zwłaszcza zawierające biotynę, mogą zafałszowywać wyniki badań hormonalnych. Przed wykonaniem badań warto poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.

6. Czy Hashimoto często współwystępuje z innymi chorobami?

Tak. Hashimoto jest chorobą autoimmunologiczną i może współwystępować z innymi schorzeniami tego typu, m.in. z celiakią. W takich przypadkach ryzyko niedoborów i problemów z ciążą może być większe.

7. Czy po poronieniu warto zbadać tarczycę?

Tak. Jeśli doszło do poronienia, badania tarczycy mogą być jednym z elementów dalszej diagnostyki, zwłaszcza gdy wcześniej nie były wykonywane lub gdy występowały objawy sugerujące zaburzenia hormonalne.

8. Czy leczenie chorób tarczycy w ciąży jest bezpieczne?

Leczenie chorób tarczycy w ciąży jest możliwe i często konieczne. Odpowiednio dobrana terapia pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań i powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą lekarza.

Źródła:

Pacjent.gov.pl – Choroby tarczycy – https://pacjent.gov.pl/choroby/tarczyca

Pacjent.gov.pl – Choroba Hashimoto – https://pacjent.gov.pl/choroby/hashimoto

NFZ – Leczenie specjalistyczne (endokrynolog) – https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/leczenie/leczenie-specjalistyczne/

Polskie Towarzystwo Endokrynologiczne – https://www.ptendo.org.pl

Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Celiakia – https://www.pzh.gov.pl/choroby/celiakia/

Ten artykuł jest chroniony prawami autorskimi. Niedopuszczalne jest zwielokrotnianie, modyfikowanie, publiczne odtwarzanie i / lub udostępnianie Serwisu, jego części, materiałów w nim zamieszczonych i / lub ich części, za wyjątkiem przypadków wskazanych w obowiązujących w tym zakresie przepisach prawa.