Archiwum kategorii: Poronienie

Łyżeczkowanie czy tabletka poronna?
Tabletki poronne w przypadku ciąży obumarłej.
Jak wygląda zabieg łyżeczkowania?
Łyżeczkowanie — o czym warto pamiętać?
Dlaczego ważne są dalsze badania?
Jak można poznać przyczynę poronienia?

Łyżeczkowanie czy tabletka poronna?

Czy wybór metody jest dowolny?
Nie zawsze. Decyzja o zastosowaniu tabletek poronnych lub łyżeczkowania zależy od kilku czynników, m.in.:
– tygodnia ciąży,
– obrazu w USG (czy doszło do częściowego oczyszczenia),
– stanu zdrowia kobiety (np. obfite krwawienie, infekcja),
– przebiegu poronienia (samoistne, zatrzymane).

Tabletki poronne częściej stosuje się we wczesnej ciąży i wtedy, gdy nie ma przeciwwskazań medycznych.
Łyżeczkowanie bywa konieczne, gdy poronienie nie postępuje, występują powikłania lub gdy po farmakologicznym poronieniu nie doszło do pełnego oczyszczenia macicy.

Ostateczną decyzję zawsze podejmuje lekarz, biorąc pod uwagę bezpieczeństwo pacjentki.

Bardzo często do poronienia dochodzi na początkowym etapie ciąży. Jeżeli w trakcie badania ultrasonograficznego lekarz stwierdzi brak akcji serca płodu lub jego obumarcie, pacjentka otrzymuje skierowanie na zabieg łyżeczkowania lub czeka na samoistne poronienie. Jaka jest różnica i o czym warto szczególnie pamiętać w tej sytuacji?

Tabletki poronne w przypadku ciąży obumarłej.

Tabletki poronne zazwyczaj są dopochwowe lub podaje się je pod język. Mają one na celu samoistne oczyszczenie organizmu przez skurcze macicy. Towarzyszy temu ból i krwawienie. Zazwyczaj kobieta pozostaje wtedy w domu, nie musi udawać się do szpitala. W takiej sytuacji warto zabezpieczyć powstałą podczas poronienia kosmówkę (jasne niteczki), aby skorzystać z praw, jakie przysługują rodzicom i móc wykonać dalsze badanie w laboratorium genetycznym, które pozwoli poznać przyczynę poronienia. W tym czasie kobieta powinna stosować podpaskę. Wszystko, co zostanie wydalone, należy umieścić w pojemniczku wykorzystywanym na mocz i zalane solą fizjologiczną. Po ustaniu krwawienia z pobranym wcześniej materiałem do badań, warto udać się do szpitala w celu sprawdzenia, czy aby na pewno pacjentka dokładnie się oczyściła. Zapobiega to komplikacjom takim jak np. stany zapalne. Niekiedy potrzebny jest dodatkowy zabieg łyżeczkowania.

Jak wygląda zabieg łyżeczkowania?

Zabieg łyżeczkowania jest bezbolesny i trwa około 10 – 15 minut. W tym czasie pacjentka przebywa w krótkim znieczuleniu ogólnym. W trakcie zabiegu lekarz ma za zadanie oczyścić błonę śluzową kanału szyjki macicy. Kilka dni po łyżeczkowaniu możliwe jest krwawienie. Aby wykluczyć powikłania, po 2 tygodniach należy zgłosić się na kontrolę. Kobieta powinna również prowadzić oszczędny tryb życia.

Łyżeczkowanie – o czym warto pamiętać?

Jeżeli przed zabiegiem rodzice wiedzą, że chcą przeprowadzić dalsze badania to powinni zgłosić ten fakt personelowi medycznemu, który będzie mógł zabezpieczyć materiał do badań. Dzięki dalszej diagnostyce można poznać płeć płodu lub przyczynę poronienia.

Dlaczego ważne są dalsze badania?

Prawa po poronieniu, z jakich mogą skorzystać rodzice:

– prawo do zasiłku pogrzebowego,

– prawo do odszkodowania z dodatkowego ubezpieczenia,

– prawo do skróconego urlopu macierzyńskiego,

– prawo do pochówku.

Możliwość skorzystania z tych praw (oprócz pochówku) przysługuje po rejestracji dziecka w Urzędzie Stanu Cywilnego. Odbywa się to na podstawie Karty Martwego Urodzenia, która jest wydawana przez szpital na podstawie płci płodu. Jeżeli ciąża była zbyt wczesna (przed 16 tygodniem), przez co lekarz nie mógł stwierdzić płci organoleptycznie, konieczne będzie wykonanie badań, które pozwolą dopiąć niezbędne formalności.

Jak można poznać przyczynę poronienia?

Aby poznać przyczynę poronienia niezbędne będzie wykonanie badania chorób genetycznych płodu. Polega ono na sprawdzeniu, czy ciąża była obciążona jedna z najczęstszych chorób, które mogły mieć wpływ na obumarcie płodu. Przyczyna szukana jest w chromosomach: X, Y, 13, 15, 16, 18, 21, 22. Materiał, jaki powinien zostać przekazany do badania to kosmówka, zabezpieczony kawałek pępowiny lub bloczek parafinowy.

