Skąd wiadomo, że badana próbka poronna pochodzi od dziecka, a nie od matki?

Artykuł powstał we współpracy z laboratorium testDNA

Materiał zabezpieczony po poronieniu może zawierać zarówno tkanki pochodzące z ciąży, jak i komórki matki. Dlatego przed właściwą analizą genetyczną ważne jest sprawdzenie, czy w badanej próbce rzeczywiście znajduje się DNA dziecka. W laboratorium testDNA badanie materiału z poronienia rozpoczyna się od analizy profilu STR. To ważny etap, ponieważ pozwala jeszcze przed właściwą analizą chromosomów sprawdzić pochodzenie próbki, a także uzyskać informacje pomocne przy wyborze dalszej metody badania. Jeśli po stracie ciąży zdecydowałaś się na badanie genetyczne materiału poronnego, możesz zastanawiać się: skąd mam pewność, że wynik będzie dotyczył mojego dziecka? Poniżej wyjaśniamy, dlaczego w próbce mogą znaleźć się komórki matki, jak testDNA sprawdza pochodzenie materiału i dlaczego ma to znaczenie dla dalszego badania.

Jak sprawdzić, czy próbka po poronieniu pochodzi od dziecka

Dlaczego w próbce poronnej mogą znaleźć się komórki matki?

Szczególnie przy bardzo wczesnym poronieniu nie zawsze można jednoznacznie rozpoznać właściwy materiał tylko na podstawie jego wyglądu. W zabezpieczonej próbce mogą znajdować się tkanki pochodzące z ciąży, ale także tkanki matki. Czasem tych drugich może być bardzo dużo, a w niektórych przypadkach mogą stanowić cały zabezpieczony materiał. Dlatego sama ocena próbki „na oko” nie zawsze daje pewność, czy wykonane badanie będzie rzeczywiście dotyczyło dziecka.

Jak testDNA sprawdza, czy badana próbka pochodzi od dziecka?

W laboratorium testDNA pierwszym etapem badania materiału z poronienia jest analiza profilu STR. STR to krótkie fragmenty DNA, których układ jest charakterystyczny dla konkretnej osoby — można porównać go do genetycznego „odcisku palca”. Dzięki temu laboratorium może sprawdzić, czy w próbce znajduje się DNA dziecka.

Jak wygląda to w praktyce?

  • Z materiału po poronieniu izolowane jest DNA.
  • Laboratorium analizuje jego profil genetyczny STR.
  • Jeśli w próbce zostanie wykryty materiał genetyczny charakterystyczny dla płci męskiej, wiadomo, że znajduje się w niej DNA dziecka, ponieważ matka nie posiada chromosomu Y.
  • Jeśli uzyskany profil jest żeński, można porównać go z profilem DNA matki.

Do takiego porównania wykorzystywany jest wymaz z wewnętrznej strony policzka matki. Dzięki zestawieniu obu profili laboratorium może sprawdzić, czy analizowany materiał rzeczywiście pochodzi od dziecka. Ma to duże znaczenie, ponieważ wynik badania powinien dotyczyć materiału genetycznego dziecka, a nie matki.

Dlaczego analiza STR jest wykonywana przed właściwym badaniem?

Sprawdzenie pochodzenia próbki to jedna z korzyści wynikających z wykonania analizy STR. Informacje uzyskane na tym etapie mogą również pomóc laboratorium dobrać odpowiednią metodę dalszego badania. Nie każda metoda genetyczna pozwala ocenić dokładnie te same rodzaje nieprawidłowości. W testDNA podstawową metodą wykorzystywaną w dalszej analizie jest MLPA. Analiza STR może jednak już na początku wskazać sygnały sugerujące nieprawidłowości, których sama metoda MLPA może nie ocenić prawidłowo.

Dotyczy to m.in.:

  • triploidii,
  • haploidii,
  • tetraploidii,
  • niektórych nieprawidłowości liczby chromosomów płci, np. XXX, XXY czy XYY.

Jeżeli analiza STR wskazuje na zmianę, której metoda MLPA może nie być w stanie właściwie ocenić, laboratorium może jeszcze przed kolejnym etapem dobrać inną metodę badania, np. QF-PCR. Dzięki temu sposób dalszej analizy może zostać dopasowany do informacji uzyskanych już na początku badania.

STR jako dodatkowy etap kontroli

Analiza STR pełni również funkcję dodatkowej kontroli. Informacje uzyskane na początku badania można później zestawić z wynikami kolejnych analiz. Jeśli wyniki poszczególnych etapów nie są ze sobą zgodne, jest to dla laboratorium sygnał, że próbka lub wynik wymagają dodatkowego sprawdzenia. Analiza STR jest więc w testDNA pierwszym etapem procesu, który pomaga zweryfikować pochodzenie materiału, dobrać odpowiednią metodę dalszej analizy oraz dodatkowo kontrolować spójność uzyskanych wyników. Dzięki temu laboratorium już na początku badania uzyskuje więcej informacji o konkretnej próbce i może na ich podstawie zaplanować dalszą analizę.

Co się dzieje, jeśli w próbce poronnej  znajdują się tylko komórki matki?

Może zdarzyć się, że w zabezpieczonym materiale nie uda się potwierdzić obecności DNA dziecka. Właśnie dlatego sprawdzenie pochodzenia próbki przed właściwą analizą ma tak duże znaczenie.

W testDNA analiza STR pozwala zweryfikować materiał jeszcze przed dalszym badaniem. Jeśli w przekazanej próbce nie uda się potwierdzić DNA dziecka, laboratorium może to stwierdzić, zamiast traktować wynik dotyczący komórek matki jako wynik dziecka. Dla pacjentki oznacza to, że otrzymuje informację dotyczącą rzeczywistych możliwości analizy przekazanego materiału. Jeśli nie masz pewności, czy materiał, który udało Ci się zabezpieczyć, nadaje się do badania, możesz wcześniej skontaktować się z laboratorium testDNA.

Konsultant może pomóc ustalić:

  • jaki materiał został zabezpieczony,
  • jak należy go przechowywać,
  • jakie możliwości badania są dostępne w danej sytuacji.

Nie wiesz, czy zabezpieczony materiał poronny nadaje się do badania? Porozmawiaj z konsultantką medyczną testDNA

Konsultantka może Ci pomóc jeśli:

  • poroniłaś w domu i nie wiesz, jak zabezpieczyć materiał,
  • jesteś przed zabiegiem i chcesz wiedzieć, jak przekazać materiał do badania,
  • masz już zabezpieczoną próbkę i chcesz sprawdzić, jakie badanie można z niej wykonać,
  • materiał trafił do badania histopatologicznego i chcesz zapytać o możliwość wykonania badania genetycznego.
zadzwoń i porozmawiaj z konsultantem z testDNA na temat badania materiału z poronienia+48 537 883 952

lub napisz maila info@poronilam.pl

Masz pytania? Skontaktuj się z nami.

Czy badanie materiału poronnego warto rozważyć już po pierwszym poronieniu?

Po pierwszym poronieniu często można usłyszeć, że do straty mogło dojść przypadkowo. Badanie genetyczne materiału z poronienia może pomóc sprawdzić, czy przyczyną tej konkretnej straty była wada genetyczna dziecka. Takie wady często powstają losowo już na początku rozwoju, np. gdy dziecko otrzymuje jeden chromosom za dużo albo za mało.

Około 50–60% poronień w I trymestrze jest związanych z nieprawidłową liczbą chromosomów.

Materiał z tej konkretnej ciąży można zabezpieczyć tylko w czasie poronienia lub zabiegu. Jeśli do poronienia dochodzi w domu, materiał można samodzielnie zabezpieczyć i przekazać do badania. Jeśli wykonywany jest zabieg, warto wcześniej poinformować personel, że chcesz przeznaczyć materiał do badania genetycznego. Wynik może pomóc odpowiedzieć na pytanie, czy wada genetyczna mogła być przyczyną straty i czy warto rozszerzyć dalszą diagnostykę.

Podsumowanie

W badaniu materiału z poronienia znaczenie ma nie tylko zakres analizowanych nieprawidłowości chromosomowych. Ważne jest również sprawdzenie, czy analizowane DNA rzeczywiście pochodzi od dziecka.

