Za poronienie uważa się przedwczesne zakończenie ciąży do 22. tygodnia, natomiast za martwe urodzenie – po 22. tygodniu. Bez względu na to, do której sytuacji doszło, kobieta ma prawo do pochowania dziecka, rejestracji w USC, przejścia na urlop macierzyński (8 tygodni) oraz ubiegania się o zasiłek pogrzebowy.
Poronienia samoistne to poronienia, które polegają na wydaleniu jaja płodowego poza organizm matki. Dochodzi do nich z przyczyn naturalnych, a więc bez ingerencji ze strony personelu medycznego.
Poronienie samoistne to zakończenie ciąży przed 22. tygodniem z przyczyn naturalnych. Jeśli straciłaś ciążę, możesz szukać odpowiedzi, dlaczego do tego doszło i czy można było temu zapobiec. Wiele przyczyn poronienia nie jest widocznych w zwykłym badaniu lub USG, dlatego warto omówić z lekarzem badania laboratoryjne i genetyczne. Poniżej wyjaśniamy prostym językiem, jakie są objawy, przyczyny i etapy poronienia samoistnego oraz co możesz zrobić po stracie.
Poronieniem samoistnym nazywa się utratę ciąży z przyczyn naturalnych. Jest to jednak termin bardzo szeroki i mało precyzyjny. Za przyczynę naturalną uznaje się brak czynnika dodatkowego, który ewidentnie powoduje poronienie, nawet w przypadku prawidłowo rozwijającej się ciąży. Bardzo często poronienie samoistne jest niemożliwe do zatrzymania, ponieważ organizm kobiety sam wykrywa nieprawidłowo rozwinięty zarodek czy możliwe kłopoty z donoszeniem ciąży.
Objawy poronienia samoistnego mogą być różne. Czasem są wyraźne, a czasem prawie niezauważalne. Najczęściej pojawiają się:
Krwawienie w ciąży nie zawsze oznacza poronienie. Może mieć też inne przyczyny. Ale zawsze warto skontaktować się z lekarzem, szczególnie jeśli krwawieniu towarzyszy ból, osłabienie albo zawroty głowy.
Nie zawsze. Poronienie samoistne może przebiegać bez wyraźnych objawów, szczególnie na bardzo wczesnym etapie ciąży. Tak bywa przy poronieniu zatrzymanym, ciąża przestaje się rozwijać, ale organizm jeszcze jej nie wydala. Kobieta może nie mieć bólu ani krwawienia, a test ciążowy przez pewien czas nadal może wychodzić dodatni. O stracie często dowiaduje się dopiero podczas badania USG.
Nie czekaj, jeśli objawy są silne albo niepokojące. Pilnie skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala, jeśli masz:
Takie objawy mogą występować przy poronieniu, ale też przy innych stanach wymagających szybkiej pomocy, np. ciąży pozamacicznej lub infekcji.
Możesz też pobrać poradnik o poronieniu w szpitalu. Znajdziesz w nim proste wyjaśnienie, czego możesz się spodziewać, o co warto zapytać personel i jakie prawa przysługują Ci po stracie. To może pomóc Ci lepiej przygotować się do rozmowy z lekarzem i poczuć większy spokój w trudnym momencie.
Poronienie samoistne nie zawsze przebiega w ten sam sposób. Wiele zależy od tygodnia ciąży. Im bardziej zaawansowana ciąża, tym krwawienie i skurcze mogą być silniejsze. Lekarz może opisać poronienie na kilku etapach.