Obumarcie płodu jest sytuacją, w której sporo dorosłych zastanawia się, dlaczego to się przytrafiło właśnie u nich. Szczęśliwi przyszli rodzice ostatecznie nie są w stanie doczekać się potomstwa, gdyż następuje śmierć płodu jeszcze przed porodem (naturalnym bądź tzw. cesarskim cięciem). Istnieje również określenie „wewnątrzmacicznego obumarcia płodu”, którym określa się śmierć płodu w drugiej połowie ciąży, gdy organizm jest już wystarczająco rozwinięty. Najczęstszym pytaniem, jakie pojawia się w momencie określenia zgonu płodu, jest to, co spowodowało, że taka sytuacja miała miejsce. 

Jakie są objawy obumarcia płodu?
Jakie są przyczyny obumarcia płodu?
Co należy zrobić po stwierdzeniu obumarcia płodu?

Jakie są objawy obumarcia płodu?

Najczęstszym objawem obumarcia płodu w przypadku wczesnego etapu ciąży jest występujące krwawienie oraz (nie zawsze pojawiają się razem) zanik objawów ciążowych. Zazwyczaj informacja o śmierci płodu przekazywana jest przez lekarza ginekologa pacjentkom w trakcie kontrolnego badania USG (około 8-10 tydzień ciąży). W dalszych etapach rozwoju płodu należy monitorować odczuwalne ruchy płodu w brzuchu. Jeśli pojawia się zanik odczuwania jakichkolwiek ruchów ze strony płodu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem celem weryfikacji zaistniałej sytuacji. Lekarz w trakcie badania może określić, że nastąpiło obumarcie płodu, w momencie gdy przy badaniu nie jest możliwe wsłuchanie się w czynności serca płodu, nie można zbadać czynności serca płodu podczas badania USG oraz pojawiają się specyficzne objawy przy diagnostyce obrazowej (takie jak objaw Spaldinga, objaw aureoli bądź nadmierne zgięcie kręgosłupa).

Jakie są przyczyny obumarcia płodu?

Najczęstszą przyczyną obumarcia płodu są wady genetyczne, zwane inaczej aberracjami chromosomowymi. Sytuacja taka pojawia się w 60-80% przypadków. Mimo tego, że jest to najczęstsza przyczyna, zawsze warto się upewnić. Dlatego też rodzice po otrzymaniu informacji o śmierci płodu, powinni poprosić personel medyczny o zabezpieczenie tkanek, celem przekazania ich do badań genetycznych. Oprócz opisanej wyżej przyczyny mogą również pojawić się inne kwestie takie jak nieleczone choroby tarczycy, źle kontrolowana cukrzyca, wady wrodzone macicy, zmiany w macicy (np. polipy), zrosty wewnątrzmaciczne, niewydolność cieśniowo-szyjkowa, zakażenia (takie jak Rubella, CMV bądź HSV) czy stosowanie używek w postaci nikotyny, alkoholu lub narkotyków.

Co należy zrobić po stwierdzeniu obumarcia płodu?

Po stwierdzeniu problemów z funkcjonowaniem płodu pacjentka jest od razu wysyłana do szpitala celem zrobienia kontrolnych badań. Po zrobieniu badania USG przez lekarza uzna on czy będzie możliwość poronienia naturalnego, czy jednak konieczne będą lekarstwa wywołujące. W ostateczności podejmie decyzję nad zabiegiem łyżeczkowania. Jak wspominaliśmy wcześniej – jeśli pacjentka chce znać przyczynę poronienia, powinna zgłosić zabezpieczenie tkanek jeszcze przed zastosowaniem lekarskim leków na poronienie.

Po zaistniałej sytuacji, kobiecie wciąż przysługują pewne prawa, nawet po poronieniu. Wśród nich znajduje się skrócony urlop macierzyński (56 dni), możliwość pochówku (nie jest to obowiązek), zasiłek pogrzebowy w wysokości 7000 zł (po całej ceremonii), odszkodowanie z polisy ubezpieczeniowej. Aby skorzystać z tych możliwości, do każdej z nich konieczne jest otrzymanie Aktu Urodzenia z Urzędu Stanu Cywilnego. By go otrzymać, szpital po określeniu płci płodu wystawia dokument zwany Kartą Martwego Urodzenia, z którym należy kierować się do urzędu.

Poronienie zagrażające nie jest jeszcze utratą ciąży. To stan, w którym ryzyko poronienia jest wysokie, jednak wcale nie musi do niego dojść. Objawy to przede wszystkim plamienie lub krwawienie i delikatne skurcze. Co jeszcze powinnaś wiedzieć?

Czytaj dalej →

Wczesne poronienie to utrata ciąży do 12. tygodnia jej trwania. Jest najczęstszą formą poronienia i dotyczy wielu kobiet, również wtedy, gdy ciąża nie została jeszcze oficjalnie potwierdzona. Zdarza się, że bywa mylone ze spóźnioną lub silniejszą miesiączką. W tym artykule wyjaśniam, czym jest wczesne poronienie, jakie objawy mogą się pojawić, z czego wynika i co zrobić dalej – krok po kroku.