W testDNA badanie rozpoczyna się od analizy profilu STR, która:

  • pomaga sprawdzić pochodzenie próbki,
  • umożliwia porównanie jej z DNA matki,
  • może dostarczyć informacji pomocnych przy wyborze dalszej metody badania,
  • stanowi dodatkowy etap kontroli całego procesu.

Dzięki temu jeszcze przed właściwą analizą laboratorium uzyskuje ważne informacje o konkretnej próbce i może odpowiednio zaplanować dalsze etapy badania.

Jeśli masz zabezpieczony materiał po poronieniu i zależy Ci na poznaniu możliwej genetycznej przyczyny straty, warto sprawdzić, czy materiał nadaje się do analizy i jaki zakres badania można z niego wykonać.

Konsultacja medyczna

Masz zabezpieczony materiał poronny?

Nie wiesz, czy próba nadaje się do badania? Porozmawiaj z konsultantką medyczną testDNA. Konsultacja jest bezpłatna

Zadzwoń: 537 883 952

Wygodnie online

Umów badanie po poronieniu

Wypełnij formularz, a konsultant laboratorium testDNA skontaktuje się z Tobą, odpowie na pytania i spokojnie przeprowadzi Cię krok po kroku przez organizację badania.

Umów badanie

Najczęściej zadawane pytania (FAQ) – jak sprawdzić czy próbka po poronieniu pochodzi od dziecka

1. Dlaczego do badania pobierany jest wymaz od matki?

Wymaz z policzka matki służy jako materiał porównawczy. Dzięki niemu laboratorium może porównać profile genetyczne i zweryfikować pochodzenie DNA znajdującego się w próbce.

2. Czy przy wyniku wskazującym płeć męską wiadomo, że w próbce jest DNA dziecka?

Tak.Matka nie posiada chromosomu Y, dlatego wykrycie materiału genetycznego charakterystycznego dla płci męskiej potwierdza obecność DNA dziecka w próbce.

3. Czy obecność moich komórek w próbce oznacza, że źle zabezpieczyłam materiał?

Nie.Przy poronieniu w zabezpieczonym materiale mogą znaleźć się zarówno tkanki pochodzące z ciąży, jak i komórki matki.

Nie oznacza to, że materiał został źle zabezpieczony. Dlatego właśnie testDNA sprawdza pochodzenie próbki za pomocą analizy profilu STR.

4. Co jeśli poroniłam w domu?

Materiał można zabezpieczyć również po poronieniu w domu. Ważne jest jednak, aby zrobić to w odpowiedni sposób i właściwie go przechowywać.

Jeśli nie wiesz, jak postąpić, najlepiej skontaktować się z laboratorium i ustalić sposób zabezpieczenia oraz przekazania próbki.

5. Co jeśli jestem przed zabiegiem?

Jeśli chcesz wykonać badanie genetyczne materiału z poronienia, warto wcześniej poinformować personel medyczny, że zależy Ci na zabezpieczeniu materiału do analizy.

6. Co jeśli materiał trafił już do badania histopatologicznego?

W niektórych przypadkach badanie genetyczne można wykonać również z materiału zabezpieczonego w postaci bloczka parafinowego.Możliwy zakres badania może być wtedy inny, dlatego najlepiej wcześniej skonsultować konkretny materiał z laboratorium.

7. Czy badanie zawsze pozwoli ustalić przyczynę poronienia?

Nie zawsze. Badanie może wykazać wadę genetyczną dziecka, która mogła być związana ze stratą.

Jeśli nie wykryje nieprawidłowości w swoim zakresie, warto rozważyć również inne możliwe przyczyny poronienia.

8. Co daje wykonanie analizy STR w testDNA?

Analiza STR jest pierwszym etapem badania materiału z poronienia w testDNA.

Pozwala:

  • zweryfikować pochodzenie próbki,
  • porównać profil próbki z DNA matki,
  • uzyskać informacje pomocne przy wyborze dalszej metody badania,
  • dodatkowo kontrolować spójność wyników kolejnych etapów analizy.

Dzięki temu sposób dalszej analizy może zostać dopasowany do konkretnej próbki.

Bibliografia

  1. Gailite L, Perminov D, Miskova A, et al. Reducing misdiagnosis caused by maternal cell contamination in genetic testing for early pregnancy loss. Syst Biol Reprod Med. 2020;66(6):410–420.
  2. Bell KA, Van Deerlin PG, Haddad BR, Feinberg RF. Microsatellite analysis reveals a high incidence of maternal cell contamination in 46,XX products of conception consisting of villi or a combination of villi and membranous material. Am J Obstet Gynecol. 2001;185(1):198–203.
  3. Lathi RB, Gustin SLF, Keller J, et al. Reliability of 46,XX results on miscarriage specimens: a review of 1,222 first-trimester miscarriage specimens. Fertil Steril. 2014;101(1):178–182.
  4. ARUP Consult. Maternal Cell Contamination Analysis for Prenatal or Cord Blood Genetic Testing. ARUP Laboratories; dostęp: sierpień 2026.
  5. Schrijver I, Cherny SC, Zehnder JL. Testing for maternal cell contamination in prenatal samples: a comprehensive survey of current diagnostic practices in 35 molecular diagnostic laboratories. J Mol Diagn. 2007;9(3):394–400.
  6. ESHRE Guideline Group on RPL. ESHRE guideline: recurrent pregnancy loss — an update in 2022. Hum Reprod Open. 2023;2023(1).

Bezwodzie a poronienie – czy brak płynu owodniowego oznacza utratę ciąży?

Bezwodzie (anhydramnios) samo w sobie nie jest przyczyną utraty ciąży – jest objawem, że w ciąży dzieje się coś, co wymaga wyjaśnienia. Związek między bezwodziem a poronieniem lub martwym urodzeniem zależy od przyczyny braku wód płodowych i tygodnia ciąży, w którym się pojawił. Dlatego najważniejsze pytanie brzmi: co spowodowało brak płynu owodniowego – bo odpowiedź na nie mówi, czy podobna sytuacja może się powtórzyć i co warto sprawdzić przed kolejną ciążą.

Bezwodzie a poronienie - kobieta podczas konsultacji lekarskiej

Z tego artykułu dowiesz się:

  • skąd bierze się bezwodzie i od czego zależy ryzyko jego powtórzenia w kolejnej ciąży,
  • dlaczego niewydolność łożyska prowadzi do braku płynu owodniowego,
  • kiedy przy powikłaniach łożyskowych warto brać pod uwagę zaburzenia krzepnięcia – zespół antyfosfolipidowy i trombofilię wrodzoną,
  • od czego zacząć diagnostykę po stracie i jakie informacje z dokumentacji mogą mieć znaczenie,
  • co można zrobić, aby lepiej przygotować się do kolejnej ciąży.

Przyczyny bezwodzia w ciąży

Od około 16. tygodnia ciąży głównym źródłem płynu owodniowego jest mocz dziecka. Płyn jest też niezbędny do prawidłowego rozwoju płuc, dlatego jego długotrwały brak, szczególnie na wczesnym etapie ciąży, jest poważnym powikłaniem [1,2]. Jeśli Twoja ciąża zakończyła się stratą, warto przede wszystkim ustalić, jaki mechanizm doprowadził do bezwodzia. Sam brak płynu owodniowego nie mówi jeszcze, dlaczego doszło do takiej sytuacji.

MechanizmCo oznacza dla rokowaniaCzy może się powtórzyć?
Odpłynięcie płynu (PPROM)zależy m.in. od tygodnia ciąży, czasu od pęknięcia błon płodowych oraz wystąpienia innych powikłań; część ciąż może zakończyć się urodzeniem żywego dziecka [2]ryzyko w kolejnej ciąży może być podwyższone, ale wcześniejsze PPROM nie oznacza, że sytuacja na pewno się powtórzy [2]
Ciężkie wady układu moczowego dziecka (dziecko nie produkuje moczu)rokowanie zależy od rodzaju nieprawidłowości; przy niektórych ciężkich wadach, np. obustronnej agenezji nerek, jest bardzo poważne [1]zależy od przyczyny wady, w tym jej ewentualnego podłoża genetycznego
Niewydolność łożyskazmniejszona ilość płynu może być jednym z objawów pogarszającej się funkcji łożyska [1]ryzyko niektórych powikłań łożyskowych może być większe w kolejnej ciąży, dlatego ważne jest ustalenie przyczyny
Niektóre leki, m.in. NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. ibuprofen) stosowane po 20. tygodniu ciąży oraz leki wpływające na układ renina–angiotensyna [3]w części przypadków zmniejszenie ilości płynu może być odwracalne po zmianie leczenia pod kontrolą lekarzapo wyeliminowaniu konkretnej przyczyny lekowej nie musi dojść do ponownego wystąpienia tego samego problemu

Niewydolność łożyska: dlaczego może prowadzić do zmniejszenia ilości płynu owodniowego

Gdy łożysko dostarcza dziecku mniej tlenu i składników odżywczych, organizm płodu może ograniczać przepływ krwi przez mniej kluczowe narządy, w tym nerki. Mniejszy przepływ nerkowy może oznaczać mniejszą produkcję moczu, a tym samym mniej płynu owodniowego [1].

Jeśli bezwodzie lub znaczne małowodzie było związane z niewydolnością łożyska, w dokumentacji mogą pojawiać się również inne nieprawidłowości, np. zahamowanie wzrastania płodu (FGR), nieprawidłowe przepływy dopplerowskie, nadciśnienie tętnicze lub stan przedrzucawkowy. Ich obecność może być istotną wskazówką przy ustalaniu mechanizmu powikłania.

Co warto sprawdzić w dokumentacji po ciąży z bezwodziem?

Zanim zostaną zlecone kolejne badania, warto zebrać informacje dotyczące przebiegu ciąży. Pomocne może być sprawdzenie:

  • kiedy po raz pierwszy stwierdzono małowodzie lub bezwodzie,
  • czy wcześniej doszło do odpłynięcia płynu owodniowego,
  • czy nerki i pęcherz dziecka były prawidłowo widoczne w USG,
  • czy dziecko rosło prawidłowo,
  • jakie były wyniki badań dopplerowskich,
  • czy występowało nadciśnienie tętnicze lub stan przedrzucawkowy,
  • czy wykonano badanie histopatologiczne łożyska i jaki był jego wynik.

Te informacje pomagają lekarzowi określić najbardziej prawdopodobną przyczynę bezwodzia i zdecydować, które dalsze badania rzeczywiście mogą mieć znaczenie.

Bezwodzie a trombofilia – czy zaburzenia krzepnięcia mogą mieć znaczenie?

Zaburzenia krzepnięcia są jednym z elementów, które w określonych sytuacjach mogą być brane pod uwagę podczas wyjaśniania powikłań ciąży związanych z łożyskiem. Najlepiej udokumentowane znaczenie ma zespół antyfosfolipidowy (APS); w przypadku trombofilii wrodzonych zależność z powikłaniami ciąży jest mniej jednoznaczna [5,6,11].

  • Zespół antyfosfolipidowy (APS)  jest trombofilią nabytą o dobrze udokumentowanym znaczeniu w powikłaniach ciąży. Do klasycznych kryteriów klinicznych APS należą m.in. określone straty ciąży oraz poród przedwczesny związany z ciężkimi powikłaniami łożyskowymi [4]. Po martwym urodzeniu, szczególnie gdy występowały cechy niewydolności łożyska, badania w kierunku APS mogą być ważnym elementem diagnostyki [5]. APS ma także ustalone znaczenie w diagnostyce nawracających strat ciąży [6]. Rozpoznanie APS może wpływać na sposób prowadzenia kolejnej ciąży i decyzje dotyczące profilaktyki przeciwzakrzepowej [7].
  • Trombofilia wrodzona to genetycznie uwarunkowane predyspozycje do powstawania zakrzepów. Należą do nich m.in. mutacja czynnika V Leiden oraz wariant G20210A genu protrombiny. Badanie genetyczne w ich kierunku wykonuje się raz w życiu, ponieważ badane warianty DNA nie zmieniają się. Badania obserwacyjne wskazywały na możliwy związek niektórych trombofilii wrodzonych z późnymi stratami ciąży i powikłaniami łożyskowymi [8,9], jednak wyniki badań nie są jednoznaczne [10]. Z tego powodu aktualne wytyczne nie zalecają wykonywania badań w kierunku trombofilii wrodzonych rutynowo u każdej kobiety po poronieniu lub martwym urodzeniu [5,6,11]. Zasadność takiego badania warto oceniać indywidualnie – np. z uwzględnieniem wywiadu dotyczącego zakrzepicy u kobiety i jej rodziny, przebiegu ciąży oraz innych czynników ryzyka. Warto też pamiętać, że wykrycie trombofilii wrodzonej może mieć znaczenie nie tylko w kontekście ciąży, ale również przy ocenie indywidualnego ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej [11]. Sam dodatni wynik badania trombofilii wrodzonej nie oznacza jednak automatycznie, że to właśnie ona spowodowała stratę ciąży ani że w kolejnej ciąży konieczne będzie leczenie heparyną. Badanie ALIFE2 nie wykazało poprawy odsetka żywych urodzeń po stosowaniu heparyny drobnocząsteczkowej u kobiet z nawracającymi stratami ciąży i potwierdzoną trombofilią wrodzoną [12].

Jakie informacje i badania mogą mieć znaczenie po stracie ciąży z bezwodziem?

Nie istnieje jeden zestaw badań odpowiedni dla każdej kobiety po ciąży powikłanej bezwodziem. Zakres diagnostyki zależy m.in. od tygodnia ciąży, przebiegu ciąży, wyników USG, obrazu łożyska oraz tego, czy wcześniej doszło do odpłynięcia płynu owodniowego.

W zależności od sytuacji lekarz może wziąć pod uwagę:

  • analizę dokumentacji z ciąży – w tym USG, wzrastania dziecka, badań dopplerowskich, informacji o odpłynięciu płynu oraz chorobach i powikłaniach występujących u mamy,
  • wynik badania histopatologicznego łożyska – jeśli badanie zostało wykonane; nieprawidłowości stwierdzone w łożysku mogą dostarczyć ważnych wskazówek dotyczących mechanizmu straty, ale wynik powinien być interpretowany razem z całym przebiegiem ciąży [5],
  • badania w kierunku APS -szczególnie w określonych sytuacjach po martwym urodzeniu i przy powikłaniach mogących wskazywać na zaburzenia funkcji łożyska [5],
  • badania w kierunku trombofilii wrodzonych – nie są zalecane rutynowo po każdej stracie; decyzja o ich wykonaniu powinna uwzględniać indywidualny wywiad i czynniki ryzyka [5,6,11],
  • badanie genetyczne materiału z ciąży – może pomóc sprawdzić, czy do straty przyczyniła się nieprawidłowość chromosomowa. Zakres diagnostyki genetycznej zależy od etapu ciąży, obrazu klinicznego i dostępnego materiału. Szczegóły znajdziesz w osobnych artykułach w serwisie Poroniłam.pl.

Po wczesnym poronieniu zakres zalecanej diagnostyki może być inny niż po późnej stracie lub martwym urodzeniu. Dlatego wyniki badań najlepiej interpretować razem z dokumentacją medyczną i historią poprzednich ciąż.

Co można zrobić przed kolejną ciążą i w jej trakcie?

Postępowanie w kolejnej ciąży zależy przede wszystkim od ustalonej lub najbardziej prawdopodobnej przyczyny wcześniejszego bezwodzia.

Przykładowo:

  • przy rozpoznanym APS lekarz może zalecić odpowiednie postępowanie przeciwzakrzepowe [7],
  • po wcześniejszych powikłaniach związanych z funkcjonowaniem łożyska lekarz może ocenić wskazania do profilaktyki stanu przedrzucawkowego,
  • po wcześniejszym PPROM sposób nadzoru nad kolejną ciążą może zostać odpowiednio zmodyfikowany,
  • w kolejnej ciąży lekarz może zaplanować dokładniejsze monitorowanie wzrastania dziecka, ilości płynu owodniowego oraz przepływów dopplerowskich.

Mała dawka aspiryny nie jest zalecana automatycznie wyłącznie dlatego, że w poprzedniej ciąży doszło do niewyjaśnionego martwego urodzenia. Amerykańskie Towarzystwo Położników i Ginekologów (ACOG) wskazuje wprost, że sama taka historia, bez innych czynników ryzyka stanu przedrzucawkowego, nie jest samodzielnym wskazaniem do profilaktyki [5]. Jeśli natomiast czynniki ryzyka występują – np. wcześniejszy stan przedrzucawkowy, nadciśnienie lub powikłania łożyskowe – aspiryna włączona przed 16. tygodniem ciąży istotnie zmniejsza ryzyko wczesnego stanu przedrzucawkowego [13]. Decyzję podejmuje lekarz prowadzący na podstawie całości obrazu.

Nie wiesz, czy w Twojej sytuacji warto sprawdzić trombofilię wrodzoną?

Badania w kierunku trombofilii wrodzonej nie są potrzebne po każdej stracie ciąży, ale w niektórych sytuacjach mogą dostarczyć dodatkowych informacji – szczególnie gdy w przebiegu ciąży pojawiły się powikłania łożyskowe lub w Twoim wywiadzie występują dodatkowe czynniki ryzyka. Badanie nie traci ważności z upływem czasu – możesz je wykonać, gdy poczujesz gotowość.

Jeśli zastanawiasz się, czy badanie trombofilii wrodzonej ma sens w Twojej sytuacji? Porozmawiaj z konsultantką medyczną testDNA

Możesz skontaktować się z nami, jeśli:

  • nie wiesz, czy po przebiegu Twojej ciąży warto rozważyć badanie trombofilii wrodzonej,
  • chcesz dowiedzieć się, co dokładnie sprawdza badanie,
  • przygotowujesz się do kolejnej ciąży i chcesz wiedzieć, jakie mogą być następne kroki.
zadzwoń i porozmawiaj z konsultantem testDNA na temat trombofilii wrodzonej

Masz pytania? Skontaktuj się z nami.

+48 665 761 161

lub napisz maila biuro@testdna.pl

Pomożemy Ci ustalić, czy w Twojej sytuacji warto rozważyć takie badanie i wyjaśnimy, jak wygląda jego wykonanie.

Najczęstsze pytania – bezwodzie a poronienie

Czy bezwodzie zawsze kończy się utratą ciąży?

Nie. Rokowanie zależy przede wszystkim od przyczyny bezwodzia, tygodnia ciąży, momentu jego wystąpienia oraz tego, jak długo utrzymuje się bardzo mała ilość płynu. Inaczej wygląda sytuacja po przedwczesnym odpłynięciu wód płodowych, inaczej przy zaburzeniach funkcjonowania łożyska, a jeszcze inaczej przy ciężkich wadach układu moczowego dziecka [1,2]. PPROM przed 24. tygodniem jest szczególnie poważnym powikłaniem, ale rokowanie zależy m.in. od wieku ciążowego i dalszego przebiegu ciąży.

Czy trombofilia mogła spowodować bezwodzie w mojej ciąży?

Związek między bezwodziem a trombofilią nie jest bezpośredni – na podstawie samego braku płynu nie można stwierdzić, że przyczyną była trombofilia. Zaburzenia krzepnięcia mogą być brane pod uwagę w określonych sytuacjach związanych z powikłaniami łożyskowymi, przy czym znacznie lepiej udokumentowane znaczenie ma zespół antyfosfolipidowy (APS) niż trombofilie wrodzone [5,6]. Wskazówką co do mechanizmu straty mogą być m.in. FGR, nieprawidłowe przepływy, stan przedrzucawkowy oraz wynik badania histopatologicznego łożyska.

Kiedy mogę wykonać badania po stracie?

Badania genetyczne w kierunku trombofilii wrodzonej można wykonać niezależnie od czasu, który upłynął od straty, ponieważ badane warianty DNA się nie zmieniają. W przypadku diagnostyki zespołu antyfosfolipidowego znaczenie ma właściwe wykonanie i interpretacja badań laboratoryjnych; potwierdzenie utrzymujących się przeciwciał antyfosfolipidowych wymaga ponownego oznaczenia po odpowiednim odstępie czasu, zgodnie z kryteriami diagnostycznymi [4,5].

Czy bezwodzie może powtórzyć się w kolejnej ciąży?

Tak, w niektórych sytuacjach ryzyko może być większe, ale zależy przede wszystkim od tego, co spowodowało bezwodzie w poprzedniej ciąży. Inaczej ocenia się ryzyko po PPROM, inaczej przy nieprawidłowości układu moczowego dziecka, a jeszcze inaczej po powikłaniach związanych z funkcjonowaniem łożyska. Dlatego przed kolejną ciążą warto omówić z lekarzem dokumentację poprzedniej ciąży, możliwą przyczynę bezwodzia oraz plan nadzoru w kolejnej ciąży.

Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej.

Źródło

  1. Keilman C, Shanks AL. Oligohydramnios. StatPearls. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2024.
  2. Hall M, et al. Care of Women With PPROM Prior to 24+0 Weeks of Gestation. RCOG Scientific Impact Paper. BJOG. 2025. doi:10.1111/1471-0528.18175
  3. U.S. FDA. FDA recommends avoiding use of NSAIDs in pregnancy at 20 weeks or later. Drug Safety Communication; 2020.
  4. Miyakis S, et al. International consensus statement on classification criteria for definite antiphospholipid syndrome. J Thromb Haemost. 2006;4(2):295–306.
  5. ACOG, SMFM. Management of Stillbirth. Obstetric Care Consensus No. 10. Obstet Gynecol. 2020;135(3):e110–e132.
  6. ESHRE Guideline Group on RPL. ESHRE guideline: recurrent pregnancy loss: an update in 2022. Hum Reprod Open. 2023;2023(1):hoad002.
  7. ACOG. Antiphospholipid Syndrome. Practice Bulletin No. 132. Obstet Gynecol. 2012;120(6):1514–1521.
  8. Kupferminc MJ, et al. Increased frequency of genetic thrombophilia in women with complications of pregnancy. N Engl J Med. 1999;340(1):9–13.
  9. Rey E, et al. Thrombophilic disorders and fetal loss: a meta-analysis. Lancet. 2003;361(9361):901–908.
  10. Silver RM, et al. Factor V Leiden, prothrombin G20210A, and MTHFR mutations and stillbirth: the Stillbirth Collaborative Research Network. Am J Obstet Gynecol. 2016;215(4):468.e1–17.
  11. ACOG. Inherited Thrombophilias in Pregnancy. Practice Bulletin No. 197. Obstet Gynecol. 2018;132(1):e18–e34.
  12. Quenby S, et al. Heparin for women with recurrent miscarriage and inherited thrombophilia (ALIFE2). Lancet. 2023;402(10395):54–61.
  13. Rolnik DL, et al. Aspirin versus Placebo in Pregnancies at High Risk for Preterm Preeclampsia (ASPRE). N Engl J Med. 2017;377(7):613–622.

Problemy z zajściem w kolejną ciążę po poronieniu – możliwe przyczyny i jakie badania mogą pomóc

Być może starasz się o kolejną ciążę po poronieniu, ale mimo upływu czasu nadal jej nie ma. A może podstawowe wyniki wyglądają prawidłowo, a Ty wciąż nie wiesz, co może utrudniać zapłodnienie albo prawidłowy rozwój kolejnej ciąży.  Po stracie ważne są dwa pytania: dlaczego doszło do poronienia oraz co może mieć znaczenie przed następnymi staraniami. Nie zawsze odpowiadają na nie te same badania. W artykule wyjaśniamy, co mogła już pokazać dotychczasowa diagnostyka, czego mogła nie sprawdzić i od których kroków warto zacząć, aby lepiej przygotować się do kolejnej ciąży i nie wykonywać przypadkowych badań.

problemy z zajściem w ciążę - grafika przedstawia parę w oczekiwaniu na wynik testu ciążowego

Co już wiesz po poronieniu, a czego możesz nadal nie wiedzieć?

To, czego możesz dowiedzieć się po poronieniu, zależy od rodzaju wykonanych badań. Jednym z pierwszych badań, które warto rozważyć, jest badanie materiału z poronienia. Może ono pomóc sprawdzić, czy przyczyną straty była nieprawidłowość genetyczna zarodka.

Taki wynik może:

  • pomóc wyjaśnić przyczynę konkretnego poronienia,
  • wskazać, czy nieprawidłowość najprawdopodobniej powstała przypadkowo,
  • pomóc ocenić, czy warto rozważyć dalszą diagnostykę genetyczną rodziców,
  • uporządkować kolejne kroki przed następną ciążą,
  • zmniejszyć ryzyko wykonywania wielu badań bez jasno określonego celu.

Badanie materiału z poronienia jest szczególne również dlatego, że dotyczy bezpośrednio utraconej ciąży. Jeżeli materiał nie zostanie zabezpieczony, później nie będzie już możliwości sprawdzenia, czy u zarodka występowała określona nieprawidłowość genetyczna. Warto jednak wiedzieć, że wynik tego badania nie zawsze odpowiada na wszystkie pytania dotyczące kolejnej ciąży. Nie ocenia bezpośrednio między innymi dojrzewania komórki jajowej, funkcji plemników ani predyspozycji genetycznych kobiety i mężczyzny związanych z płodnością. Dlatego badanie materiału z poronienia i diagnostyka rodziców nie zastępują się. Odpowiadają na inne pytania i w określonych sytuacjach mogą się wzajemnie uzupełniać. Przed wykonaniem kolejnych badań warto więc zapytać:

Co już wiemy o przyczynie straty, czego nadal nie sprawdzono i który wynik może rzeczywiście zmienić przygotowanie do następnej ciąży?

Ustalanie przyczyny poronienia a diagnostyka trudności z kolejną ciążą

To dwa powiązane, ale nieidentyczne obszary.

  • Badania dotyczące przyczyny poprzedniej straty

Ich celem jest sprawdzenie, dlaczego poprzednia ciąża przestała się rozwijać i czy występują czynniki mogące zwiększać ryzyko kolejnego poronienia. W zależności od historii kobiety lub pary lekarz może rozważyć między innymi:

Wyniki mogą pomóc ustalić, czy przed kolejnymi staraniami potrzebne jest leczenie, dodatkowa konsultacja albo dokładniejsze monitorowanie początku ciąży.

  • Badania dotyczące zapłodnienia i rozwoju zarodka

Ich celem jest sprawdzenie, czy trudność może pojawiać się jeszcze przed uzyskaniem dodatniego testu ciążowego albo na bardzo wczesnym etapie rozwoju zarodka.

Mogą dotyczyć:

  • dojrzewania komórki jajowej,
  • funkcjonowania i rezerwy jajników,
  • powstawania i działania plemników,
  • połączenia komórki jajowej z plemnikiem,
  • uruchomienia zapłodnienia,
  • pierwszych podziałów zarodka,
  • mechanizmów naprawy DNA,
  • energii potrzebnej rozwijającym się komórkom,
  • wybranych procesów związanych z implantacją i początkiem ciąży.

Ten obszar może być szczególnie ważny, jeżeli po poronieniu:

  • przez kolejne miesiące nie dochodzi do ciąży,
  • podstawowe wyniki są prawidłowe,
  • nie dochodzi do zapłodnienia,
  • uzyskuje się niewiele dojrzałych komórek jajowych,
  • zarodki powtarzalnie przestają się rozwijać,
  • kolejne transfery nie prowadzą do ciąży,
  • pojawiają się ciąże biochemiczne albo następne bardzo wczesne straty.

Które badania dotyczą ryzyka kolejnej straty, a które zapłodnienia?

Nie każde badanie odpowiada na to samo pytanie.

Badanie lub obszarCo może pokazać? Co wynik może zmienić przed kolejną ciążą?
Badanie materiału z poronieniaCzy u zarodka występowała nieprawidłowość genetyczna, która mogła być przyczyną straty.Może pomóc lepiej zrozumieć przyczynę poronienia i ocenić, czy potrzebna jest dalsza diagnostyka kobiety lub obojga partnerów.
Kariotypy partnerówCzy u kobiety lub mężczyzny występują zmiany w liczbie albo budowie chromosomów, które mogą zwiększać ryzyko kolejnych strat.Nieprawidłowy wynik jest wskazaniem do konsultacji genetycznej. Pozwala lepiej ocenić ryzyko dla kolejnych ciąż i zaplanować dalsze postępowanie.
Badania hormonalneCzy występują zaburzenia hormonalne, które mogą utrudniać owulację, zajście w ciążę albo jej utrzymanie.Mogą wskazać obszar wymagający leczenia lub kontroli. Pokazują jednak głównie gospodarkę hormonalną i nie oceniają pozostałych etapów prowadzących do ciąży.
Ocena budowy macicyCzy występują nieprawidłowości w budowie macicy lub jej jamy, które mogą utrudniać zagnieżdżenie zarodka albo prawidłowy przebieg ciążyJeśli zostaną wykryte zmiany, lekarz może ocenić ich znaczenie i zdecydować, czy potrzebna jest dalsza diagnostyka lub leczenie. Badanie dotyczy jednak przede wszystkim jednego etapu — warunków w macicy.
Badanie nasieniaLiczbę, ruchliwość i budowę plemnikówMoże wskazać potrzebę konsultacji andrologicznej, leczenia lub pogłębienia diagnostyki partnera. Prawidłowy wynik nasienia nie wyklucza jednak zmian genetycznych wpływających na funkcję plemników, zapłodnienie lub rozwój zarodka.
Szeroki panel genetyczny związany z płodnością kobiety i mężczyznyPozwala w jednym badaniu przeanalizować geny związane z wieloma etapami prowadzącymi do ciąży: pracą jajników, dojrzewaniem komórki jajowej, powstawaniem i funkcją plemników, zapłodnieniem oraz wczesnym rozwojem zarodka.Pomaga zobaczyć pełniejszy obraz całej drogi do ciąży, a nie tylko jeden jej fragment. Nawet jeśli jeden problem został już wykryty i jest leczony, wynik może wskazać także inne obszary, które mogą utrudniać zapłodnienie, rozwój zarodka lub kolejne starania. Dzięki temu łatwiej zaplanować dalszą diagnostykę, leczenie albo procedurę bez pomijania ważnych mechanizmów i bez dalszego szukania po omacku.

Wyniki są prawidłowe, a ciąży nadal nie ma – co to może oznaczać?

Możesz mieć potwierdzoną owulację, prawidłowe wyniki hormonów i USG, które nie pokazuje większych nieprawidłowości. Badanie nasienia partnera również może wyglądać prawidłowo. Mimo to kolejne miesiące starań nie kończą się ciążą. Czasem sytuacja wygląda inaczej. Do zapłodnienia dochodzi, ale zarodek przestaje się rozwijać. Transfer przebiega prawidłowo, jednak nie dochodzi do implantacji. Pojawiają się ciąże biochemiczne, bardzo wczesne poronienia albo kolejne nieudane procedury.

Podstawowe badania pokazują ważną część obrazu, ale nie obejmują wszystkich procesów potrzebnych do zapłodnienia i prawidłowego rozwoju ciąży.

Nie sprawdzają bezpośrednio:

  • czy komórka jajowa osiągnęła pełną dojrzałość,
  • czy plemnik jest zdolny do prawidłowego zapłodnienia,
  • czy po połączeniu komórek prawidłowo rozpoczynają się podziały zarodka,
  • czy mechanizmy naprawy DNA działają sprawnie,
  • czy komórki otrzymują odpowiednią ilość energii,
  • czy występuje predyspozycja do wcześniejszego osłabienia funkcji jajników,
  • czy czynnik męski dotyczy nie tylko liczby plemników, ale również ich funkcji.

Prawidłowe wyniki nie zawsze dają pełną odpowiedź. Wcześniejsze badania mogły nie obejmować procesów związanych z dojrzewaniem komórki jajowej, funkcją plemników, zapłodnieniem albo wczesnym rozwojem zarodka. Ustalenie, którego etapu może dotyczyć trudność, może pomóc dobrać dalsze badania i zdecydować, czy przed kolejną ciążą lub procedurą warto zmienić dotychczasowe postępowani

Jakie badania warto zrobić, gdy po poronieniu trudno zajść w ciążę?

Podstawowa diagnostyka pomaga ocenić najczęstsze przyczyny trudności z zajściem w ciążę. Zwykle obejmuje sprawdzenie hormonów, owulacji, rezerwy jajnikowej, budowy narządów rodnych, drożności jajowodów oraz nasienia partnera. Każde z tych badań dostarcza ważnych informacji, ale odpowiada tylko na część pytań.

Badanie Co pokazuje?Jakie pytanie może nadal pozostać?
AMH i FSHAMH pomaga w przybliżeniu ocenić rezerwę jajnikową, a FSH pokazuje, jak jajniki odpowiadają na sygnały hormonalne.Czy komórka jajowa prawidłowo dojrzewa i jest gotowa do zapłodnienia?
USG i monitoring owulacjiPozwalają ocenić budowę macicy i jajników, wzrost pęcherzyka oraz występowanie owulacji. Mogą również wykazać mięśniaki, polipy lub torbiele.Czy uwolniona komórka jajowa osiągnęła pełną dojrzałość potrzebną do zapłodnienia i rozwoju zarodka?
Badanie nasieniaOcenia przede wszystkim liczbę, ruchliwość i budowę plemników w dniu pobrania próbki.Czy plemnik potrafi prawidłowo połączyć się z komórką jajową, uruchomić zapłodnienie i uczestniczyć w rozwoju zarodka?
Badanie drożności jajowodówPozwala sprawdzić, czy jajowody są drożne i czy na drodze komórki jajowej oraz plemnika nie występuje przeszkoda.Czy po spotkaniu obu komórek prawidłowo dochodzi do zapłodnienia i czy zarodek rozpoczyna rozwój?

Co pokazują standardowe badania, a co wnosi genetyka

Co pokazują standardowe badania płodności, a co mogą wnieść badania genetyczne.

standardowe badania a genetyka mobile

Standardowe badania i diagnostyka genetyczna oceniają inne obszary. Nie zastępują się, ale mogą się uzupełniać, gdy wcześniejsze wyniki nie wyjaśniają trudności z kolejną ciążą.

Przed wykonaniem kolejnego badania warto zapytać:

  • co dokładnie ma ono sprawdzić,
  • czy danego obszaru nie oceniono już wcześniej,
  • jakie decyzje mogą zależeć od wyniku,
  • czy wynik może zmienić przygotowanie do kolejnej ciąży lub procedury.

Na te pytania pomoże Ci odpowiedzieć bezpłatny poradnik: pokazuje, na jakich etapach drogi do ciąży może pojawiać się trudność i czego podstawowe badania nie sprawdzają.

Poradnik Dlaczego nie mogę zajść w ciążę - okładka i przykładowe strony

Czy prawidłowy kariotyp oznacza, że cała genetyka została sprawdzona?

Nie. Kariotyp ocenia liczbę chromosomów i większe zmiany w ich budowie, ale nie analizuje szczegółowo pojedynczych genów. Można porównać go do sprawdzenia, czy książka ma wszystkie rozdziały. Dokładniejsze badania pozwalają zajrzeć do zapisanej w nich treści. Prawidłowy kariotyp nie wyklucza zmian w pojedynczych genach, które mogą mieć znaczenie dla funkcjonowania jajników, dojrzewania komórki jajowej, produkcji i dojrzewania plemników, funkcji plemnika, zapłodnienia, pierwszych podziałów zarodka oraz jego wczesnego rozwoju. Nie oznacza to jednak, że każda kobieta lub para z prawidłowym kariotypem powinna wykonywać szeroki panel genetyczny. Zakres dalszej diagnostyki należy dopasować do historii starań, wcześniejszych poronień, wyników obojga partnerów oraz przebiegu dotychczasowego leczenia.

Na którym etapie może pojawić się trudność z zajściem w kolejną ciążę?

Do kolejnej ciąży prowadzi kilka następujących po sobie etapów. Komórka jajowa musi dojrzeć, plemnik powinien prawidłowo uczestniczyć w zapłodnieniu, a powstały zarodek rozpocząć rozwój, dotrzeć do macicy i się w niej zagnieździć. Trudność może pojawić się na jednym z tych etapów albo dotyczyć kilku procesów jednocześnie.

Etapy od dojrzewania komórki jajowej do utrzymania ciąży, na których może pojawić się trudność.

na ktorym etapie ciaza moze sie zatrzyma mobile

Trudność może pojawić się przed zapłodnieniem, podczas rozwoju zarodka, przy implantacji albo już na początku ciąży. Ustalenie etapu pomaga lepiej dobrać dalszą diagnostykę.

Dojrzewanie komórki jajowej

Nawet przy prawidłowej owulacji komórka jajowa może nie osiągnąć pełnej dojrzałości potrzebnej do zapłodnienia. Można brać to pod uwagę na przykład wtedy, gdy podczas stymulacji uzyskuje się niewiele dojrzałych komórek albo gdy mimo prawidłowego wzrostu pęcherzyków nie dochodzi do zapłodnienia.

Produkcja i funkcja plemników

Prawidłowy wynik spermogramu nie zawsze oznacza, że czynnik męski został w pełni oceniony. Badanie pokazuje przede wszystkim liczbę, ruchliwość i budowę plemników, ale nie odpowiada na wszystkie pytania dotyczące ich dojrzewania, funkcji oraz zdolności do prawidłowego zapłodnienia komórki jajowej.

Zapłodnienie

Komórka jajowa i plemnik muszą się połączyć, a następnie uruchomić proces prowadzący do powstania zarodka. Trudność na tym etapie może pojawić się również wtedy, gdy owulacja występuje, a podstawowe parametry nasienia są prawidłowe.

Pierwsze podziały zarodka

Po zapłodnieniu zarodek rozpoczyna kolejne podziały. Aby mogły przebiegać prawidłowo, potrzebne jest właściwe działanie genów i odpowiednia ilość energii w komórkach. Jeśli rozwój zarodków powtarzalnie zatrzymuje się na podobnym etapie, warto omówić z lekarzem, czy potrzebna jest dokładniejsza diagnostyka możliwych przyczyn.

Implantacja i początek ciąży

Po dotarciu do macicy zarodek musi połączyć się z jej błoną śluzową i rozpocząć dalszy rozwój. Jeśli ten proces nie przebiega prawidłowo, może nie dojść do implantacji, ciąża może zakończyć się na etapie ciąży biochemicznej albo bardzo wcześnie przestać się rozwijać.

Co wynik genetyczny może zmienić przed kolejną ciążą lub procedurą?

Prawidłowe wyniki nie zawsze dają pełną odpowiedź. Wcześniejsze badania mogły nie obejmować procesów związanych z dojrzewaniem komórki jajowej, funkcją plemników, zapłodnieniem albo wczesnym rozwojem zarodka. Ustalenie, którego etapu może dotyczyć trudność, może pomóc dobrać dalsze badania i zdecydować, czy przed kolejną ciążą lub procedurą warto zmienić dotychczasowe postępowani

Co wynik badania genetycznego może zmienić przed kolejną ciążą lub procedurą.

Co wynik badania genetycznego może zmienić przed kolejną ciążą lub procedurą.

Wynik genetyczny nie jest gotowym planem leczenia, ale może pomóc ustalić, co sprawdzić dokładniej, co przygotować inaczej i jak zaplanować kolejną ciążę lub procedurę.

Wynik może wskazać, czy trudność dotyczy komórki jajowej, plemników, zapłodnienia czy rozwoju zarodka

Wynik może zwrócić uwagę na proces związany z:

  • funkcjonowaniem jajników,
  • dojrzewaniem komórki jajowej,
  • produkcją lub działaniem plemników,
  • zapłodnieniem,
  • pierwszymi podziałami zarodka,
  • dalszym rozwojem zarodka.

Dzięki temu kolejne badania mogą zostać skierowane na konkretny obszar zamiast polegać na wykonywaniu przypadkowych testów.

Wynik może wpłynąć na przygotowanie do kolejnej procedury

Wynik analizowany razem z dotychczasowymi badaniami może być podstawą rozmowy o:

  • zmianie sposobu stymulacji,
  • momencie dalszych działań,
  • metodzie zapłodnienia,
  • rozważeniu ICSI,
  • zasadności PGT,
  • pogłębieniu diagnostyki mężczyzny,
  • sposobie monitorowania rozwoju zarodków,
  • unikaniu powtórzenia kolejnej procedury dokładnie według tego samego schematu.

Sam wynik genetyczny nie przesądza o zastosowaniu konkretnej metody. Może jednak wskazać, dlaczego warto ją rozważyć albo jakie informacje należy wcześniej uzupełnić.

Wynik może pokazać, czy czas ma znaczenie

Jeżeli wynik wskazuje predyspozycję do wcześniejszego osłabienia funkcji jajników, lekarz może uwzględnić tę informację przy planowaniu dalszych starań.

Nie oznacza to automatycznie konieczności wykonania zapłodnienia pozaustrojowego. Może jednak pomóc zdecydować, czy kolejnych działań lepiej nie odkładać i czy przez następne miesiące warto powtarzać ten sam sposób postępowania.

Wynik może wskazać potrzebę dokładniejszego zbadania mężczyzny

Poronienie i trudności z uzyskaniem kolejnej ciąży nie zawsze wynikają z czynników po stronie kobiety.

Jeżeli wynik lub historia starań wskazują na możliwy czynnik męski, dalsze postępowanie może obejmować:

  • konsultację andrologiczną,
  • dodatkowe badania nasienia,
  • badania hormonalne mężczyzny,
  • diagnostykę genetyczną,
  • zmianę sposobu przygotowania do kolejnej procedury.

Wynik może pomóc zaplanować początek kolejnej ciąży

W zależności od wyniku i wcześniejszej historii lekarz może zalecić dokładniejsze monitorowanie kolejnej ciąży już od jej bardzo wczesnego etapu.

Może wówczas ustalić:

  • kiedy wykonać pierwsze badania,
  • czy potrzebne jest wcześniejsze oznaczenie określonych parametrów,
  • kiedy zaplanować pierwsze USG,
  • czy potrzebne są dodatkowe konsultacje,
  • na jakie objawy lub wyniki zwrócić szczególną uwagę.

Kiedy można rozważyć szerszy panel genetyczny?

Nie istnieje jedno badanie odpowiednie dla każdej kobiety i każdej pary.

Szerszy panel genetyczny można rozważyć, gdy:

  • po poronieniu kolejna ciąża się nie pojawia,
  • badanie materiału z poronienia nie dało pełnej odpowiedzi,
  • podstawowe wyniki kobiety i mężczyzny są prawidłowe,
  • nie dochodzi do zapłodnienia,
  • uzyskuje się niewiele dojrzałych komórek jajowych,
  • zarodki powtarzalnie zatrzymują się na wczesnym etapie,
  • kolejne transfery nie prowadzą do ciąży,
  • pojawiają się ciąże biochemiczne lub następne wczesne straty,
  • wynik nasienia jest znacznie obniżony,
  • kariotypy są prawidłowe, ale nadal brakuje odpowiedzi,
  • para przygotowuje się do kolejnej procedury i nie chce powtarzać jej bez sprawdzenia dodatkowych przyczyn.

Zakres badania powinien odpowiadać historii obojga partnerów. Ważne jest również, aby wynik został omówiony z lekarzem genetykiem i odniesiony do pozostałych wyników oraz przebiegu wcześniejszych ciąż.

FertiScan Complete – co obejmuje badanie?

Przykładem szerokiego panelu genetycznego dotyczącego płodności kobiety i mężczyzny jest FertiScan Complete.

Badanie obejmuje geny związane między innymi z:

  • funkcjonowaniem jajników i rezerwą jajnikową,
  • dojrzewaniem oraz funkcją komórki jajowej,
  • produkcją, dojrzewaniem i działaniem plemników,
  • zapłodnieniem,
  • pierwszymi podziałami zarodka,
  • jego wczesnym rozwojem.

FertiScan Complete nie zastępuje badania materiału z poronienia, hormonów, USG, kariotypów ani badania nasienia. Może uzupełnić dotychczasową diagnostykę o obszary, których te badania nie oceniają bezpośrednio.

Wynik może pomóc:

  • wskazać możliwy mechanizm trudności,
  • zdecydować, czy potrzebna jest dalsza diagnostyka kobiety lub partnera,
  • przygotować pytania przed kolejną procedurą,
  • ocenić, czy warto zmienić dotychczasowe postępowanie,
  • uniknąć powtarzania kolejnych prób według identycznego schematu bez dodatkowych informacji.

Nie każdy wynik pozwala znaleźć jednoznaczną przyczynę poronienia lub trudności z kolejną ciążą. Może jednak wskazać kierunek, którego wcześniejsze badania nie obejmowały.

Jeśli chcesz sprawdzić zakres badania, więcej informacji znajdziesz tutaj: badanie FertiScan Complete – testDNA.

Jak wybrać odpowiednie badanie genetyczne?

Przed wykonaniem badania warto sprawdzić:

  • czy jego zakres odpowiada Twojej historii,
  • czy obejmuje obszary związane z płodnością kobiety i mężczyzny,
  • jakie rodzaje zmian genetycznych może wykryć,
  • czy raport wyjaśnia praktyczne znaczenie wyniku,
  • czy wynik zostanie odniesiony do wcześniejszego poronienia i dotychczasowego leczenia,
  • czy możliwa jest konsultacja z lekarzem genetykiem,
  • czy po konsultacji dowiesz się, jakie dalsze kroki można omówić z lekarzem,
  • jakie są ograniczenia badania.

Wynik nie powinien być jedynie listą nazw genów. Największą wartość ma wtedy, gdy pomaga odpowiedzieć na pytanie:

Co ta informacja może zmienić przed kolejną ciążą lub procedurą?

Problemy z zajściem w kolejną ciążę po poronieniu – najczęstsze pytania

1. Mam owulację i prawidłowe hormony. Dlaczego kolejnej ciąży nadal nie ma?

Owulacja i prawidłowe wyniki hormonów są ważne, ale nie pokazują całej drogi prowadzącej do ciąży. Znaczenie ma również to, czy komórka jajowa prawidłowo dojrzała, czy plemnik może uczestniczyć w zapłodnieniu, czy zarodek rozpoczyna rozwój oraz czy może zagnieździć się w macicy. Dlatego dobre wyniki podstawowych badań nie zawsze wyjaśniają, dlaczego kolejne starania nie kończą się ciążą. Jeżeli ciąża się nie pojawia, warto omówić z lekarzem również inne możliwe obszary.

2. Czy niski poziom AMH oznacza, że ciąża nie jest możliwa??

Nie. Niższe AMH może wskazywać na mniejszą rezerwę jajnikową, ale samo nie przesądza o szansie na ciążę. Wynik warto ocenić razem z wiekiem, obrazem jajników w USG, obecnością owulacji i pozostałymi badaniami.

3. Czy prawidłowy wynik nasienia zamyka diagnostykę partnera?

Nie zawsze. Badanie nasienia ocenia podstawowe parametry plemników, ale nie wszystkie elementy ich dojrzewania i funkcji. W określonych sytuacjach lekarz może zalecić dodatkowe badania.

4. Czym różni się badanie materiału z poronienia od badania genetycznego kobiety i mężczyzny?

Badanie materiału dotyczy przede wszystkim konkretnej utraconej ciąży. Badania kobiety i mężczyzny mogą wskazać ich własne predyspozycje genetyczne związane z płodnością, zapłodnieniem lub rozwojem zarodka.

5. Co oznacza określenie „niepłodność niewyjaśniona”?

Oznacza sytuację, w której podstawowe badania nie wskazały jednej wyraźnej przyczyny trudności z zajściem w ciążę. Nie znaczy to, że przyczyny nie ma. Może ona dotyczyć mechanizmu, którego dotychczasowe badania nie obejmowały.

6. Czy prawidłowy kariotyp wyklucza wszystkie przyczyny genetyczne?

Nie. Kariotyp ocenia liczbę chromosomów i większe zmiany w ich budowie. Nie pokazuje drobniejszych zmian w pojedynczych genach, które mogą mieć znaczenie dla płodności.

7. Czy po poronieniu warto rozważyć diagnostykę genetyczną?

Może być pomocna szczególnie wtedy, gdy doszło do kolejnych strat, materiał z poronienia wskazał nieprawidłowość, podstawowe wyniki nie wyjaśniają sytuacji albo po poronieniu kolejna ciąża się nie pojawia mimo starań.

8. Czy wykryta zmiana genetyczna oznacza, że potrzebne będzie in vitro?

Nie. Wynik genetyczny sam nie przesądza o metodzie leczenia. Lekarz ocenia go razem z wiekiem, wynikami hormonów, rezerwą jajnikową, parametrami nasienia i całą historią pary.

9. W jakiej sytuacji można zapytać o badanie FertiScan Complete?

Między innymi wtedy, gdy dotychczasowa diagnostyka nie dała odpowiedzi, nie dochodzi do zapłodnienia, zarodki zatrzymują się w rozwoju, pojawiają się kolejne nieudane transfery albo po poronieniu kolejna ciąża się nie pojawia.

10. Czy szeroki panel genetyczny zawsze wyjaśnia przyczynę trudności z zajściem w ciąże?

Nie. Nawet szerokie badanie może nie przynieść jednoznacznej odpowiedzi. Może jednak wykluczyć część możliwych przyczyn, wskazać obszar wymagający dalszej oceny i pomóc lepiej zaplanować kolejne działania.

Przygotowujesz się do kolejnej ciąży po poronieniu?

Nie musisz porządkować wszystkich informacji sama. Dołącz do grupy, w której kobiety po stracie rozmawiają o badaniach, kolejnych staraniach i przygotowaniu do następnej ciąży. Możesz przeczytać historie innych kobiet, znaleźć pytania, które warto zadać lekarzowi, i otrzymać wsparcie w momencie, w którym szczególnie go potrzebujesz.

Dołącz do grupy „Po poronieniu – badania, ciąża, prawa i wsparcie”.

Źródła

  • World Health Organization. Infertility – fact sheet.
  • American Society for Reproductive Medicine. Definition of infertility: a committee opinion, 2023.
  • European Society of Human Reproduction and Embryology. Evidence-based guideline on unexplained infertility, 2023.
  • Solovova O.A. i wsp. Genetics of Oocyte Maturation Defects and Early Embryo Development Arrest. Genes, 2022.
  • Salas-Huetos A. i wsp. Defining new genetic etiologies of male infertility. Translational Andrology and Urology, 2021.
  • Greene A.D. i wsp. Genetic associations with diminished ovarian reserve. Fertility and Sterility, 2014.

Luteina – czym jest? Jakie są wskazania do jej stosowania?

Luteina to potoczna nazwa żeńskiego hormonu płciowego, który pełni w kobiecym organizmie wiele ważnych funkcji. Jest to także lek hormonalny stosowany w ginekologii. Ma on dość szerokie zastosowanie. Zobacz, jakie są wskazania do jego stosowania!

luteina

Luteina – co to za lek i kiedy się ją stosuje?

Luteina jest hormonem płciowym obecnym w kobiecym organizmie. Jest to potoczna nazwa progesteronu. Hormon ten produkowany jest przez ciałko żółte. Jest on odpowiedzialny głównie za utrzymanie ciąży – przygotowuje on błonę śluzową macicy do przyjęcia zarodka, zapobiega poronieniu przed wytworzeniem łożyska, przygotowuje gruczoły sutkowe do laktacji i chroni przed przedwczesnym porodem.

Luteina w kobiecym organizmie nie jest obecna tylko w ciąży. Jej niedobór może być przyczyną zaburzeń cyklu miesiączkowego. Kobiety z nieregularnymi cyklami często więc przyjmuję hormon ten jako lek. Wskazaniem do jego stosowania jest również:

  • Niewydolność ciałka żółtego
  • Cykle bezowulacyjne
  • Wtórny brak miesiączki
  • Zespół napięcia przedmiesiączkowego
  • Występowanie krwawień z dróg rodnych
  • Ryzyka rozrostu endometrium (w przypadku przyjmowania estrogenów)
  • Leczenia niepłodności

Luteinę stosować można dopochwowo lub doustnie. Jest to zależne głównie od przyczyny wdrożenia terapii.

W jaki sposób sprawdzić poziom luteiny w organizmie?

Poziom luteiny w naszym organizmie możemy sprawdzić, wykonując badanie krwi. Pobiera się ją z żyły łokciowej. Najlepiej badanie to wykonać w godzinach porannych, ponieważ poziom tego hormonu zmienia się w ciągu dnia. Nie musimy jednak w tym czasie być na czczo.

Badania poziomu luteiny nie możemy wykonać w dowolnym dniu. Jego wynik jest zależny od fazy cyklu miesiączkowego, dlatego na badanie zgłosić się musimy w odpowiednim czasie. Nasz lekarz powie nam, w jakim dniu cyklu najlepiej zgłosić się na pobranie krwi. Najczęściej jest to konieczne w fazie pęcherzykowej, czyli między drugim a piątym dniem cyklu. Jeśli jednak badanie wykonujemy w celu monitorowania jajeczkowania, to krew musimy pobrać między 12 a 14 dniem cyklu.

Jakie są przeciwwskazania do leczenia luteiną?

Leczenie luteiną nie jest możliwe u każdej pacjentki. Stosować nie można go w przypadku:

  • Nadwrażliwości na substancje, które są zawarte w leku
  • Ciężkich zaburzeń czynności wątroby
  • Żółtaczki cholestatycznej
  • Przebycia epizodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
  • Krwawienia z dróg rodnych o nieznanej przyczynie
  • Obecności resztek po poronieniu w jamie macicy
  • Karmienia piersią
  • Nowotworu piersi
  • Nowotworu narządu rodnego
  • Zespołu Rotora i Dubin-Johnosa

Istnieją również czynniki, w przypadku których należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania luteiny, takie jak:

  • Łagodne lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby
  • Epizody zakrzepicy
  • Depresja
  • Cukrzyca
  • Insulinooporność
  • Palenie papierosów
  • Wiek powyżej 35 lat
  • Choroby, których objawy zaostrzają się podczas zatrzymania płynów, takie jak padaczka czy astma
  • Czynniki ryzyka rozwoju miażdżycy, takie jak nadciśnienie tętnicze, niezdrowa dieta czy niska aktywność fizyczna

Trombofilia wrodzona i jej wpływ na płodność

Trombofilia wrodzona to genetyczna skłonność do powstawania zakrzepów, która wcale nie musi oznaczać rozwijającej się zakrzepicy. Nie mówi o chorobie a jedynie o możliwości powstawania zakrzepów żylnych, rzadziej tętniczych. Zaburzenia genetyczne mogą mieć duży wpływ na rozwój ciąży, dlatego kobiety w wieku rozrodczym powinny wykonywać badanie wykrywające mutację MTHFR.

Co mają ze sobą wspólnego: poronienia i trombofilia wrodzona?

Trombofilia a poronienia – wbrew pozorom, trombofilia wrodzona może mieć duży wpływ na rozwój ciąży. U kobiet, które posiadają mutacje genetyczne MTHFR ryzyko poronienia jest nawet o 50% wyższe, mają one również skłonność do poronień nawracających. Przy trombofilii wrodzonej może dojść do śmierci wewnątrzmacicznej płodu czy przedwczesnego oddzielenia się łożyska.

Jakie mutacje diagnozuje badanie trombofilii wrodzonej?

Badanie genetyczne w kierunku trombofilii wrodzonej analizuje kilka nieprawidłowości genetycznych – jest to  mutacja czynnika V Leiden, mutacja genu protrombiny 20210G>A, polimorfizm genu MTHFR. Występowanie tych zaburzeń może determinować genetyczną skłonność do zakrzepicy, wówczas kobiety w wieku rozrodczym mogą planować ciążę wyłącznie pod opieką specjalisty – zarówno ginekologa, jak i genetyka.

Jak odczytać wynik badania trombofilii wrodzonej?

Trombofilia wrodzona badanie zapewnia pacjentowi wynik z dokładnym opisem, z którego wynika czy w obrębie badanych genów występują nieprawidłowości i na czym one polegają. Wynik należy jednak skonsultować z lekarzem genetykiem, szczególnie jeśli podczas badania trombofilii zostaną wykryte nieprawidłowości. Dopiero na tej podstawie lekarz może wdrożyć leczenie trombofilii i zwiększyć swoje szanse na zdrową ciążę.

O czym mówi nieprawidłowy gen MTHFR na wyniku badania trombofilii wrodzonej?

Badanie na trombofilię wrodzoną wykrywają obecność mutacji, które podwyższają ryzyko pojawienia się zakrzepicy czy innych chorób zakrzepowo – zatorowych, a także poronień – może dojść do nich obecnie lub w przyszłości. Mutacje genu MTHFR powodują nieprawidłowe wchłanianie kwasu foliowego i witaminy B12 przez organizm, ponadto wpływają na podwyższone stężenie homocysteiny w organizmie.

Dlaczego po poronieniu warto wykonać badanie genetyczne na trombofilię wrodzoną?

Po poronieniu warto rozważyć badanie genetyczne na trombofilię, ponieważ może ono wykazać wrodzoną skłonność do tworzenia zakrzepów, która bywa jedną z przyczyn problemów z utrzymaniem ciąży. Takie zaburzenie często nie daje żadnych wyraźnych objawów, dlatego bez badania może pozostać niezauważone. Wynik pomaga lepiej zaplanować kolejną ciążę i dobrać odpowiednie postępowanie, aby zmniejszyć ryzyko ponownej straty.