| Etap poronienie samoistnego | Co oznacza? |
| Poronienie zaczynające się/ | Pojawiają się pierwsze skurcze macicy. Może wystąpić niewielkie krwawienie lub plamienie. Na tym etapie skontaktuj się z lekarzem, żeby sprawdzić, co dzieje się z ciążą. |
| Poronienie w toku | Skurcze są mocniejsze, a krwawienie zwykle bardziej obfite. Organizm zaczyna wydalać ciążę. Ból może pojawiać się falami, podobnie jak przy bardzo silnej miesiączce. W takiej sytuacji zgłoś się do lekarza lub szpitala. |
| Poronienie kompletne | Macica oczyściła się całkowicie i nie ma potrzeby dalszego opróżniania jej z tkanek po ciąży. Zwykle wymaga to potwierdzenia przez lekarza, najczęściej w badaniu USG. |
| Poronienie niekompletne | W macicy pozostały jeszcze tkanki po ciąży. Może utrzymywać się krwawienie lub ból. Lekarz może zalecić obserwację, leki pomagające macicy się oczyścić albo zabieg. |
| Poronienie zatrzymane | Ciąża przestała się rozwijać, ale organizm jeszcze jej nie wydalił. Często nie ma krwawienia ani bólu. Diagnoza zwykle pojawia się podczas USG, a lekarz omawia dalsze postępowanie. |
Jeśli lekarz używa trudnych nazw, masz prawo zapytać: „Co to dokładnie oznacza w mojej sytuacji?” i „Jakie mam teraz możliwości?”.
Poronienia samoistnego nie da się pewnie rozpoznać wyłącznie po objawach. Plamienie, krwawienie, ból podbrzusza lub skurcze mogą być sygnałem, że dzieje się coś niepokojącego, ale nie zawsze oznaczają utratę ciąży. Dlatego przy takich objawach trzeba skontaktować się z ginekologiem.Lekarz zwykle zaczyna od rozmowy i badania. Pyta o tydzień ciąży, objawy, wcześniejsze ciąże, choroby i przyjmowane leki. Następnie może wykonać USG oraz zlecić badania krwi.
W diagnostyce poronienia wykorzystuje się najczęściej:
Nie zawsze da się wszystko ustalić podczas jednej wizyty. Czasem lekarz musi powtórzyć USG albo badanie beta-hCG, żeby bezpiecznie ocenić sytuację.
Bo nie musisz być z tym sama. W zamkniętej grupie wsparcia po poronieniu spotkasz kobiety, które przeszły przez podobną stratę. To miejsce, w którym możesz odezwać się bez obawy o ocenę. Możesz opowiedzieć swoją historię, zadać pytanie, podzielić się lękiem albo nadzieją. A jeśli dziś nie masz siły się tym dzielić – to w porządku. Możesz po prostu być i czytać. Czasem to wystarczy, by poczuć, że nie jesteś sama.
Zobacz jak wygląda nasza grupa wsparcia.
W krótkim filmie pokazujemy, czym jest społeczność kobiet po stracie ciąży i dlaczego dla wielu z nich obecność w grupie staje się pierwszym krokiem do poczucia, że nie są z tym same.
Przyczyn poronień może być wiele: od nieprawidłowości genetycznych zarodka, przez zaburzenia hormonalne i infekcje, po choroby przewlekłe, nieprawidłowości w budowie macicy czy zaburzenia krzepnięcia. To zrozumiałe, że po stracie chcesz wiedzieć, dlaczego do niej doszło. Badania nie zawsze dają pełną odpowiedź, ale mogą pomóc wskazać możliwą przyczynę poronienia i zaplanować dalsze kroki.
Wśród takich badań mogą znaleźć się m.in.:
Badania genetyczne po poronieniu wykonuje się z materiału po poronieniu, czyli tkanek po ciąży. Dlatego jeśli chcesz sprawdzić możliwą przyczynę straty, warto jak najszybciej poprosić lekarza lub personel szpitala o zabezpieczenie materiału do badania.
Takie badanie może pomóc w trzech obszarach.
Jeśli chcesz wykonać badanie genetyczne materiału po poronieniu, ważne jest jego prawidłowe zabezpieczenie. Jeśli jesteś w szpitalu, zapytaj personel, czy materiał może zostać przekazany do badania. Jeśli do poronienia doszło w domu, skontaktuj się możliwie szybko z lekarzem lub laboratorium i zapytaj, jak zabezpieczyć próbkę do badania…
Specjalista może pomóc Ci, jeśli: Masz pytania? Skontaktuj się z nami. Pomożemy Ci zrozumieć,
jakie mogą być kolejne krokiMasz pytania o zabezpieczenie materiału z poronienia? Porozmawiaj ze specjalistą testDNA
+48 665 761 161lub napisz maila biuro@testdna.pl
Aktualizacja: 06 lipca 2021 r.
Poniżej zebraliśmy odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące poronienia. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej skontaktuj się z nami telefonicznie, e-mailem i na anonimowym, bezpłatnym czacie.