Czytaj dalej →

Strata nienarodzonego dziecka to dramat, który co roku przeżywa około 40 tysięcy Polek. Wielka trauma i ból jaki towarzyszy kobiecie po stracie oczekiwanego dziecka jest nie do opisania. Psychiczne zmęczenie i wewnętrzny niepokój powodują, że niedoszła mama po poronieniu obawia się, że skoro straciła jedno dziecko, nigdy nie uda jej się mieć zdrowego potomstwa. To jednak nieprawda! Pamiętajcie, mamy które straciły ciąże w większości przypadków nie mają problemów z następną ciążą! Poronienie to często nieszczęśliwy błąd natury, który nie musi oznaczać końca marzeń o dzieciach.

Dlaczego poroniłam?

Dlaczego poroniłam? Ponieważ poronienie jest tak samo wpisane w ludzką naturę jak poród. Na co dzień nie zdajemy sobie sprawy z tego jak wiele osób spotkała taka tragedia. Liczba czterdziestu tysięcy poronień rocznie przeraża. Według statystyk 20% wszystkich potwierdzonych ciąż kończy się przedwcześnie. Dlatego, każda ciężarna powinna liczyć się z zagrożeniem utraty dziecka. Ważne, żebyśmy wiedzieli, że w większości przypadków nie da się nic zrobić, by ciąża miała szczęśliwe zakończenie.

Badanie przyczyn poronienia

Poznanie przyczyny poronienia, może pomóc przezwyciężyć traumę związaną z tym wydarzeniem. Dzięki zaawansowanej medycynie, odpowiedź na pytanie „dlaczego?” można uzyskać bardzo szybko. Badania przyczyn poronienia stały się maksymalnie precyzyjne i dostępne. Dodatkowo odpowiednie badania pozwolą ustalić rokowowania na powodzenie następnej ciąży. 70% przypadków poronienia spowodowanych jest wadliwym materiałem genetycznym, a utrzymanie takiej ciąży jest prawie niemożliwe. Nawet jeżeli się uda, to dziecko urodzi się z poważnymi wadami. Aby ustalić przyczyny poronienia należy przeprowadzić odpowiednie badania genetyczne. Najbardziej skutecznym i dającym najwięcej odpowiedzi jest badanie genetyczne poronionego płodu. Po poznaniu wyników, genetyk będzie mógł z dużą  dokładnością, powiedzieć wam co dalej. Przeczytaj bezpłatny poradnik o badaniach DNA po poronieniu [PDF]

Ciąża po poronieniu

Ciało kobiety po przedwczesnej stracie dziecka gotowe jest na kolejną ciąże już przy następnej owulacji. Zazwyczaj pojawia się w okresie od 2 do 8 tygodni po poronieniu. Czas ten uzależniony jest od tygodnia ciąży, w którym doszło do tragedii. Jednak w opinii lekarzy, to o wiele za wcześnie, aby myśleć o kolejnej próbie. By ciało kobiety całkowicie się zregenerowało i wróciło do pełnej kondycji po poronieniu potrzebuję około 3 miesięcy. Jednak nie fizjologia kobiety jest najważniejsza. Po poronieniu zawsze najbardziej cierpi psychika i to ona potrzebuje najwięcej czasu. Przezwyciężenie smutku i odnalezienie nadziei, to bardzo intymne i osobiste przeżycie. Każdy rodzic powinien znaleźć najlepszy dla siebie sposób na powrót do wewnętrznej równowagi. Ważne by wtedy być razem i móc na siebie liczyć.

Poronienie a następne ciąże

Większość kobiet decydujących się na kolejne po poronieniu dziecko, przechodzi ciąże bez większych komplikacji i rodzi zupełnie zdrowe dzieci. Dlatego nie można tracić nadziei! Mimo wszystko, po pierwszym poronieniu, należy przeprowadzić badania, które ustalą przyczynę. Nie warto ryzykować kolejnej straty.

Warto wiedzieć, że każda kolejna ciąża po poronieniu zostanie sklasyfikowana jako ciąża wysokiego ryzyka. Jest to zazwyczaj tylko działanie profilaktyczne. Dla ciąży po poronieniu najważniejsze jest to, co dla każdej innej: słuchać zaleceń lekarza i żyć zdrowo. Badanie przyczyn poronienia jest bardzo istotne dla planowania kolejnej ciąży. Pozwoli lekarzowi wyznaczyć odpowiedni kierunek prowadzenia ciąży i wykluczyć przypadłość poronienia nawykowego.

Po stracie dziecka kolejna ciąża jest możliwa. Najważniejszy jest jednak wewnętrzny spokój i pogodzenie się z wcześniejszą stratą. Strach i obawa o kolejne dziecko to naturalna reakcja. Nie powinno się wypierać tych uczuć. Najważniejsze jest jednak pozytywne nastawienie. Urodzenie zdrowego dziecka wynagrodzi wam całe cierpienie.

Zobacz też:

• Badania płci po poronieniu
• Przyczyny poronień
• Ciążą biochemiczna