O poronieniach nawracających (nawykowych) mówimy wtedy, gdy do straty ciąży doszło 3 lub więcej razy z rzędu. Poronienia nawracające są wskazaniem do przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki. Pozwala ona ustalić przyczynę niepowodzeń ciążowych. Ponadto pomaga określić ryzyko poronienia kolejnej ciąży.
Poronienia nawracające – jakie są ich przyczyny
Wśród czynników wywołujących poronienia nawracające wymienia się czynniki genetyczne, anatomiczne, immunologiczne, hormonalne i infekcyjne.
Wady genetyczne mają znaczący udział w poronieniach nawracających. Statystycznie 1 z partnerów spośród 3-5% par zmagających się z nawracającymi poronieniami jest nosicielem zrównoważonej aberracji chromosomowej. Może ona stanąć na drodze do poczęcia dziecka. Tego typu nieprawidłowości są dziedziczne, dlatego jeśli kobieta albo mężczyzna jest nosicielem takiej mutacji, to może ona doprowadzić do utraty następnej ciąży.
- Badaniem, które może wskazać, czy rzeczywiście u któregoś z rodziców występuje jakaś nieprawidłowość w chromosomach jest kariotyp.
Jest to badanie z próbki krwi jak do zwykłej morfologii. Nie jest potrzebne żadne przygotowanie. Mimo, że badanie jest dość drogie kosztuje ok. 400 zł, to wykonuje się je tylko raz w życiu – nie trzeba go już nigdy powtarzać, ponieważ obraz chromosomów nie ulega zmianie.
Wystąpienie poronień nawracających może również świadczyć o tym, że kobieta ma trombofilię wrodzoną. Dlatego Polskie Towarzystwo Ginekologiczne zaleca, aby u wszystkich kobiet z powtarzającymi się poronieniami przeprowadzić wywiad właśnie w kierunku trombofilii wrodzonej.
- Badanie na trombofilię wrodzoną jest badaniem genetycznym – dlatego wykonuje się je tylko raz w życiu. W zależności od laboratorium ma ono różny zakres, jednak najczęściej lekarze zalecają sprawdzenie następujących wariantów/mutacji: czynnik V Leiden, mutacja genu protrombiny, MTHFR, PAI-1.
Warto wiedzieć, że próbkę do badania można pobrać samodzielnie w domu, ponieważ jest to wymaz z wewnętrznej strony policzka. W przypadku tego badania genetycznego istotną kwestią jest to, że mimo wykrycia obecności mutacji, lekarz ma możliwość zalecenia pacjentce odpowiedniego leczenia przeciwkrzepliwego, które zwiększy szanse na donoszenie ciąży.
Poronienia nawykowe a wady i zmiany w macicy
Badanie ultrasonograficzne narządów rodnych (USG) jest podstawowym badaniem wykonywanym, u kobiet, których dotyczą poronienia nawracające. Podczas takiego badania można stwierdzić m.in. obecność polipów, które mogą utrudniać zajście w ciążę.
Innym badaniem, które jest wykonywane w przypadku poronień nawracających jest histeroskopia diagnostyczna. Za jej pomocą można wykryć wady w budowie macicy, które uniemożliwiają utrzymanie kolejnych ciąż (obecność przegrody w jamie macicy, macica dwurożna czy jednorożna).
Poronienia nawracające a czynnik immunologiczny
Wśród autoimmunologicznych czynników nawracających poronień najczęściej wymienia się tzw. zespół antyfosfolipidowy. Zespół ten wiąże się z występowaniem przeciwciał antyfosfolipidowych, które atakują tkanki organizmu. Jest bezpośrednią przyczyną nie tylko nawracających poronień, ale również zmian zakrzepowych.
Zaburzenia hormonalna a poronienia nawykowe
Od 20 do 40% kobiet z nawracającymi poronieniami ma zaburzenia hormonalne w postaci niewydolności ciałka żółtego lub zaburzeń fazy lutealnej cyklu menstruacyjnego. Poronienia mogą się powtarzać w kolejnych ciążach również na skutek nieprawidłowego poziomu niektórych hormonów, np. hormonów tarczycy: TSH, FT3 i FT4. Kolejnym czynnikiem, który może powodować poronienia jest niedobór progesteronu.
Warto pamiętać, aby badania hormonalne wykonywać w odpowiednim dniu cyklu, ponieważ tylko wtedy można uzyskać rzeczywisty obraz sytuacji.
Czynniki infekcyjne a ryzyko poronień nawracających
Udział czynników infekcyjnych w nawracających poronieniach jest niewielki. Zakażenia wirusowe i bakteryjne są częstszą przyczyną poronień sporadycznych. Polskie Towarzystwo Ginekologiczne, aby rutynowe badania u kobiet z nawracającymi poronieniami przeprowadzać tylko w kierunku Chlamydiozy.
Skryning i leczenie bakteryjnej waginozy oraz zakażenia Chlamydia trachomatis we wczesnej ciąży u kobiet, które wcześniej doświadczyły utraty ciąży w drugim trymestrze lub przedwczesnego porodu może zmniejszyć ryzyko tych powikłań.
Natomiast rutynowe badania w kierunku toksoplazmozy, różyczki, cytomegalowirusa i wirusa opryszczki nie są pomocne w procesie diagnostyczno-terapeutycznym u kobiet z nawracającymi poronieniami.
Poronienia nawracające – jakie badania wykonać?
Badań po poronieniu jest bardzo wiele. Warto przede wszystkim znaleźć lekarza, który specjalizuje się w diagnostyce poronień nawykowych i wskaże nam, jakie badania w naszej sytuacji rzeczywiście pomogą odnaleźć przyczynę utrat ciąż.
Zachęcamy do przeczytania bezpłatnego poradnika o badaniach DNA po poronieniu [PDF]
Zobacz też:
